Tasavvuf-Aşk'ın Dem Hali

Bir insanın gönlü nereye meyl ederse ayakları orada iz yapar...

"Âşıkların gönüllerinin yanışıyla gözyaşları akmasaydı, dünyada su da olmazdı ateş de..."

Aşkın yaktığı gönülleri, dostun bir gülümsemesi, maşukun bir selamı söndürür...

Çoraklanmış sineleri gönülden gelen bir içlenme, içlenmenin terennümü olan bir damla gözyaşı yeşertir. Sevgiliye giden yol çile yoludur, o yolda çekilen her kahır pişirir aşığı. Hamlık sığından, pişme kıvamına gelen aşık yanarak çoğalır, çoğaldıkça yayılır, yayıldıkça yok olur. Yokluk varlığın başlangıcıdır, varlık hakkın bir kapısıdır.

O kapıya gönül tek başına gidemez, ona o yolu bilen gönül yoldaşı, haldaşı gerekir...

Masivadan masivaya götürecek, emmare çöplüğünden levvame ve mütmaine makamlarına çıkarıp, perişan gönülü sultan eyleyecek o haldaştır ."İnsanın toprağı aşk şebnemi ile yoğruldu, ruhun damarına aşkın neşteri vuruldu. Ondan akan damlaya gönül dediler..." Gönülde maksat muhabbettir, muhabbet Hz.Muhammed’e giden yoldur. Hz.Muhammed’in yolu aşk yoludur. O yola çıkan yolcu çok hazırlıklı olmalıdır. O yola çıkan insan bu dünyada ki en büyük sırdır. İnsanın var oluş sırrını aşikar etmek için aşk ateşine ihtiyaç vardır. İnsan tabiatının gizliliklerini ortaya çıkarmak için derin muhabbet ve yoğun özlem gerek, yani hayatın sırrını açıklamak için aşk gerek...Aşkın hikayesini, durmaksızın feryad eden bülbüle değil, sessiz sedasız can veren pervanelere sormak gerek...diye haykırır aşkın asumanında kanatsız uçan gönül sahipleri...

Aşık olmak için ölümün bir diriliş olduğunu, ölmeden evvel ölmenin gerektiğini bilmek gerek... Aşk sevgili uğruna meşakkat çekmek, o uğura baş koymaktır. Tıpkı Şems’i Tebriz’in Hz. Mevlana aşkına başını vermesi gibi. Aşk ızdıraptan lezzet alabilmektir, ateş üstünde Habbab olmaktır...Aşk, kızgın kumlarda sevdiği uğruna çile çeken Bilâl olmaktır.

Aşk sevgilinin uğruna delikteki yılana parmağını koymaktır. Sevgili ne derse doğru diyebilmektir aşk...Aşk malının mülkünün tamamını sevgili uğruna verebilmektir...

Aşk Hz.Ebubekir olmaktır. Aşk onulmaz yarada sabır, merhamette umman, edepte Hz. Osman olmaktır...Sevgilinin yolunda hiç bir sapma göstermeden hakkı tutup kaldırmak, adaleti sağlamaktır. Öldürmeye gittiğin yolda dirilmektir aşk...

O yolda Hz.Ömer olmaktır. Mücadele, fedakarlık ve ilim sahibi olmaktır aşk...Aşk Allah’ın aslanı olmaktır tıpkı Hz.Ali gibi. Görünüşlere takılmak, zahiri aşamamak aşkı öldürür. Ne diyor Hz Mevlana;

"Yandık, yakıldık ama hüzünden yana asla yakınmadık
Ne de olsa biz mahzun bir Peygamberin ümmeti değilmiyiz?
Hüzün taze tutar aşk yarasını.

Yaramdan da hoşum, yârimden de..." Aşk, onu doğurmak, onu hamur gibi yoğurmaktır. Aşk, gönlü mahpusluktan kurtarıp, azat etmektir...Aşk, sevgili kalk gidelim dediğinde nereye dememektir.

Aşk onu her halinden dem haline getirebilmektir...

Alıntı