İçimizdeki o boşluk...

Selam millet. Nasılsınız?

Bugünlerde bi' düşünce sardı beni nedense. Hani bazen böyle içimizde tarif edemediğimiz bi' boşluk olur ya, ne yapsak dolmaz, ne konuşsak tam olmaz... Sanki bi' şey eksik ama ne olduğunu da bilemiyoruz.

Bi' de bu durumun üstüne son açılan konulara baktım. "Günümüz dünyası", "Yüzyıllık yalnızlık", "Sadece insandır insanın cehennemi!"... Hepsi de biraz bu hislerle alakalı gibi geldi bana. Başkalarıyla olsak da, kendimizle baş başa kalsak da bi' türlü tam olamıyoruz sanki.

Siz de böyle hissediyor musunuz? Bu içimizdeki boşluk neden kaynaklanıyor sizce? Nasıl doldurabiliriz, ya da gerçekten doldurulması gereken bi' şey mi bu? Fikirlerinizi merak ediyorum.

Belki bi' sohbetle içimizi dökeriz, biraz olsun bu hissin ağırlığını hafifletiriz.