Ben aşina olduğum seni, biraz da bilmek istedim. Kimdi bu dedim. Neydi hayattaki amacı? Ne sever, ne yer , ne içer?
Ben seni sevmenin bir evveli olan bir merakla bilmek istedim. Herkes tanıyabilirdi seni. Ben bilmek istedim.
Heves olmak istemedim mesela. Olabilirsem nefes olmak istedim.
Sevecek gücü kalmamıştı kalbimin ama gözümü diktim kalbine. Bilmek istedim onu. Onu kendime ayırabilmem için önce bilmem lazımdı.
Annenden bile çok. Hatta kendinden bile çok.
Seni bilmek istedim. Ama tanıdım.
Ve çoğu zaman olduğu gibi memnun olmadım tanıdığıma. Karakterin daha oturmamış, adam olamamışsın daha bana kadar gelmek için kalbinin kırk fırın değil kırk bin fırın ekmek yemesi lazım.
Herkes kalbinin ekmeğini yer ya. İşte sen bu yüzden naçar kalmışsın.
Telefon notlarımdan.~
Tpdan gönderildi.