“Kalp bir bahçe gibidir. Onda mutlaka bir şeyler bitecektir. O halde güzel şeyler ekin ki güzel şeyler bitsin!” Mevlana

Arabam, birkaç defa tekleyip istop etmiş ve beni bilmediğim bu yerlerde yüzüstü bırakmıştı. Aniden yağmaya başlayan kar, ön camı tamamen örttüğü için dışarısı ancak yan camlardan görülebiliyordu.

Kışın henüz başında olmamıza rağmen havanın güneşli olmasına aldanmış, üstelik de anayoldaki trafiğin yoğunluğundan kaçmak için bu dar yola girmiştim. Kısacası dağ başında kalakalmıştım.

Soğuktan ayaklarımın uyuştuğunu hissediyor ve birbirine vuran dişlerimin takıntısını duyuyordum. Mutlaka bir yere sığınmalıydım. Arabadan inip çevreye baktım. Tipi halinde yağan kardan gözlerimi zorlukla açabilmeme rağmen, ilerideki ağaçların arasında birkaç evin bulunduğunu fark ediyordum.

Rahat bir nefes aldım ve en yakındakine gidip kapıyı çaldım. Karşıma çıkan çocuk, beni baştan aşağıya süzerek, “Baba!” diye bağırdı. “Bir amca geldi.”

Kalınca bir erkek sesi, “Buyursun!” diye cevap verdi. “Girsin içeri.”

İçeri süzülüp kapıyı örttüm. Genişçe bir hol gibiydi burası. İçeridekiler, bir yatağın başında toplanmıştı. Yatakta da yaşlı bir kadın vardı.

Beklenmeyen bir misafir olduğum için durumumu açıklamak gereğini duymuştum. Onlara, buralara ilk defa geldiğimi ve arabamın bozulduğunu söyleyecektim. Selam verdikten sonra, “Uzaklardan geliyorum,” dedim. “Arabam da…”

Sözüm yarın kalmıştı. Yaşlı kadın binbir güçlükle doğrularak, “Sensin!” diye atıldı. “Sensin değil mi? Biliyordum geleceğini, çok iyi biliyordum!”

Kadının sözlerinden bir şey anlamamıştım. Başucunda duran biri yanıma sokularak, “Seni oğluna benzetmiş olmalı,” dedi. “Almanya’da bir yabancı kadınla evlenmişti. Yıllar yılı mektup bile yazmadı. “

Yaşlı kadın, bana doğru bakarak, “Evet, sensin!” diye tekrarlıyordu. “Nihayet geldin demek!”

Yavaşça yanına gidip elini öptüm. Yemenisinin içindeki nurlu yüzü, perde indiği belli olan gözlerinden akan yaşlarla ıslanmıştı.

Titreyen ellerini yüzümde dolaştırırken, “Evet benim” dedim. “Geldim tabii ki!…”

O evde kaldığım süre içinde, yaşlı kadına Almanya’daki hayali işlerimden, kendisi gibi hamarat olan gelininden ve torunlarından bahsettin. Arada bir dalıp dalıp gidiyor ve kendine geldiğinde onunla konuşmamı istiyordu.

Yaşlı kadın ertesi akşam vefat etti. Onu köyün dışındaki kabristana defnettik. Mezarlıktan ayrılırken ruhum rahat ve huzurlu bir şekilde arabama doğru ilerledim. Hava açmış, arabam da bir defada çalışmıştı.

Kitaptan yazılmıştır..