Luc Besson’un Bram Stoker’ın kült kitabından uyarladığı Dracula: A Love Tale filmi, klasik hikâyeye getirdiği yeni yorumla eleştirmenlerden temkinli yorumlar aldı.



The Fifth Element filmiyle adından söz ettiren Luc Besson, Bram Stoker’ın 1897 tarihli ünlü vampir romanını Dracula: A Love Tale adıyla sinemaya taşıdı.

2025 yazında Fransa’da gösterime giren yapım, şimdilerde Kuzey Amerika salonlarında izleyicilerle buluşuyor. Türkiye’de 27 Mart’ta izleyicilerle buluşması planlanan Dracula: A Love Tale, eleştirmenlerden aldığı yorumlarla gündemde.

Filmde Kont Dracula’nın yeni versiyonunu, Eflak Prensi Vladimir tasviriyle Caleb Landry Jones canlandırıyor. Yapımın oyuncu kadrosunda ayrıca Christoph Waltz, Matilda De Angelis, Zoë Bleu ve Ewens Abid gibi isimler yer alıyor.

Dracula: A Love Tale Filmi Hakkında İlk Yorumlar

Eleştiri derleme platformu Rotten Tomatoes’ta şu ana kadar yer alan 30 eleştiriye göre Dracula: A Love Tale %67’lik bir beğeni toplayabilmiş durumda.

The Guardian yazarı Peter Bradshaw, film hakkında kaleme aldığı yazıda yapımı hem “saçma” hem de “izlenebilir” olarak nitelendirdi.



The Hollywood Reporter’dan Jordan Mintzer ise görüşlerini şu sözlerle dile getirdi:

“Abartı ve kitsch unsurlar; biraz kan ve kopmuş kafalarla birlikte Dracula’da masaya geliyor. Stoker’ın hikâyesinin bütünüyle absürt ama izlenebilir bir versiyonu. En iyi anlarında film, âşık vampiri tüm ciddiyetiyle oynayan Caleb Landry Jones için yeni bir vitrin görevi görüyor; özellikle de karakteri bilgisayar efektli gargoyle’ler, dans eden aristokratlar, şehvetli rahibeler ve Besson’un kadraja attığı diğer tuhaflıklarla çevriliyken.

“Her şey fazlasıyla saçma ama aynı zamanda içten olduğu için, Besson’un bu kadar ileri gitmesi takdiri hak ediyor. Onun Dracula’sı tuhaf, kaba saba ve fazlasıyla romantik olabilir; en azından özgün. Buradaki fikirlerin bazılarını hiçbir yapay zekâ uyduramazdı. Gerekli şiddet ve kanlı unsurlar da geri planda bırakılıyor. Tüm bunlar var, evet, ancak beklenenden daha az. Bunların yerine ölümsüz bir adamın aşk acısına odaklanılıyor.”

Slant Magazine için yazan Jake Cole, özellikle görüntü yönetmeni Colin Wandersman’ın klasik gotik estetik yerine Flaman ressamları Peter Paul Rubens ve Jan van Eyck’ten ilham almasını dikkat çekici buldu.



Cole, değerlendirmesinde şunları aktardı:

“Türün geleneksel görünümünden bu görsel sapma, Dracula külliyatına yapılan tek kayda değer katkı olarak öne çıkıyor. Bunun dışında Besson’un uyarlaması hayal kırıklığı yaratacak ölçüde durağan. İsimsiz bir rahibi canlandıran (ona Van Helsing demeyin) ve gizli, doğaüstü bir Katolik örgütle bağlantılı olan Christoph Waltz’ın performansı bile, haçlar salladığı ve Dracula ile çeşitli hortlaklara karşı durduğu sahnelerde filmi canlandıramıyor.”

Diğer Uyarlamalardan Nasıl Ayrılıyor?

Luc Besson’un yorumu, Robert Eggers ve Francis Ford Coppola’nın Dracula uyarlamalarından belirgin biçimde ayrılıyor. Eggers’ın çektiği ve başrolünde Bill Skarsgård’ın yer aldığı Nosferatu filminin kısa süre önce sinemalarda gösterilmesinin ardından gelen bu yeni versiyonda, vampir bu kez Viktorya dönemi İngiltere’si yerine Paris’e yolculuk ediyor.



Bununla da sınırlı kalmayan değişiklikler arasında vampir gelinlerinin gargoyle’lerle yer değiştirmesi bulunuyor. Kont Dracula’nın Mina’yı büyü yoluyla etkilemesi yerine, onu cezbetmek için özel bir parfüm tasarlaması da Besson’un uyarlamasındaki dikkat çekici farklılıklardan biri olarak öne çıkıyor.

Kaynak: [Foruma üye olmadığınız sürece forum içeriğindeki bağlantıları görüntüleyemezsiniz. Foruma üye olmak için TIKLAYIN!]