Victor Hugo

Victor Hugo


Victor Hugo'nun Galerie contemporaine, littéraire, artistique başlıklı geniş çapta dağıtılan seri yayında yayınlanan portre fotoğrafı

26 Şubat 1802 - 22 Mayıs 1885) FransızRomantikyazar ve politikacıydı. Altmış yılı aşkın süren edebi kariyeri boyunca çeşitli türlerde ve biçimlerde yazdı.

En ünlü eserleri Notre-Dame'ın Kamburu (1831) ve Sefiller (1862) romanlarıdır . Fransa'da Hugo, Les Contemplations ( The Contemplations ) ve La Légende des siècles ( The Legend of the Ages ) gibi şiir koleksiyonlarıyla ünlüdür. Hugo, Cromwell oyunu ve Hernani tiyatrosuyla Romantik edebiyat akımının ön saflarında yer aldı . Eserlerinin çoğu, hem yaşamı boyunca hem de ölümünden sonra Rigoletto operası ve Sefiller ve Notre-Dame de Paris müzikalleri de dahil olmak üzere müziğe ilham kaynağı olmuştur . Yaşamı boyunca 4.000'den fazla çizim yapmış ve idam cezasının ve köleliğin kaldırılması gibi toplumsal amaçlar için kampanya yürütmüştür .

Gençliğinde kendini adamış bir kralcı olmasına rağmen , Hugo'nun görüşleri on yıllar geçtikçe değişti ve hem milletvekili hem de senatör olarak siyasette görev alarak cumhuriyetçiliğin tutkulu bir destekçisi oldu . Eserleri, zamanının çoğu politik ve sosyal sorununa ve sanatsal eğilimlerine değindi. Mutlakıyete karşı çıkışı ve edebi statüsü onu ulusal bir kahraman olarak kabul ettirdi. Hugo, 22 Mayıs 1885'te 83 yaşında öldü. Paris'teki Panthéon'da 2 milyondan fazla insanın katıldığı, Fransız tarihinin en büyüğü olan bir devlet cenazesi düzenlendi.

Erken dönem
Victor-Marie Hugo, 26 Şubat 1802'de Doğu Fransa'daki Besançon'da doğdu . Napolyon ordusunda general olan Joseph Léopold Sigisbert Hugo'nun (1774–1828) ve Sophie Trébuchet'nin (1772–1821) en küçük oğluydu. Çiftin Abel Joseph (1798–1855) ve Eugène (1800–1837) adında iki oğlu daha vardı. Hugo ailesi, Hugo'nun büyükbabasının odun tüccarı olduğu Lorraine'deki Nancy'den geliyordu . Léopold , on dört yaşında Devrimci Fransa ordusuna katıldı . Ateistti ve Cumhuriyet'in ateşli bir destekçisiydi. Hugo'nun annesi Sophie, tahttan indirilen hanedana sadıktı ancak çocuklarını Protestan ilan edecekti. 1796'da Châteaubriant'ta tanıştılar ve ertesi yıl evlendiler.

Hugo'nun babası Napolyon'un ordusunda bir subay olduğundan, aile sık sık görevden göreve taşındı. Léopold Hugo, oğluna Lunéville'den Besançon'a yaptığı bir yolculukta Vosges Dağları'nın en yüksek zirvelerinden birinde gebe kaldığını yazdı. "Bu yüce köken," diye devam etti, "üzerinizde öyle etkiler bırakmış gibi görünüyor ki, ilham periniz artık sürekli yüce." Hugo, Jean Valjean'ın 24601 numaralı tutuklusunun kökeni olan 24 Haziran 1801'de gebe kaldığına inanıyordu.

1810'da Hugo'nun babası, o zamanki İspanya Kralı Joseph Bonaparte tarafından Kont Hugo de Cogolludo y Sigüenza yapıldı, ancak İspanyol unvanının Fransa'da yasal olarak tanınmadığı anlaşılıyor. Hugo daha sonra kendini vikont olarak ünvanlandırdı ve 13 Nisan 1845'te "Vicomte Victor Hugo" olarak Fransa'da bir akran olarak atandı.

Askerlik hayatının gerektirdiği sürekli taşınmalardan bıkan Sophie, Léopold'dan geçici olarak ayrıldı ve 1803'te oğullarıyla birlikte Paris'e yerleşti. Orada, Vendee'deki sefer sırasında General Hugo'nun yoldaşı olan Hugo'nun vaftiz babası General Victor Fanneau de La Horie'yi görmeye başladı. Ekim 1807'de aile, artık Avellino eyaletinin valisi olan Albay Hugo olan Leopold'a yeniden katıldı. Orada Hugo'ya, İtalyan bilim adamı Luca de Samuele Cagnazzi'nin ağabeyi Giuseppe de Samuele Cagnazzi tarafından matematik öğretildi. Sophie, Leopold'un Catherine Thomas adında bir İngiliz kadınla gizlice yaşadığını öğrendi.


Sophie Trébuchet, Victor Hugo'nun annesi


General Joseph-Leopold Hugo, Victor Hugo'nun babası

Kısa süre sonra, Hugo'nun babası Yarımada Savaşı'nda savaşmak üzere İspanya'ya çağrıldı . Madam Hugo ve çocukları 1808'de Paris'e geri gönderildiler ve burada Seine Nehri'nin sol yakasında ıssız bir mahallede izole bir malikane olan eski bir manastır olan 12 Impasse des Feuillantines'e taşındılar. Bahçenin arkasındaki bir şapelde saklanan kişi, Bourbon'ları geri getirmek için komplo kurmuş ve birkaç yıl önce ölüme mahkûm edilmiş olan de La Horie'ydi. Hugo ve kardeşleri için bir akıl hocası oldu.

1811'de aile İspanya'daki babalarına katıldı. Hugo ve kardeşleri Madrid'deki Real Colegio de San Antonio de Abad'da okula gönderilirken Sophie, artık resmen kocasından ayrılmış olarak Paris'e kendi başına döndü. 1812'de Yarımada Savaşı Fransa'ya karşı dönerken de La Horie tutuklandı ve idam edildi. Şubat 1815'te Hugo ve Eugène annelerinden alınarak babaları tarafından Paris'teki özel bir yatılı okul olan Pension Cordier'e yerleştirildi. Hugo ve Eugène burada üç yıl kalırken Lycée Louis le Grand'da derslere de katıldılar.

10 Temmuz 1816'da Hugo günlüğüne şunları yazdı: "Ya Chateaubriand olurum ya da hiç." 1817'de Academie Française tarafından düzenlenen bir yarışma için bir şiir yazdı ve bu şiirden dolayı onur ödülü aldı. Akademisyenler onun sadece on beş yaşında olduğuna inanmayı reddetti. Hugo ertesi yıl annesiyle birlikte 18 rue des Petits-Augustins'e taşındı ve hukuk fakültesine gitmeye başladı. Hugo aşık oldu ve annesinin isteklerine karşı çocukluk arkadaşı Adèle Foucher ile gizlice nişanlandı . Haziran 1821'de Sophie Trebuchet öldü ve Léopold bir ay sonra uzun zamandır birlikte olduğu metresi Catherine Thomas ile evlendi. Hugo ertesi yıl Adèle ile evlendi. 1819'da Hugo ve kardeşleri Le Conservateur littéraire adlı bir dergi yayınlamaya başladılar.


Jean Alaux'un Hugo tablosu , 1825

Kariyer

Hugo ilk romanını ( İzlandalı Hans , 1823) evliliğinden sonraki yıl, ikincisini ise üç yıl sonra ( Bug-Jargal , 1826) yayınladı. 1829 ve 1840 yılları arasında beş şiir kitabı daha yayınladı: Les Orientales , 1829; Les Feuilles d'automne , 1831; Les Chants du crépuscule [ fr ] , 1835; Les Voix intérieures , 1837; ve Les Rayons et les Ombres , 1840. Bu, onun zamanının en büyük ağıt ve lirik şairlerinden biri olarak ününü pekiştirdi.

Kendi neslinin birçok genç yazarı gibi Hugo da Romantizm akımının ünlü figürü ve 19. yüzyılın başlarında Fransa'nın önde gelen edebi figürü olan François-René de Chateaubriand'dan derinden etkilenmişti . Hugo gençliğinde " Chateaubriand ya da hiç" olmaya karar verdi ve hayatı birçok yönden selefinin hayatına benzeyecekti. Chateaubriand gibi Hugo da Romantizm davasını ilerletti, siyasete karıştı (çoğunlukla Cumhuriyetçiliğin savunucusu olarak ) ve siyasi duruşları nedeniyle sürgüne zorlandı. Chateaubriand ile birlikte 1825'te Reims'te Charles X'in taç giyme törenine katıldı.

Hugo'nun erken dönem çalışmalarının erken tutkusu ve belagati, erken yaşta başarı ve şöhret getirdi. İlk şiir koleksiyonu ( Odes et poésies diverses ) 1822'de, henüz 20 yaşındayken yayınlandı ve ona XVIII. Louis'den kraliyet maaşı kazandırdı . Şiirler kendiliğinden coşkuları ve akıcılıkları nedeniyle beğenilse de, dört yıl sonra 1826'da yayınlanan koleksiyon ( Odes et Ballades ) Hugo'nun büyük bir şair, lirik ve yaratıcı şarkının doğal bir ustası olduğunu ortaya koydu.

__________________