“Başkalarını düzeltmek istiyorsanız, önce kendinizi düzeltiniz.” Hz. Ömer

Çok eskiden genç bir kadın, kocasını ve küçük yaştaki oğlunu terk ederek ortalıktan kaybolmuş ve bir daha da ortalıkta görünmemişti. Kocası bir müddet sonra yeniden evlenmiş, çocuk da üvey anne eline düşmüştü.

Vakti gelince çocuk okula başlamıştı ama derslerinde hiç başarı göstermiyordu. Yaşıtları arasında en başarısızı o idi. Çocuk, derslerinde başarılı olmadıkça babası ve üvey annesi tarafından aşağılanıyor, ara sıra da tartaklanıyordu. Çocuk böyle aşağılandıkça daha başarısız oluyor, başarısız oldukça da aşağılanıyordu. Bu durumda işin içinden çıkması mümkün değildi. Adı aptala çıkmıştı bir kere.

Sonuçta beklenen oldu. Baba, çocuğu okuldan aldı ve bir ustanın yanına çırak olarak verdi. Fakat çocuk çıraklıkta da bir gelişme gösteremedi. Eli hiçbir işe yakışmıyordu. Sakarlığı, kırıp dökücülüğü çok göze batıyordu. Ailesi tarafından olduğu kadar çevresi tarafından da itilip kakılıyordu.

İşte bu çocuğa bir gün, yıllar önce kendisini ortada bırakıp kaçan annesinden bir paketle birlikte bir mektup geldi.

Anne, mektubunda oğlunu çok özlediğini, hiçbir zaman aklından çıkarmadığını, kaderin kendisini öyle davranmaya ittiğini yazıyor ve bir çeşit özür diliyordu. Gönderdiği paketin içinden bir keman çıkmıştı. Çocuk gerek mektup, gerekse keman için çok sevinmişti. Annesi tarafından unutulmamış olması onu son derece mutlu etmişti.

Bu başarısız çocuk, kısa zamanda kemanı çalmayı öğrendi. Hatta o kadar güzel keman çalmaya başladı ki herkes şaşırıp kaldı. Bu derece kabiliyetsiz, eli bir işe yakışmayan çocuk nasıl böylesine ustaca keman çakabilirdi?

Başta babası ve üvey annesi olmak üzere hemen herkes, gelen kemanın sihirli olduğuna inanmaya başladı. Başka türlüsü akıllarına sığmıyordu.

Çocuk da giderek keman çalmada daha da ustalaşıyor, âdeta kemanı konuşturuyordu. Bu da insanların bu işin gizemini araştırıp, onun bilinen yeteneksizliğine rağmen nasıl kusursuz bir şekilde keman çalabildiğini, kemanda bir sır olup olmadığını sordular.

Yaşlı Bilge şu açıklamada bulundu:

“Kemanda sandığınız gibi bir sır yoktur. Çocuk da sanıldığı gibi doğuştan kabiliyetsiz değildir. Ama başlangıçta annesi tarafından unutulduğunu sanarak okulda ve iş yaşamında bir varlık gösterememiştir. Unutulmak çok kötü bir şeydir, bütün kabiliyetleri köreltir. Ama neden sonra çocuk annesi tarafından unutulmadığını, sevildiğini öğrenince içinde var olan kabiliyetler yeşermiştir. Sizin üzerine bunca yorumlar, yakıştırmalar yaptığınız olay bu kadar basittir.”

Alıntı