"Ben" diye ifade ettiğimiz kendimiz yani kuantum benlik yeterince gerçek fakat zaman zaman net olmayan ve düzensiz değişen sınırlara sahip bir yerden bir yere kayan bir şeydir. Onun dinamiğinden söz edebiliriz fakat temel parçacığın pozisyon ve momentumunu etraflıca belirleyemediğimiz gibi onu da belirleyemeyiz. Tözü vardır ama bu töz çeşitli yollarla elimizden kaçıp kurtulur. Belli bir kesinlikle 'ben benim' diyebilirim ama bu benlik demekse kim ya da ne olduğumu söylemek zor olacaktır.

Temel parçacıkların bireysel kimlikleri an be an düzensiz değişime sahip varoluşlardır. Bireysel bir elektron yükü kütlesi dönüşümü hakkında her an değişik şeyler söyleyebiliriz ve bir elektronu diğerinden ayırabiliriz. Fakat şuurlu bir maksatla uzun zaman koruyabildikleri sabit bir kimlikleri yoktur. Eğer ayırt edilebilecek denli bireysel iki elektron birleşip daha sonra ayrılırsa ortada yine iki elektron olacak ama bunların hiçbir geçmişleri olmayacaktır. Hangisinin aslında hangisi olduğunu sormak olanaksız hatta anlamsız olacaktır. Ancak insan şuurunun amaçlı ve bir maksada yönelik olarak kontrol altında tuttuğu elektronlar seçme özgürlüğüyle bir maksada uygun harekete geçeceklerdir bu açıdan insanı adeta bütünleşmiş tek bir elektron gibi kabul edebiliriz.

"Şimdi" geçmiş içinde yok olup giderken o zaman Ben olan benlik beynin uzlaşımsal hafıza sistemine "geçmişte bir anı" olarak kaydedilir. Kendisi yeni bir dizi nöron yolu oluşturup karşılığında yoğunluk içindeki enerjileri geri beslenmeye başlar. Bu hafızanın Parfit ve diğer filozoflarca da sözü edilen bildik anlamıdır. Fakat kuantumsal görüşe göre bir an önce ben olan benlik her yeni deneyimin sonucunda oluşan yeni dalga fonksiyonlarının kendi dalga fonksiyonuyla çakışması yüzünden aynı zamanda hem bir sonraki "şimdi" hem de gelecek benliğiyle bağlantılıdır.

Sonsuz Şimdi
Aslında Kuantum Teorisinde anlatılan birbiri içine geçmiş dalga fonksiyonları şuur alanları ve şuur alanlarının inceden kabaya doğru uzanan saçaklanmalarıdır. İç içe geçen ve sürekli yenilenen şuur alanlarımızla hem "An" daki hem de gelecekteki oluşumları hazırlayan bizleriz. Öyleyse bizler her zaman "Sonsuz Şimdi" 'de yaşarız.

Yani ben olan her bir benlik an be an bir sonraki ana alınıp orada hem uzlaşımsal anlamdaki hafıza hem eski anılarıyla hem de yeni deneyimlerle birbirine bağlanır. Geçmişle şimdi arasındaki bu bitmeyen diyalogun dinamiği yeni bir kuantum sistem biçimlendirilmesi için dalga fonksiyonlarının iç içe geçtiği iki temel parçacığın dinamiğine benzer. Sadece bu durumda biçimlenen şey yeni bir kuantum benliktir.

Ben kısmen dün olduğum kişiyim çünkü o kişi şu an benim varlığımı oluşturan şeyin içine katılmıştır. Kuantum mekaniksel terminolojide geçmiş şimdiyle bir geçiş ilişkisine girmiştir çünkü hem geçmiş hem de şimdi şuurun zemin durumunda dalga fonksiyonları üretirler.

Alıntıdır.