Sihir Arapça kökenli bir kelimedir. Sehr akciğer, suhr yürek anlamınadır. Sihir “ciğerine vurup insanı sersemleterek istediğini yaptırmak” demektir. Sebebi ince ve gizli olan birtakım söz, iş ve hareketlerle ruh üzerinde tesîr icrâ etmektir. İnsanı istenilen şeyi yapmaya sevk eden gizli kuvvet, tabîata aykırı hâller meydana getiren acâib tesîr demektir. Hakîkatin aksine tahayyül edilen şarlatanlık, yıldızcılık ve hud’a-kârlık yolunda yapılan davranışlar bu kapsama girer.

Sihir bizzat kendisi hârika ve olağanüstü değildir. Birtakım şart ve sebeplerle oluşur. O sebepler herkesçe mâlum olmadığından olağanüstü gibi algılanır. Sebebi belli olmayan bir hakîkat bile başkasını saptırmak maksadıyla kullanılınca sihir olur.

Büyü ise Türkçe’de bükmek kökünden bügü, büğü ve büyü şeklinde kullanılan bir kelimedir. Büyü genelde tabîatüstü gizli güçlerle (cinler vs.) ilişki kurarak ya da kendilerinde gizli güçler bulunduğuna inanılan bâzı şeyler aracılığıyla faydalı, zararlı veya koruma amaçlı bâzı sonuçlar elde etme işidir. Bu yüzden büyü olağanüstü etkileyici güç ve bilgiye sâhip olduğuna inanılan bâzı insanlara yaptırılır.

Kaynak: Prof. Dr. Hasan Kamil Yılmaz, 300 Soruda Tasavvufi Hayat, Erkam Yayınları

İslam ve İhsan