A. İlaçlar vücuda çeşitli yollardan girerler ve farklı yollardan elimine edilirler. Dolayısıyla vücut, içindeki ilaç konsantrasyonunun ilaç alınması ve atılması arasındaki karşılıklı etkileşimini yansıtan uygulanan bir ilaç mide ve barsaklardan absorbe edilirken, alınım hızı bir çok faktöre bağımlıdır, bunlar ilacın dissolüsyon (katı dozaj şekilleri için) ve gastrointestinal geçiş hızı; ilacın membranı geçme yeteneği mukoza - kan engeli arasındaki konsantrasyonunun artmasına neden olur. Kan içindeki taşınmasıyla, ilaç kimyasal özelliklerine ve organdan geçen kan akım hızına uygun olacak bir şekilde çeşitli organlara nakledilir (dağılım) örneğin, beyin gibi iyi perfüze olan organlar, daha a olanlara göre ilacın daha büyük kısmını alırlar. Dokulara giriş kan konsantrasyonunun düşmesine neden olur. Barsaktan absorpsiyon mukoza kan farkı küçüldükçe azalır. Plazma konsantrasyonu birim zamanda kanı terkeden ilaç miktarının absorbe edilemez eşit olduğu anda bir doruğa ulaşır.

Hepatik ve erbaş dokuya ilaç girişi ilacın eliminasyon ortamlarına ulaşmasıdır. Plazma konsantrasyonunun fazik zamansal değişimi, absorpsiyon, dağılım ve eliminasyon olaylarının göstergesidir. Dağılım eliminasyondan daha hızlı olduğundan, plazma düzeyinde başlangıçta hızlı ve sonra yavaşlayan bir düşüş olur, önceki a dönem (dağılım dönemi), sonraki B dönemi (eliminasyon dönemi) olarak adlandırılır. İlacın dağılımı absorpsiyona göre daha hızlı olduğunda, plazma düzeyinin zamansal değişimi Bateman işleviyle matematiksel olarak tanımlanabilir. (K1 ve k2 sırasıyla absorpsiyon ve eliminasyon hız saniyelerini gösterir.

B. Absorpsiyon hızı uygulama yoluna bağlıdır. Uygulama hızı arttıkça doruk plazma düzeyine (Cmaks) ulaşmak için gereken zaman (tmaks) kısalacak, daha büyük Cmaks olacak ve plazma düzeyi daha önce düşmeye başlayacaktır.

Plazma düzeyi zaman eğrisi altında kalan alan (EAA) dozların ve biyoyararlanımların eşit olması koşuluyla uygulama yollarına bağlı değildir. (Dost yasası) Bunun için EAA bir ilacı biyoyararlanımını (F) saptamak için kullanılabilir. Herhangi bir ilacın verilen bir dozunun oral uygulamadan sonra ilacın sistemik dolaşıma geçme oranını gösterir. Plazma düzeylerinin saptanması aynı ilacı aynı miktarda içeren farklı müstahzarların karşılaştırılmasını sağlar. Bir orjinal müztahzara göre başka üreticinin müztahzarının benzer plazma düzeyi zaman eğrisine sahip olması bunların biyoeşdeğer olduğunu gösterir.