Yeni bir dini hareket (NRM ), alternatif maneviyat veya yeni bir din olarak da bilinir, modern kökenlere sahip ve toplumunun baskın dini kültürüne dışsal olan dini veya manevi bir gruptur. NRM'ler köken olarak yeni olabilir veya daha geniş bir dinin parçası olabilir, bu durumda önceden var olan mezheplerden farklıdırlar. Bazı NRM'ler, modernleşen dünyanın kendilerine sunduğu zorluklarla bireyciliği benimseyerek başa çıkarken diğer NRM'ler sıkı sıkıya örülmüş kolektif araçları benimseyerek bunlarla başa çıkar. Bilim insanları, NRM'lerin dünya çapında on binlerce üyeye sahip olduğunu tahmin ediyor. Çoğu NRM'nin sadece birkaç üyesi var, bazılarının binlerce üyesi var ve birkaçının bir milyondan fazla üyesi var.

"Yeni bir dini hareket"i tanımlamak için tek ve üzerinde anlaşılmış bir ölçüt yoktur. Bu bağlamda "yeni" teriminin nasıl yorumlanması gerektiği konusunda tartışmalar vardır.

Bir bakış açısı, Hinduizm, Yahudilik, Budizm, Hristiyanlık ve İslam gibi büyük, köklü dinlerden kökenleri bakımından daha yeni olan bir dini ifade etmesi gerektiğidir . Bazı akademisyenler tanımlayıcı zaman olarak 1950'leri veya 1945'te İkinci Dünya Savaşı'nın sonunu görürken, diğerleri 1830'da Son Zaman Azizleri hareketinin ve 1838'de Tenrikyo'nun kuruluşuna kadar geriye bakarlar.

Yeni dinler bazen yerleşik dini örgütler ve laik kurumlardan muhalefetle karşı karşıya kalmıştır. Batı ülkelerinde, ortaya çıkan gruplara karşı çıkmak için 1970'lerde ve 1980'lerde laik bir kült karşıtı hareket ve bir Hristiyan karşı kült hareketi ortaya çıkmıştır.

1970'lerde, dinin akademik çalışması içinde belirgin bir yeni din çalışmaları alanı gelişti. Konuya adanmış birçok akademik kuruluş ve hakemli dergi bulunmaktadır.

Din çalışmaları akademisyenleri, modernitede NRM'lerin yükselişini, sekülerleşme, küreselleşme, geleneksizleşme, parçalanma, refleksiflik ve bireyselleşme gibi modern süreçlerin bir ürünü ve cevabı olarak bağlamlandırmaktadır.

1970'lerden sonra başlayan New Age akımı ile karıştırılmamalıdır.