Bu gerçekten tatsız bir konu farkındayım. Ancak çocuğunuzda su gibi farklılıklardan biri ya da birkaçı olursa istismardan şüphe etmelisiniz.
-Cinselliğe ilgisi arttıysa konuşmalarında ya da çizdiği resimlerde cinsel ögelere yer veriyorsa.
(Bunda karşıt tepki geliştirip aslında bu konulardan uzak durmasını bekleriz değil mi? Ancak kafasında yaşadığı şeyi kabullenmek ve normalleştirmeye çalışıp hayatına normal devam etme çabası olarak görebiliriz bunu.)
-Her zamanki rutinlerinin dışına çıktıysa. (Uyku, yeme alışkanlıkları)
-Ani öfke patlamaları ya da ağlama krizleri oluyorsa.
-Kendi kabuğuna çekildiyse.
-Vücudunda kaza veya düşme yoluyla olmayan bazı örselenme ya da morluklar.
-Normale göre daha kendini muhafaza etmeye yönelik kapalı giyinme. (Yaz ayında kışlık kıyafet giyebilir.)
Bazen siz fark etmeden o size anlatabilir.
Bu durumda onu empati kurarak dinleyin. Bunu yaşayanın sadece kendisi olmadığını ve duygularını anladığınızı hissettirin.
En kısa zamanda durumu ilgili merciilere bildirin.
Bu konuda çocuğunuzun yanında olun. Mutlaka terapi aldırın.
Evet hiçbir zaman yaşadığı travmayı unutmayacak ancak suçluluk duygusu yaşayıp hayata küsmesine engel olabilirsiniz.
Çocuğunuza olay anını defalarca anlattırmayın. Konu bu konuya geldiği zaman dikkatini dağıtacak konular ya da aktiviteler yaptırın.
Ve kesinlikle istismarın sadece yabancılardan geleceğini düşünmeyin.
Bazen en yakınında hiç ummadığınız insan yapabilir.
Olmadan evvel önlem alın. Çocuğunuzu kimseye emanet etmeyin.
Tpdan gönderildi.