[Umran]

Selamun aleyküm canlar,

Uzun zamandır aklımda dönüp duran bir mevzu var. Bu dervişlik, bu yolda yürümek... Hani bazen insan kendini bir yolun ortasında buluyor ya, her şey sanki bir anda anlam kazanıyor. Ama o yolda ilerlerken, o aşkın izini sürerken, kalbin pusulası nereye döner onu tam kestiremiyoruz bazen.

Hani derler ya "Gönül aynası" diye, işte o ayna bazen öyle bir parlıyor ki, insanın kendi içindeki hakikati görmesine vesile oluyor. Ama bazen de o ayna sisleniyor, puslanıyor. İşte tam o anlarda ne yapmak lazım? Hangi yöne dönmeli ki o pusula tekrar bizi doğru olana, o ilahi olana yönlendirsin?

Bu "dervişlik nefis terbiyesidir" sözü beni çok düşündürüyor. Gerçekten de nefsimizi terbiye etmek, onu dizginlemek bu yolda en büyük mücadele değil mi? Ama bunu yaparken, o aşkın içinde eriyip gitmek mi, yoksa o aşkla daha da bilinçlenip hakikate ulaşmak mı?

Bu konuda tecrübeli abilerimden, ablalarımdan akıl almak isterim. Kalbin pusulasını doğru yöne çevirmek için nelere dikkat etmeli, hangi adımları atmalı? Maneviyatın ışığında kendimizi bulma yolculuğunda, bu pusulanın rehberliğini nasıl en iyi şekilde kullanabiliriz?

Her türlü yorum, düşünce ve tecrübe paylaşımınız benim için çok değerli.

Allah'a emanet olun.

Eğlence

❤Kalp Fırlat🌸Çiçek Fırlat💧Su Fırlat💣Bomba Fırlat↕Titret