Oktay Rıfat (1914-1988)

**Krizantem** · 14 Kasım 2025, 01:30

Garip akımının içinde yer alır; oyunları ve romanları da vardır. Önceleri, aşk, sevgi gibi duyarlıkları temalaştıran lirik, sonra halk deyişlerine yaslanan yer yer yergisel şiirler kaleme almış; sonraki döneminde de doğaya yönelmiş, Yunan mitolojisine yaslanarak gerçeküstücü öğelere yer veren bir imge anlayışı oluşturmuştur.

ELLERİ VAR ÖZGÜRLÜĞÜN

1
Köpürterek koşuyordu atlarımız
Durgun denize doğru.

2
Bu uçuş, güvercindeki,
Özgürlük sevinci mi ne!

3
Öpüşmek yasaktı, bilir misiniz,
Düşünmek yasak,
İşgücünü savunmak yasak!

4
Ürünü ayırmışlar ağacından,
Tutturabildiğine,
Satıyorlar pazarda;
Emeğin dalları kırılmış, yerde.

5
Işık kör edicidir, diyorlar,
Özgürlük patlayıcı.
Lambamızı bozan da,
Özgürlüğe kundak sokan da onlar,

Uzandık mı patlasın istiyorlar,
Yaktık mı tutuşalım.
Mayın tarlaları var,
Karanlıkta duruyor ekmekle su.

6
Elleri var özgürlüğün,
Gözleri, ayakları;
Silmek için kanlı teri,
Bakmak için yarınlara,
Eşitliğe doğru giden.

7
Ben kafes, sen sarmaşık;
Dolan dolanabildiğin kadar!

8
Özgürlük sevgili bu.
İnsan kapılmayagörsün bir kez;
Bir urba ki eskimez,
Bir düş ki gerçekten daha doğru.

9
Yiğit sürücüleri tarihsel akışın,
İşçiler, evren kovanının arıları;
Bir kara somunun çevresinde döndükçe
Dünyamıza özgürlük getiren kardeşler.
O somunla doğrulur uykusundan akıl,
O güneşle bağımsızlığa erer kişi.

10
Bu umut Özgür kapısı;
Mutlu günlere insanca aralık.
Bu sevinç mutlu günlerin ışığı;
Vurur üstümüze usulca ürkek.

Gel yurdumun insanı görün artık,
Özgürlüğün kapısında dal gibi;
Ardında gökyüzü kardeşçe mavi!

YENİ DAĞIN ARDINDAKİ
Bir yıldızla biçilmiş incecik yine, yine sazlarla örtülü, yine en uzak yerinde kandılı;
Sarılınca titriyor, resimlere benziyor yine, yine yosuna değmeden basmıyor ayakları;
Yazıları tutuşuyor avucunda açtıkça ellerini, yine yarım yüzüyle koşuyor düşe ve ağlıyor,
Bir ışınla deliniyor en çabuk yerinden, göksel sofalarda gezinerek topluyor günlük çiçeklerini;
Büyük aynalarda dolaşıyor yine, bulutlara bakıyor ağaçlı yolda, baktıkça kendi oluyor yine;
Yine zamansız türküsüyle başlıyor akşam, başlıyor dalgalı bayraklarla denize çizgisinde camlar,
İstanbul yine.

Elleri Var Özgürlüğün, Adam yay. 1. Basım, 1983.

————-

Konu Bilgileri
	Konu Basligi Oktay Rıfat (1914-1988)	Konudaki Cevap Sayisi 0
	Su an Bu Konuyu Goruntuleyenler Bu bilgi üye girişi gerektirir.	Goruntulenme Sayisi 141

14 Kasım 2025, 01:30	# 1
Çevrimdışı Krizantem Profil ayrıntılarını görüntüleyebilmek için kayıtlı kullanıcı olmanız ve üye hesabınızla oturum açmanız gerekmektedir.	Oktay Rıfat (1914-1988) Oktay Rıfat (1914-1988) Garip akımının içinde yer alır; oyunları ve romanları da vardır. Önceleri, aşk, sevgi gibi duyarlıkları temalaştıran lirik, sonra halk deyişlerine yaslanan yer yer yergisel şiirler kaleme almış; sonraki döneminde de doğaya yönelmiş, Yunan mitolojisine yaslanarak gerçeküstücü öğelere yer veren bir imge anlayışı oluşturmuştur. ELLERİ VAR ÖZGÜRLÜĞÜN 1 Köpürterek koşuyordu atlarımız Durgun denize doğru. 2 Bu uçuş, güvercindeki, Özgürlük sevinci mi ne! 3 Öpüşmek yasaktı, bilir misiniz, Düşünmek yasak, İşgücünü savunmak yasak! 4 Ürünü ayırmışlar ağacından, Tutturabildiğine, Satıyorlar pazarda; Emeğin dalları kırılmış, yerde. 5 Işık kör edicidir, diyorlar, Özgürlük patlayıcı. Lambamızı bozan da, Özgürlüğe kundak sokan da onlar, Uzandık mı patlasın istiyorlar, Yaktık mı tutuşalım. Mayın tarlaları var, Karanlıkta duruyor ekmekle su. 6 Elleri var özgürlüğün, Gözleri, ayakları; Silmek için kanlı teri, Bakmak için yarınlara, Eşitliğe doğru giden. 7 Ben kafes, sen sarmaşık; Dolan dolanabildiğin kadar! 8 Özgürlük sevgili bu. İnsan kapılmayagörsün bir kez; Bir urba ki eskimez, Bir düş ki gerçekten daha doğru. 9 Yiğit sürücüleri tarihsel akışın, İşçiler, evren kovanının arıları; Bir kara somunun çevresinde döndükçe Dünyamıza özgürlük getiren kardeşler. O somunla doğrulur uykusundan akıl, O güneşle bağımsızlığa erer kişi. 10 Bu umut Özgür kapısı; Mutlu günlere insanca aralık. Bu sevinç mutlu günlerin ışığı; Vurur üstümüze usulca ürkek. Gel yurdumun insanı görün artık, Özgürlüğün kapısında dal gibi; Ardında gökyüzü kardeşçe mavi! YENİ DAĞIN ARDINDAKİ Bir yıldızla biçilmiş incecik yine, yine sazlarla örtülü, yine en uzak yerinde kandılı; Sarılınca titriyor, resimlere benziyor yine, yine yosuna değmeden basmıyor ayakları; Yazıları tutuşuyor avucunda açtıkça ellerini, yine yarım yüzüyle koşuyor düşe ve ağlıyor, Bir ışınla deliniyor en çabuk yerinden, göksel sofalarda gezinerek topluyor günlük çiçeklerini; Büyük aynalarda dolaşıyor yine, bulutlara bakıyor ağaçlı yolda, baktıkça kendi oluyor yine; Yine zamansız türküsüyle başlıyor akşam, başlıyor dalgalı bayraklarla denize çizgisinde camlar, İstanbul yine. Elleri Var Özgürlüğün, Adam yay. 1. Basım, 1983. ————- Eğlence ❤Kalp Fırlat 🌸Çiçek Fırlat 💧Su Fırlat 💣Bomba Fırlat ↕Titret Benzer Konular Azra Erat (1914-1972)... Orhan Veli (1914- 1950)... 1988'de Sınıf Gizemli Bir Şekilde Ortadan Kayboldu (Video)... 20 Yüzyıl Türk Edebiyatından Seçmeler \| Oktay Rıfat (1914 - 1988)... Kemal Sunal - Bıçkın (1988) - Yerli Komedi İzle... 👍❤😂😮😡😢👎👏
	Alıntı Sesli Oku

Şu anda bu konuyu görüntüleyen etkin kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 konuk)

ForumKalbi