11 Temmuz 2025, 17:29
|
#
1 |
Profil ayrıntılarını görüntüleyebilmek için kayıtlı kullanıcı olmanız ve üye hesabınızla oturum açmanız gerekmektedir. Orhan Veli (1914- 1950) Orhan Veli (1914- 1950)
Garip akımının öncüsü olmuştur. Geleneksel şiir anlayışının kalıplarına ve yamalarına karşı çıkmış; ölçüsüz ve uyaksız söz sanatlarının yer almadığı elden geldiğince yalın, akla yönelen şaşırtıcı, yergisel şiirler yazmıştır. Sonraki yıllarında, toplumsal sorunların ve doğa sevgisinin ağır bastığı görülür. Hicret
|.
Damlara bakan penceresinden
Liman görünürdü
Ve klise Çanları
Durmadan çalardı, bütün gün.
Tren sesi duyulurdu yatağından
Arada bir
Ve geceleri.
Bir de kız sevmeye başlamıştı
Karşı apartmanda
Böyle olduğu halde
Bu şehri bırakıp
Başka şehre gitti.
Anlatamıyorum
(Motor romantico)
Ağlasam sesimi duyar mısınız,
Mısralarımda;
Gözyaşlarıma, ellerinizle?
Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu
Bu derde düşmeden önce
Bir yer var, biliyorum;
Her şeyi söylemek mümkün;
Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;
Anlatamıyorum. Tahattur
Alnımdaki bıçak yarası
Senin yüzünden;
Tabakam senin yadigârın;
“İki elin kanda olsa gel” diyor
Telgrafın;
Nasıl unuturum seni ben,
Vesikalı yârim? Sere serpe
Uzanıp yatıvermiş, sere serpe
Entarisi sıyrılmış, hafiften;
Kolunu kaldırmış, koltuğu görünüyor;
Bir eliyle de göğsünü tutmuş.
İçinde kötülüğü yok, biliyorum;
Yok, benim de yok ama…
Olmaz ki!
Böyle de yatılmaz ki! Baharın İlk Sabahları
Tüyden hafif olurum böyle sabahlar;
Karşı damda bir güneş parçası,
İçinde kuş cıvıltıları, şarkılar;
Bağıra çağıra düşerim yollara;
Döner döner durur başım havalarda.
Sanırım ki günler hep güzel gidecek;
Her sabah böyle bahar;
Ne iş gelir aklıma, ne yoksulluğum
Derim ki: “Sıkıntılar duradursun!”
Şairliğimle yetinir,
Avunurum
Bütün şiirleri, Adam yay, 3. Basım, 1987)
— | |
|
| |