1- Bir problem olduğunu kabul edin

Kulağa biraz bariz geliyor olabilir; ancak çok sık bir şekilde, kardeşlerimizle neden görüşmediğimiz konusunda hem kendimize hem de başkalarına yalanlar söylüyoruz: “Uzakta yaşıyor/Eşi ile anlaşamıyorum/Çocuklarına katlanamıyorum” gibi yalanlar.

2- Kendinize şu soruyu sorun: “Bu duruma gelmemizde benim de payım var mı?”

Büyüdüğünüz dönemde sahip olduğunuz aile dinamiklerini bir düşünün. Hem sizin hem de kardeşinizin bu dinamikleri içerisindeki rolü neydi? Aranızdaki problemlerin kaynağı ne olabilir?

3- Kardeşinizin hoşlandığınız özelliklerine odaklanın

Büyürken kardeşinizin hangi özelliğini takdir ediyordunuz? Sorunlara rağmen birlikte yapmaktan keyif aldığınız şeyler var mı?

4- İlk adımı atın

İlk adımı karşı tarafın atmasını beklemeyin; çünkü çok uzun bir süre bekleyebilirsiniz. Ona, aranızda sorunlar olduğunu bilmenize rağmen, daha iyi bir ilişkinizin olmasını istediğinizi söyleyin. Hemen kollarınıza atlamasını beklemeyin; bir süreçtir bu…

5- Sabırlı olun

Barışma girişimleriniz işe yaramayabilir ya da en azından hemen etkili olmayabilir. Ama denemediğiniz takdirde, işe yaramayacağını garanti etmiş olursunuz.

6- Gerçekçi olun

Hiçbir zaman iyi arkadaşlar olmadıysanız ya da şu an hayatlarınız çok farklıysa, yakın dostlar haline gelmeniz mümkün olmayabilir. Biraz daha orta seviyede bir ilişkiyi hedefleyin.

7- Umudunuzu kaybetmeyin

Hayata dair olaylar, ileride kardeşler arasında beklenmedik barışmalara vesile olabilir – evlenmek ya da boşanmak, bir çocuğun doğumu, hastalık ya da bir aile üyesinin ölümü gibi olaylar. Bazen ise barışma, bir sonraki nesil tarafından sağlanır. Kuzenleri ile vakit geçirmek ve iyi anlaşmak isteyen çocuklar, geçmiş yaraların iyileşmesinde büyük etki yaratabilir.

[Foruma üye olmadığınız sürece forum içeriğindeki bağlantıları görüntüleyemezsiniz. Foruma üye olmak için TIKLAYIN!]