İlk günah ya da asli günah, Adem’in düşüşü nedeniyle insanlığın günahkâr durumunun doğasını tanımlayan bir terimdir. Tüm insanların, Adem’in günahı tarafından, Adem’in mahkûmiyetiyle birlikte, bizim de yozlaştığımızı ve dünyaya Tanrı’nın önünde suçlu olarak geldiğimizi öğretir. Asli Günah, günahkâr olduğumuz için günah işlemeye devam ettiğimizi, bu dünyaya yozlaşmış bir biçimde geldiğimizi ve İncil’deki Tanrı’nın kurtarıcı lütfu dışında umudumuzun olmadığını gösterir.
Asli günah olarak tanımlanan ilk günah, insanın düşüşünden bu yana insanlığın var olduğu günahın doğasına ilişkin bir Hristiyan görüşüdür. İlk günah, Adem ve Havva’nın Aden’deki günahından, iyiyi ve kötüyü bilme ağacından yasak meyveyi yemedeki itaatsizlik günahından doğdu. Asli günah, “Adem’in Aden Bahçesi’ndeki günahının doğrudan bir sonucu olarak hepimizin Tanrı’nın gözünde sahip olduğu günah ve suçluluğu” olarak açıklanabilir.
Asli günah, tüm insanlığın ilk günahının hem suçluluğu hem de bozulmasında Adem’e bağlı olduğunu öğretir. Doğumumuzdan itibaren günah tarafından yozlaşmış bir halk olarak, Adem’in Tanrı’nın önündeki suçunu, işlerin mirası altında bize atfedilen bir suçu paylaşıyoruz. Dahası, bizler, Adem’le olan doğal birlikteliğimiz tarafından ahlaki ve ruhsal olarak o kadar yozlaşmışızdır ki, biz tamamen yoldan çıkmış durumdayız. Günah işlemek için doğuştan gelen bir eğilime sahip olmamız için tüm insani yeteneklerimiz günah tarafından yozlaştırılır. Dahası, günaha olan eğilimimiz o kadar fazladır ki ruhsal olarak Tanrı’yı sevemez, O’nun müjdesine inanamaz ve O’nun egemen lütfuyla yeniden doğuncaya kadar kurtulamayız. Asli Günah bize aslında Kutsal Kitap’ın da temelini oluşturan, doğuştan gelen günah eğilimi ve kişisel günahlarımıza karşı savaşırken Tanrı’ya ne kadar ihtiyaç duyduğumuzu anlatır.