[Verse 1: Evren Besta]
Kalemime sığınarak yürüyorum yalın ayak
Bir elimi sen tut, diğerini bana bırak
Akabilir kanım, kopabilir damarım
Kol kanat kırılsa da kalp gözüm açık olacak
Kara listede yazar adım, siyah ozanım
Kırk akıl için kuyuya bir taş atarım
Bedenim git diyor, ruhum serseri
Bağlamaz kimseyi, bu da benim Sırât'ım
Yalan üzerine kurulu bir kar beyaz hayal
Ateş olur kapılanın üzerine yağar
Dede Korkut'a masal okuma
Köre göz, dilsize söz ol, iyi gelir korkuna
Yağmuru bekleyen çamura hazır
Şüphesiz hakikat arayan acıyı bulur
Soru sormayı bilen cevap alır
Yolu gitmeyi bilen gözü kapalı sonuna varır

[Nakarat: VEYasin]
Buldum pusulada yolumu, her doğru yol pusu dolu
Sorsan sarı çiçeğe der: "Dert etme yolun sonunu"
Buldum pusulada yolumu, her doğru yol pusu dolu
Sorsan sarı çiçeğe der: "Dert etme yolun sonunu"

[Köprü: VEYasin]
Ey ey, e-e-ey!
Ah ah!

[Verse 2: VEYasin]
Aklıma takılan bir fikir, dışa vursam sana göre bir küfür
Yoldan çıkaramadılar hedefi, aklımı çelemedi çelebi, her yol mübah
Atlasa sığamadı gezegen, yetmedi zaman, bitmedi serüven
İcat edilemedi daha aşka güven, Leyla olsan kaç yazar taksimetren?
Teoride baba figür, her gece zımbalamak üzere üzerine yürür
Az olan paraya gözü dalan fahişe bir anda masum cici kıza bürünür
Kara görünür, toprağa basan adam atılır
Cesedinden yeni bi' savaş doğar
Kimi sevişir, kimi konuşur, aslolan farkındalık avcısı kazanır

[Nakarat: VEYasin]
Buldum pusulada yolumu, her doğru yol pusu dolu
Sorsan sarı çiçeğe der: "Dert etme yolun sonunu"
Buldum pusulada yolumu, her doğru yol pusu dolu
Sorsan sarı çiçeğe der: "Dert etme yolun sonunu"
Buldum pusulada yolumu, her doğru yol pusu dolu
Sorsan sarı çiçeğe der: "Dert etme yolun sonunu"
Buldum pusulada yolumu, her doğru yol pusu dolu
Sorsan sarı çiçeğe der: "Dert etme yolun sonunu"