Gençken, daha doğrusu toyken diyelim, “Hayatımda yaptığım hiçbir şeyden pişmanlık duymadım.” gibi bir yerlerden duyulup beğenilmiş cakalı, fiyakalı cümlelere bayılırdım. Zaten böyle sözlerin cilasına insan ancak toyken kapılır; hiç pişmanlık duyulmayan hayata, hayat mı denir? Öğrenmek, ilerlemek, kendini geliştirmek çoğu insanın varsaydığı gibi yalnızca olumlu eylemler üzerinden katedilen bir süreç değildir. İnsan mahcubiyetlerinden, pişmanlıklarından, yaptığı hatalar ve yanlışlardan da çok şey öğrenir. Kendinin öğretmeni olmaktır bu. Yaptığımız hata kişiliğimizi lekelemez, asıl kişiliğimiz, bunun hata olduğunun farkına varmamızı sağlayan yanımızdır çünkü.