Koşulsuz sevgi tasavvufta ileri seviyelere ulaşmış insanların Yaratıcı'ya duydukları sevgidir..Hiç bir koşul beklemez..Fazla açıklama yapmadan bu duruma bir kaç örnekte bulunmak istedim
''Cennet cennet dedikleri
Birkaç köşkle birkaç huri
Sen istiyene ver gil anı
Bana seni gerek seni.. ''
Yunus Emre'nin ''Bana seni gerek seni'' şiirinden kısa bir alıntı yaptım.Bu dizedende anlaşılabilceği gibi Yunus sadece Allah'ı (c.c) istemiş diğer zenginlikleri istememiştir.
Bir başka örnekde ; Hz. Ebu Bekir: "Cehennemde vücudum büyüsün tâ ehli imana yer kalmasın" demiştir.
Bu iki örnektende anlaşılabileceği gibi Aşkla dolu islam alimleri de insanlığın selameti için kendilerinin ateşe atılmasını dilemişlerdir. Zaten onları o seviyeye çıkaran da bu ruhtur.Hiç koşul beklenmeden yapılmalıdır iyilikler ancak o zaman büyük hayırlara vesile olur..
Selametle..