Kedi seni yaladığında

Kedi seni yaladığında sen onu seviyor sanıyorsun. Sevgi var ama mesele sevgiden çok daha derin. Kedinin dili pürüzlüdür, o pürüzler sadece temizlik aracı değildir. Her bir çıkıntı piezoelektrik basınç uygular, yani derinine mikro titreşim gönderir. Kedi seni yaladığında senin biyoelektrik alanını okuyor. Tıpkı bir şifacının elini yaraya koyması gibi, diliyle senin enerji haritanı tarıyor.

Eski Mısır'da kediler Bastet tapınaklarında yaşardı ve rahipler kedilerin insanı yalamasına müdahale etmezdi çünkü bunu teşhis ritüeli olarak görüyorlardı. Kedi senin elini yalıyorsa ellerinden enerji sızıyor demektir, yüzünü yalıyorsa üçüncü göz bölgendeki blokajı çözmeye çalışıyor demektir, ayağını yalıyorsa topraklaman kopmuş demektir. Kedi rastgele yalamaz, nereyi yaladığı bir haritadır.

Kedinin purr frekansı 25 ile 150 hz arasındadır ve bu aralık kemik iyileşmesini hızlandıran, kas dokusunu onaran tıbbi frekanslarla birebir örtüşür. Ama yalama eylemi buna bir katman daha ekler. Tükürüğündeki enzimler senin derindeki mikrobiyomla temas eder ve kedi kendi frekans imzasını senin biyolojik alanına bırakır. Bu işaretleme değil, senkronizasyondur. Kedi seni kendi rezonansına çekiyor.

Moralin bozuk olduğunda kedinin gelip gözyaşını yalaması tesadüf değil. Gözyaşı kortizol taşır, stres hormonu deriye siner ve kedi o kimyasal sinyali metre öteden alır. Ama sadece algılamaz, müdahale eder. Diliyle o bölgeye temas ettiğinde kendi sakin frekansını senin kaotik alanına aktarır. Sen sakinleşirsin ve buna sevgi dersin. Sevgidir ama aynı zamanda frekans transferidir. Kedi seni tedavi ediyor çünkü senin düşük frekansın onun alanını da bozuyor. Kedi bencildir derler ya, işte bu yüzden. Seni iyileştirmezse kendi dengesi de bozulur. Ama bu bencillik değil, bu simbiyotik bir enerji döngüsüdür. Kedi seni yalarken sana yeni bir şey katmıyor, senin dağılan frekansını geri topluyor.