Beden, Toplum ve Normlar
Endonezya yapımı Normal Bir Kadın, toplumun dayattığı güzellik standartlarının dışında kalan bir kadının yaşadığı izolasyonu ve içsel çatışmayı ön plana çıkarıyor. Film, sosyete hayatı süren Milla’nın (Marissa Anita) çevresindeki normlara uymayan bedenini ve bunun yarattığı sosyal baskıyı konu ediyor. Ancak gerilimi izleyiciye aktarmadaki çabası ve geçmişteki olayların inandırıcılığı eksik olduğundan beklenen etkiyi tam olarak vermiyor.
Endonezya Gerilimi ve Sosyal Baskı
Başlangıçta modern ve steril bir aile yaşamı sunan film, yavaş yavaş tuhaflıkları ortaya koyuyor. 24 Temmuz itibariyle Netflix’te gösterime giren yapım, hem Endonezya’dan gelmesi hem de gerilim türünde örneklerinin az olmasıyla dikkat çekiyor. 36 yaşındaki Milla, zengin eşi Jonathan (Dion Wiyoko), onun annesi ve küçük kızı Angel ile büyük bir şatoda yaşıyor.
Milla evin resmi patronu olarak görülse de gerçek otorite, babaannesi Liliana’da (Widyawai). Liliana’nın 70. yaş günü partisi bile titizlikle hazırlanıyor. Milla, eşinin annesi ile uğraşırken, küçük kızı Angel’in sosyal medyada gördüğü yorumlardan etkilenip kendisini çirkin hissetmesini önlemeye çalışıyor. Her sabah 04:30’ta kalkıp evin işleriyle ilgilenmesi, babaannenin yemek tercihlerinden en küçük detaylara kadar sürekli bir baskı ortamı yaratıyor.
Günler ilerledikçe, Milla’nın vücudunda ortaya çıkan yaralar ve yaşadığı psikolojik değişimler, aile içindeki çatışmayı derinleştiriyor. Babaannesiyle girdiği çatışmalar sonucu, Milla norm dışı bir figür olarak görülüyor, evden izole ediliyor ve geçmiş yaşantısına dair gerçekleri makyaj uzmanı Erika (Gisella Anastasia) sayesinde öğrenmeye başlıyor.
Kimlik ve İçsel Gerilim
Yönetmen Lucky Kuswandi, bu filmde beden, geçmiş, aile ve toplum baskısı temalarını öne çıkarıyor. Bedendeki izlerin gerçek olup olmadığı konusunda izleyicide belirsizlik yaratması, psikolojik gerilimi artırıyor. Sosyete içinde utanç nesnesine dönüşen Milla’nın kimliğini bastırma mücadelesi film boyunca işleniyor. Ancak geçmişteki olayların ortaya çıkışı ve Milla’nın farkında olmaması, filmde inandırıcılık açısından zayıf kalıyor. Pedro Almodóvar’ın İçinde Yaşadığım Deri (2011) gibi örneklerde bu tür temalar çok daha tatmin edici şekilde işlenmişti. Filmin finali ise oldukça basit bir şekilde bağlanıyor.
Sonuç ve Değerlendirme
Normal Bir Kadın, gerilim arayan izleyiciyi tatmin etmiyor. Milla’nın içsel gerilimi ve aile baskısı, etkili bir anlatımla sunulamıyor. Filmde İngilizce ve Endonezce karma dili kullanımı da dikkat çekici ve yer yer yadırgatıcı. Bu nedenle Normal Bir Kadın, normal altı bir yapım olarak hafızalarda uzun süre yer edemeyecek türden bir film.
Yönetmen: Lucky Kuswandi
Senaryo: Andri Cung, Lucky Kuswandi
Görüntü Yönetmeni: Batara Goempar
Kurgu: Dinda Amanda
Müzik: Abel Huray
Oyuncular: Marissa Anita, Widyawai, Mima Shafa, Gisella Anastasia
Endonezya / Gerilim-Korku-Dram / 110 dk