Merhamet Sayıklamaları - Necdet Karasevda

-Merhametini yitirmiş coğrafyaların gözü yaşlı annelerine-

Ey sabrın sancı ikliminde
Dokuz ay on gün düş devşiren derviş,
Ey merhamet,
Ey yüreğimin eksik yanı,
Süt sağ benim için yeniden
Kurşunî akşamların göğsünden.
Sil aynalarda rakseden
Küflenmiş gülücüklerimi,
Hiçliğin izlerini sil içimden.
Hasırlı kıvrımlarında ellerinin,
Hayatı göster bana,
Aşkı ve umudu göster.

Gecenin yüreğinde yiterken uyku
Mahmur ve efsûnlu gözlerle
Ey kalbimde kendini kaybeden,
Ey merhamet!
Ey beşiğimin başında yalnız bana değil,
Bütün öksüzlere ağlayan!
Ninni sunağındaki
En ulvî sesin sahibi
Ey merhamet!
Ey çağın yalın çağrısı!
Ey yetimlerin kalp ağrısı,
Duy yokluğa bulanmış
Bakışlarımın umutsuz uğultusunu!
Yüreğimin ellerini tut!
Koyma beni baldıran demlerin koynunda.

Sen al kanatlı atlara binip
Gidince kentimden bir akşamın alacasında,
Düşlerimi düşürdüm ben
Kalabalık kentlerin silik istasyonlarında.
Çocukluğumu, umudumu düşürdüm.
Bilyelerimi, kâğıttan gemilerimi,
Herkesten gizli bozduğum
Yarım yamalak oruçlarımı düşürdüm.
Uzun kış gecelerindeki masalları,
Tahtadan atları,
Oyunlardaki adamlığımı düşürdüm.
Kalakaldım sonra çırılçıplak ruhumla,
Yalnız, kimsesiz, öksüz sokaklarda!
Ah merhamet,
Ah insanlığımın yüz akı,
Al tut çocukluğumun ellerinden.
Götür beni masallar ülkesine.
Masal kıl beni,
Çocuk kıl,
Düş kıl ne olursun!

Ak saçlarında okunsun kalbimin yedi şiiri
Ey merhamet,
Kalbim kıl beni,
Kendin kıl!
Bırakma bilincimi ölüm düşen uykuların orta yerine.
Yetim kızın ağlayan gözü,
Ölen adamın son sözü kılma beni.
Ah merhamet,
Ah insanlığımın devrik cümlesi,
Sevaplarımın, günahlarımın cümlesi,
Unutma beni ötelerde.
Bırakma kirpiklerimi
Zamane cinayetlerin gölgesinde.

Nurdan bir heykel gibisin
Ey kalbimin melikesi!
Ey merhamet!
Ey çoğul ölümler asrında,
Yitik oğullar büyüten sahire,
Oğul kıl beni tepeden tırnağa,
Merhamet kıl
Ne olursun!

Necdet Karasevda
__________________