Yoruldum...!

Üzülmekten yoruldum.Beni kırmalarından yoruldum.Beklemekten yoruldum,neyi beklediğimi bilmeden özlemekten de yoruldum.En çokta düşünmekten, susmaktan ve sürekli susup içimde avazım çıktığı kadar haykırmaktan yoruldum. Ve hep kendimle baş başa kalıp yine hep kendime sığınmaktan yoruldum!!!!
Dilden çıkan ama yürekten gelmeyen sözlerden yoruldum. Samimiyetsizliğin her türlüsünü gördümde yinede biraz içtenlik aradığım yüzlerden yoruldum. İçimdeki bu boşluk nasıl dolar bilmem ama yarım kalanlardan ustaca söylenen yalanlardan ve iki yüzlü insanlardan yoruldum!!!
Ve şunu çok iyi anladım ki herkesin işine geldiği kadar varmışım, ötesinde ise kimsede yokmuşum... Dilime sağır olanlardan yüreğime ağır gelenlerden yorulmuşum. ..
Bir parça huzur isterken bin parçaya bölünüp içinde kaybolmuşum!

Çevrimiçi

Çevrimdışı