Takvimlerden Haberin Yok mu?

Takvimlerden haberin yok mu
Geçiyor yıllar
Bana küsmüş yüzüme gülmez
Zalim aynalar...

Neye yarar tüm saatleri bozsam, takvimleri yırtsam.. Nasıl önlenir ki akrep ile yelkovanın amansız koşuşturması...

Hem biz değil miydik, en güzel günlerimizi yaşamak için ondan medet uman...

Yıllar sonra yine onu yad ederek uzun uzun dalmayacak mıydık uzaklara...
Kirpiklerimiz ıslanacak, içimiz titreyecekti...

Nasıl olurda şimdi o zamana acımasız diyebilirim..
Bilmem farkında mısın ama gidişinden sonra yüzüme en tanıdık sima oldu kolumdaki saat..

Birden onikiye, onikiden bire.. Ve farkındayım..

Takvimlerden haberin yok senin..
Gideli çok oldu..
Geçiyor yıllar..

Aklına gelirmiyim bilmem, ama yine de aklında bulunsun..
Eski ben değilim artık..
Senin gibi küstü aynalarda..
Bakmaz oldular yüzüme..

Kimimiz yorgun, kimimiz vurgun,
Kimi isyankar
Acı gerçek bu ömrümüz bir su
Geçiyor yillar..

Yoruldum..
Gidişinin ardından giriştiğim o amansız varolma savaşı yordu beni..
Her güne ' İşte..! Tam zamanı..' diyerek başlıyorum..

Akşamında yüzüm asık, omuzlarım çökmüş ' Yine olmadı ' diyerek hayıflanıyorum..

Vurgun yedim o derin sularında..
Oysa ki tüm günahlarımdan arınmak için soluksuz atlamıştım mavi sularına..
Her kulaç meğer biraz daha uzaklaştırıyormuş seni benden..
Nerden bilirdim..
Vücudumdaki uyuşukluk aşktan değil, vurgundanmış..
İsyanım kendime aslında..
Farkında olamama gerçeği ile her yüzleştiğimde içim içimi yiyiyor..

Şimdi bakıyorumda; aslında ne kadar ayan beyanmış aynı yerden aynı suyun iki kez akmayacağı..
Kahretsin..
Farkedemeden geçti yıllarım..

Vakit geç olmuş dönülmez yolmuş
Yürek bin pişman
Bundan böyle bana meyler dost
Geceler düşman

Yine olmadı diyerek anahtarı sokuyorum kapının kilidine..
Yalnızlık daha ilk adımda patlıyor tokat gibi yüzümde..
Gecenin bir vakti sigaramın eşliğinde o süt beyaz kağıtların başına oturduğumda, o yürek yangınını körükleyen pişmanlık dökülüyor parmak uçlarımdan..Hayat uzun bir yoldur derlerdi..
Yol dönülmezmiş, nerden bilirdim..
Kanımdaki alkol karıncalandırıyor beynimi..
Kelimelerim havada uçuşuyor ama takatim yok toplamaya..
Dumanımı her üflediğimde biraz daha bulanıklaşıyorlar zihnim gibi..
Hani o eskiden gece olmasını beklediğim anlar vardı ya, koyun koyuna uzanıp bedeninin gizemini çözdüğüm anlar..
Şimdi elim tetikte bekliyorum..
Menzilime girerse vuracağım alnının ortasından senli geceleri..

Hani nerde beklenenler
Medet umdum senelerce
Anılar hep dolu dizgin
Bana hayır yok gecelerden

Ömür dediğin nedir ki..
Bir bakmışsın kundakta, bir bakmışsın mezarda..
Kimisi bulmuştur aradığını, memnundur son nefesi azrailin elindeyken..
Kimisi bütün hayal kırıklıkları ile bitki gibi yaşamıştır zaten..
Sadece soluk alarak..
Ne ölümden korkusu vardır, ne azrailden..
Ömrü; ölümün avuçlarında geçenlerden olarak çizik attım dünyanın ortasına..
Bir umuttu sadece beşikle mezar arası..
Medetse eğer bu, evet..
Yalvarırcasına umdum bunu..
Elim tetikte beklediğim anılarımı koyuyorum şimdi ceplerime..Kimbilir, belki lazım olur..

Alıntıdır.