Tevbe

**Krizantem** · 16 Şubat 2026, 06:43

Ma’nası : “Allah, tevbe edenleri sever.”

Ey Halk Yolcusu! Her Müslüman için tevbe gereklidir. Erkek olsun, kadın olsun, âlim olsun, cahil olsun her Müslüman tevbeye devam edecek ve etmesi kendi menfaatinedir.

Tevbe konusunu bir Müslüman çok çok iyi bilmesi mutluluğuna mutluluk katacaktır. Çünkü;

Tevbe, günâhı olan günâhkârların günâhını siler, günâhı olmayan bahtiyârların da dereceleri yükseltir.

Tevbe’nin silmeyeceği hiçbir günah yoktur. Bu gerçeği, bu ilahi ölçüyü her Müslüman böylece bilmelidir ki, tevbenin önemini unutmasın.

Bir kul, tevbe nimetine erince Yüce Allah gerçekten o kulunun tevbesini kabul edeceğini bildirmekte ve biz günahkar kullarına müjdelemektedir.

Kendi öz canının değerini bilenler, kendisine merhameti olan akıl-ı selim sahibi kimseler, bu konuyu gereği gibi yerli yerince öğrenmek zorundadır.

Şimdi gelelim tevbenin ne olduğuna ve tevbe hakkında gerekli açıklamalara:

Tevbe Nedir?

Lüğat ve sözlükte tevbe dönmek, yönelmek, vazgeçmek, terketmek, bırakmak, ayrılmak ma’nâlarına gelir.

Dini ma’nâda tevbe, günâhdan vazgeçmek ve günâh olan şeyleri terkederek Allah’a yönelmektir. Ve aynı zamanda bıraktığı kötülüklerin yerine iyi ve güzel olan şeyleri, sevab olan şeyleri yaparak dini ölçülere yönelmeye ve bütün benliğiyle Allah’a dönüş yapılmasına tevbe deniyor.

Günâh olan davranış ve hareketlerden vazgeçerek sevab olan işlere yönelmek, yaptığı hata ve kusurlardan dolayı pişmanlık duymak ve Allah’a dönüş yapmak ve Allah’ın rızasına yönelmek tevbenin dini anlamıdır.

Konumuzun girişinde Arapça aslını verdiğimiz ayet-i Kerime’de Cenab-ı Allah, tevbe eden kullarını sevdiğini bildirmektedir.

Ma’nây-ı şerifi: “Gerçekten Allah, tevbe eden (kendi yüce varlığına yönelen) kullarını sever.”

Yani, Cenâb-ı Allah, hata yapan, günâh işleyen ve sonra yaptığı hatadan vazgeçen ve yüce Rabbinin aff ve merhametine dönüş yapan kullarını seviyor.

Ey Dost! Yüce Rabbimizin rahmet ve merhametini düşün ki, kulları hata ve kusur yapacak, günâh işleyecek ve sonra kul kendine gelecek ve yapmış olduğu bu günâhtan, hata ve kusurdan üzüntü duyarak, pişmanlık duyarak geriye dönüş yapacak, Allah’tan affını dileyecek, özür dileyecek, Allah bu kulunun özür dileyişini kabul ediyor ve özür dilemesinden, tevbe etmesinden dolayı da bu kulunu seviyor.

Bu müjdeler, biz kullarına Cenâb-ı Allah’ım lütûflarının çokluğunu, rahmet ve merhametinin bolluğunu bildirilmesi demektir.

Tevbede bir kulun kendine gelişi vardır. Kendi aczini kavrayışı, kendi varlığının zayıflığını anlayışı vardır. Sonsuz ihtiyaçlarını gideremeyişi, nihayetsiz dilek ve isteklerin elde edilemeyişi içinde boğulduğu sayısız stres ve sıkıntılarından kurtulamayışı kendi âcizliğini ve zayıflığının ortaya çıkışıyla kendi irade ve isteğinin üstünde bir kudretin (Allah’ın) irâde ve kuvvetinin bulunduğunu inanması ve kabul etmesi anlayışı vardır.

İşte bu idrak (kavrayış) ve anlayıştan dolayı bu kulun kendine gelişi ve uyanışı ortaya çıkıyor demek oluyor ki, bu kul, kendisini o yüce varlığa (Allah’a) teslim ediyor. O’nun (celle celâlühü) varlığını kabul ediyor. O’na (Allah’a) inanıyor. Kendisini O’na (Allah’a) teslim ediyor. O’na (cellecelâlühü) dönüyor, O’nun (C.C) rızasına yöneliyor demek olur. Bu durum tevbe ve tevbeye giriştir. Bu faziletli yola giren bir kul, artık Allah Teâlâ’nın rızasına ermeye namzet ve o yüce yaratıcımızın sevgisine ulaşma mutluluğuna ermiş demektir.

Böylece

“Gerçekten Allah, tevbe eden kullarını sever, seviyor.”

Ayet-i Kerimesinin inceliği ve hikmeti anlaşılmış oluyor. Bir kul, kendi istek ve arzularını bir tarafa bırakıyor, kendi istek ve irâdesini terkediyor, tek sahib-i hakikisi, (gerçek sahibi) olan yegâne kuvvet ve kudret sahibi, kullarını en iyi koruyan, himâye eden, acıyan, esirgeyen yüce Mevlasının iradesine, teslim oluyor, O’nun yüce ve hikmet dolu Emirlerine teslim oluyor. O’nun emirlerine uyuyor. Buna tevbe deniyor, İslâm nizâmında. İşte böyle faziletli ölçülerle hareket eden kulları hakkında Cenâb-ı Hakkın: “ Şüphesiz ve gerçekten Allah, tevbe eden kullarını sever, seviyor.” Müjdesi tecelli ediyor demek oluyor.

Ey Halk Yolcusu! Cenâb-I Hakkın sevdiği tevbe, her kul için lazım ve gereklidir. Bir kul, ister âlim olsun, ister cahil olsun. İster kadın olsun, ister erkek olsun. Arada hiç bir ayrıcalık yoktur. Her kul, tevbe ile kulluğunda değer (yükseliş) elde eder. Çünkü tevbe, başlı başına bir ibadettir. Tevbe yalnız ve yalnız günahkarların yapacağı bir amel (iş) değildir. Günahı olmayanlar da tevbe etmek zorundadır.

Hz. Peygamberin (Aleyhisselâm) günde yüz defa tevbe ederim hadisini hatırlayalım. Hz. Peygamberin günahsız olduğunu her müslümanın bildiğini düşünüyorum. Çünkü peygamberler günahsızdır. Peygamberler hiç günah işlemezler. Ölçü bu olunca, tevbe de bir ibadet olduğundan her müslümanım deyen tevbe etmekle görevlidir. Sadece günahkarların tevbe etmesi lazımdır demek yanlıştır. Evet, günahkarların daha çok tevbe etmeleri elbette gereklidir. Ama günahı olmayan, günahsız Müslümanların da devamlı tevbe etmeleri manevi yönden yükselmeleri için gerekli olduğunu bilmeleri lazımdır.

Tevbe, günahkarların günahını temizler, günahsız olanların da derecelerini yükseltir. Bu hususta Hz. Peygamberin biz ümmetlerine örnek olması hatırlansın. Yeri geldikçe bu konunun açıklamalarını okuyacağız.

——

Konu Bilgileri
	Konu Basligi Tevbe	Konudaki Cevap Sayisi 0
	Su an Bu Konuyu Goruntuleyenler Bu bilgi üye girişi gerektirir.	Goruntulenme Sayisi 165

16 Şubat 2026, 06:43	# 1
Çevrimdışı Krizantem Profil ayrıntılarını görüntüleyebilmek için kayıtlı kullanıcı olmanız ve üye hesabınızla oturum açmanız gerekmektedir.	Tevbe Tevbe Ma’nası : “Allah, tevbe edenleri sever.” Ey Halk Yolcusu! Her Müslüman için tevbe gereklidir. Erkek olsun, kadın olsun, âlim olsun, cahil olsun her Müslüman tevbeye devam edecek ve etmesi kendi menfaatinedir. Tevbe konusunu bir Müslüman çok çok iyi bilmesi mutluluğuna mutluluk katacaktır. Çünkü; Tevbe, günâhı olan günâhkârların günâhını siler, günâhı olmayan bahtiyârların da dereceleri yükseltir. Tevbe’nin silmeyeceği hiçbir günah yoktur. Bu gerçeği, bu ilahi ölçüyü her Müslüman böylece bilmelidir ki, tevbenin önemini unutmasın. Bir kul, tevbe nimetine erince Yüce Allah gerçekten o kulunun tevbesini kabul edeceğini bildirmekte ve biz günahkar kullarına müjdelemektedir. Kendi öz canının değerini bilenler, kendisine merhameti olan akıl-ı selim sahibi kimseler, bu konuyu gereği gibi yerli yerince öğrenmek zorundadır. Şimdi gelelim tevbenin ne olduğuna ve tevbe hakkında gerekli açıklamalara: Tevbe Nedir? Lüğat ve sözlükte tevbe dönmek, yönelmek, vazgeçmek, terketmek, bırakmak, ayrılmak ma’nâlarına gelir. Dini ma’nâda tevbe, günâhdan vazgeçmek ve günâh olan şeyleri terkederek Allah’a yönelmektir. Ve aynı zamanda bıraktığı kötülüklerin yerine iyi ve güzel olan şeyleri, sevab olan şeyleri yaparak dini ölçülere yönelmeye ve bütün benliğiyle Allah’a dönüş yapılmasına tevbe deniyor. Günâh olan davranış ve hareketlerden vazgeçerek sevab olan işlere yönelmek, yaptığı hata ve kusurlardan dolayı pişmanlık duymak ve Allah’a dönüş yapmak ve Allah’ın rızasına yönelmek tevbenin dini anlamıdır. Konumuzun girişinde Arapça aslını verdiğimiz ayet-i Kerime’de Cenab-ı Allah, tevbe eden kullarını sevdiğini bildirmektedir. Ma’nây-ı şerifi: “Gerçekten Allah, tevbe eden (kendi yüce varlığına yönelen) kullarını sever.” Yani, Cenâb-ı Allah, hata yapan, günâh işleyen ve sonra yaptığı hatadan vazgeçen ve yüce Rabbinin aff ve merhametine dönüş yapan kullarını seviyor. Ey Dost! Yüce Rabbimizin rahmet ve merhametini düşün ki, kulları hata ve kusur yapacak, günâh işleyecek ve sonra kul kendine gelecek ve yapmış olduğu bu günâhtan, hata ve kusurdan üzüntü duyarak, pişmanlık duyarak geriye dönüş yapacak, Allah’tan affını dileyecek, özür dileyecek, Allah bu kulunun özür dileyişini kabul ediyor ve özür dilemesinden, tevbe etmesinden dolayı da bu kulunu seviyor. Bu müjdeler, biz kullarına Cenâb-ı Allah’ım lütûflarının çokluğunu, rahmet ve merhametinin bolluğunu bildirilmesi demektir. Tevbede bir kulun kendine gelişi vardır. Kendi aczini kavrayışı, kendi varlığının zayıflığını anlayışı vardır. Sonsuz ihtiyaçlarını gideremeyişi, nihayetsiz dilek ve isteklerin elde edilemeyişi içinde boğulduğu sayısız stres ve sıkıntılarından kurtulamayışı kendi âcizliğini ve zayıflığının ortaya çıkışıyla kendi irade ve isteğinin üstünde bir kudretin (Allah’ın) irâde ve kuvvetinin bulunduğunu inanması ve kabul etmesi anlayışı vardır. İşte bu idrak (kavrayış) ve anlayıştan dolayı bu kulun kendine gelişi ve uyanışı ortaya çıkıyor demek oluyor ki, bu kul, kendisini o yüce varlığa (Allah’a) teslim ediyor. O’nun (celle celâlühü) varlığını kabul ediyor. O’na (Allah’a) inanıyor. Kendisini O’na (Allah’a) teslim ediyor. O’na (cellecelâlühü) dönüyor, O’nun (C.C) rızasına yöneliyor demek olur. Bu durum tevbe ve tevbeye giriştir. Bu faziletli yola giren bir kul, artık Allah Teâlâ’nın rızasına ermeye namzet ve o yüce yaratıcımızın sevgisine ulaşma mutluluğuna ermiş demektir. Böylece “Gerçekten Allah, tevbe eden kullarını sever, seviyor.” Ayet-i Kerimesinin inceliği ve hikmeti anlaşılmış oluyor. Bir kul, kendi istek ve arzularını bir tarafa bırakıyor, kendi istek ve irâdesini terkediyor, tek sahib-i hakikisi, (gerçek sahibi) olan yegâne kuvvet ve kudret sahibi, kullarını en iyi koruyan, himâye eden, acıyan, esirgeyen yüce Mevlasının iradesine, teslim oluyor, O’nun yüce ve hikmet dolu Emirlerine teslim oluyor. O’nun emirlerine uyuyor. Buna tevbe deniyor, İslâm nizâmında. İşte böyle faziletli ölçülerle hareket eden kulları hakkında Cenâb-ı Hakkın: “ Şüphesiz ve gerçekten Allah, tevbe eden kullarını sever, seviyor.” Müjdesi tecelli ediyor demek oluyor. Ey Halk Yolcusu! Cenâb-I Hakkın sevdiği tevbe, her kul için lazım ve gereklidir. Bir kul, ister âlim olsun, ister cahil olsun. İster kadın olsun, ister erkek olsun. Arada hiç bir ayrıcalık yoktur. Her kul, tevbe ile kulluğunda değer (yükseliş) elde eder. Çünkü tevbe, başlı başına bir ibadettir. Tevbe yalnız ve yalnız günahkarların yapacağı bir amel (iş) değildir. Günahı olmayanlar da tevbe etmek zorundadır. Hz. Peygamberin (Aleyhisselâm) günde yüz defa tevbe ederim hadisini hatırlayalım. Hz. Peygamberin günahsız olduğunu her müslümanın bildiğini düşünüyorum. Çünkü peygamberler günahsızdır. Peygamberler hiç günah işlemezler. Ölçü bu olunca, tevbe de bir ibadet olduğundan her müslümanım deyen tevbe etmekle görevlidir. Sadece günahkarların tevbe etmesi lazımdır demek yanlıştır. Evet, günahkarların daha çok tevbe etmeleri elbette gereklidir. Ama günahı olmayan, günahsız Müslümanların da devamlı tevbe etmeleri manevi yönden yükselmeleri için gerekli olduğunu bilmeleri lazımdır. Tevbe, günahkarların günahını temizler, günahsız olanların da derecelerini yükseltir. Bu hususta Hz. Peygamberin biz ümmetlerine örnek olması hatırlansın. Yeri geldikçe bu konunun açıklamalarını okuyacağız. —— Eğlence ❤Kalp Fırlat 🌸Çiçek Fırlat 💧Su Fırlat 💣Bomba Fırlat ↕Titret Benzer Konular Tevbe Namazı... Önce Tevbe Sonra İstiğfâr... Tevbe... 9. Tevbe Sûresi \| Kur'an-ı Kerim... Tevbe Suresi 89... 👍❤😂😮😡😢👎👏
	Alıntı Sesli Oku

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı e-posta olarak gönder
Görüntüleme stilleri
Normal gösterime geç Karışık şekilde gösterime geç Ağaç şeklinde

Şu anda bu konuyu görüntüleyen etkin kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 konuk)

ForumKalbi