07 Ekim 2025, 01:18
|
#
1 |
Profil ayrıntılarını görüntüleyebilmek için kayıtlı kullanıcı olmanız ve üye hesabınızla oturum açmanız gerekmektedir. Dini Hikayeler | Bugünün İşini Yarına Bırakmayalım.. Dini Hikayeler | Bugünün İşini Yarına Bırakmayalım.. Cüneyt abi anlatmıştı, arkadaşlarımdan bir kaçı yanıma geldi bir gün. Abi fakir öğrenciler için güzel bir yurt binası yapacağız, bize bir yardımcı ol. Önayak ol da biraz yardım toplayalım.
'' Tamam, tamam inşallah'' dedim, tekliflerini kabul ettim. Ertesi gün zenginliğinden dolayı kendisine ''ağa'' lakabı verilen bir iş adamını aradım.
Hoşbeşten sonra para istediğimi anlayınca, ''tamam, tamam gerekeni yaparız, yarın gel de görüşelim'' dedi.
Büyük bir hevesle bürosunu gittim ve sekreterinden izin alıp, odasına girdim ve yurt binası hakkında verdiğim bilgileri dinledikten sonra cebinden 10 binlik çıkardı. ''Buyur'' dedi. ''Bizimde katkımız olsun'' dedi. Ee şaşırmıştım. Ama yine de işi biraz da pişkinliğe vurup ''şey, sondaki sıfırlar biraz az olmadı mı?' Hiç olmazsa 10 milyon vereceğinizi tahmin etmiştim.''
Pek aldırmamış gibi görünerek, ''şimdilik bu kadar yetsin'' dedi. ''Toplu konut için site almam gerekiyor, kocaman bir yer var, o yüzden fazla açılamıyorum.'' ''Ne kadar lazım?'' deyince, ''Sorma 200 dönüm lazım bana '' dedi. ''Bu işi becerir planladığım arsaları kapatırsam, o zaman vakfınıza 10 milyon bağışlayabilirim. '' Sonra dedi ki; ''Eğer, yapacağınız bu binaya, benim adımı verirseniz, bu 10 binlirayı biraz daha artırabilirim. Ama dediğim gibi o 200 dönüm benim olursa var ya o zaman 10 milyonda veririm. '' Eee teklifini ister istemez kabul ettik. Sonra el sıkışıp ayrıldık. Ve kısa bir süre sonra da yurt inşaatına başladık. Tabii o arada sık sık para sıkıntımız oluyor. Biz de o ağayı, bol bol hatırlıyor, ve aldığı yerin kaç dönüme ulaştığını takip ediyorduk. Birkaç ay sonra yardımcısına telefon ettiğimizde ağanın yeri çoğu göl kenarında olmak üzere tam 120 dönüme ulaştı.'' dedi.
Şimdi sıra yolun bitişiğindeki o ormanlık bölgeye geldi, az kaldı.. Ee umutlanmıştık tabii. Ne de olsa 200 dönüme gelirse yüklü bir bağış yapacaktı.
Aradan aylar geçti. İnşaatın kabası, öyle böyle tamamlandı. Bizim ağadan bir haber var mı diye tekrar aradık yardımcısını.. Dedi ki, '' Ağanın yeri göl kenarında ve çam ağaçları arasında olmak üzere 150 dönüme çıktı'' dedi. Zannediyorum 1 - 2 aya bu iş tamamlanır.
''Heh artık sona geldik, çok az kaldı'' dedik. Ağanın dediği 10 milyona kavuşmak ümidiyle yardımcısına 2 ay sonra bir daha telefon açtık umutla. İlginç, yardımcısının sesi her zaman ki gibi değildi. Üzgündü. ''Hayrola'' dedim. ''Sormayın, ağanın yeri vardı ya, bir selvi ağacının altında olmak üzere 2 metre kareye indi. '' dedi. ''Nasıl yani?'' dedim. ''Evet, evet. Tam 2 metrekareye indi. Geçen hafta kalp krizinden vefat etti''
İşte böyle kardeşlerim. Yapacaklarımızı maalesef hep sonraya erteliyoruz. İyi bir şeyler yapmak içimizden geliyor; yeni bir başlangıç, hatalarımızdan tam bir dönüş için, zaman bu zamanken, hep sonralara atıyoruz. Ama nefsimizin hoşuna giden birçok şeyi ertelemeden anında istiyoruz. Unutmayalım mezarlıklar, dünyada işi yarım kalmış nice insanla dolu. Bugünün işini yarına bırakmayalım..
______________ __ | |
|
| |