Selamlaşma Kültürümüz
Adettir sosyokültürel durumu ne olursa olsun, hangi ülkede olursanız olun belli noktalarda karşılaşılan nsanlarla selamlaşılır. El selamı olur, baş selamı olur, hafif gülümseme olur. Merhaba, günaydın, selamun aleyküm, goog morning, iyi geceler, her neyse selam verilir. Ama bu vazgeçilemez insani davranışta unutulmaya yüz tuttu anlaşılan.

Geçende hep aynı duraktan bindiğim taksilerden birinin şöförüyle sohbet ederken. Şoför dert yandı. Abi neden bize senden başkaları selam vermiyor diye sordu.

Lokantadaki garsonlar, mahalledeki bahçivanlar, kapıcılar...vs, hep aynı dertten muzdarip.

Soru şu; Bize neden selam vermezler abi? Ben her seferinde selam verdiğim için bunu soruyorlarmış.

Başka kamu hizmeti verenlerden de duydum. Hemşireler, hastabakıcılar, hademeler de yeri geldikçe aynı şeyi sordular.

Bu sorular, bütün bu söz ettiğim insanlarla sohbet ettiğim içindir, iyi ki onlarda benden esirgemiyorlar sohbeti.

Hepsi zaman içinde oldu bunların.
Kendim ise oturduğum apartmanlardaki komşulardan yana şaşkınım. Bırakın selam vermeyi, bir çoğu bayram sabahı rastladığımda "iyi bayramlar" bile demez.

Ben inatla ve her gördüğümde, her yerde, herkese selam verdiğim için ben de şaşırıyorum...

Nedir bu hastalık?
Neden selamı esirgerler kentteki "sınıf atlamışlar"?
Çünkü;

Sınıf atlayamadıkları, iki arada bir derede kaldıkları içindir. Atladıkları sınıfı hazmedemedikleri içindir. Bir ayakları eski sınıflarında kaldığı içindir. Yani onlar "ne devedirler ne kuş"! Ne kentli olabildiler ne köylü. Ne olduklarını kendileri de bilmiyorlar.

Kendileri de bunun farkında oldukları içindir ki, selam vermemeye gayret ederler. Hangi yerde olduklarını bilmiyorlar ya! Selam versem mi vermesemi nin cevabını ararken, "verme daha iyi" diyorlar.

Selam vermemenin malesef biraz da kendilerini karizmatik gösterdiğini sanırlar. Selam vermemenin zenginliğin de bir göstergesi olduğunu sanıyorlar.

Kısacası sınıf atlamak isteyip atlayamayanlar, selam vermemeyi tercih ederler.

Halbuki söyleyeyim. Sınıf atlamak uzun bir süreçtir. Sosyologlara göre "ya 150 yıl sürer, ya da üç nesil" Sabır..., bekleyecekler.

Hatta bir de fıkrası var bunun;
"Bir genç hocasına gitmiş. "Nasıl kültürlü olurum hocam?" demiş. Hoca; "üç üniversite bitirmek lazım bu iş için oğlum" demiş. Genç ortadan kaybolmuş, yıllar sonra yine hocanın karşısına çıkmış. "Hocam üç üniversite bitirdim. Ama kendimi hala kültürlü hissetmiyorum" deyince. Hoca: "öyle değildi evlat" demiş. "O üniversitelerin birini deden, birini baban, birini sen bitirmen gerekir."

Not: Bu yazı metropol kentlerimiz için geçerlidir.
Aman siz selamı kimseden esirgemeyin ki. Selam vereniniz çok olsun.

Bol selamlı günler dilerim.

Alıntı