Osmanlı Dönemi'nde İstanbul'da yüzyıl içerisinde ilk kez sokak köpekleri toplatılmış. İlki 1820'lerde.. Sokak köpeklerinden korkup kaçan bir İngiliz ayağı takılıp düşmüş, ölmüş. Bunun üzerine II. Mahmut köpeklerin toplatılması için bir ferman çıkartmış. Hepsini toplayıp Sivri Adaya götürmüşler. Ama halk o kadar direnmiş ki, halkın galeyana gelmesinden çekinen Sultan II. Mahmut, köpekleri gerisingeri getirtmiş.

Sonra ikincisi 1865'de Abdülaziz Dönemi'nde yine köpekler toplatılmış Sivri Ada'ya gönderilmiş. Ne olmuş akabinde.. Şu Koca İstanbul'u yakıp yıkan Koca Paşa Yangını çıkmış. Yıkım öyle büyükmüş ki, Sultan Abdülaziz, köpeklerin derhal geri getirilmesini emretmiş.

Üçüncüsü, 1910 senesinde, yani Sivri Ada'nın ''hayırsız ada'' olduğu sene. Bu sefer Fransızlar talip olmuş bizim sokak köpeklerine.. Niçin biliyor musunuz? Parfüm sanayiisinde kullanmak için. Anlaşma yapmışlar. Bunu duyan halk galeyana gelmiş, sokaktaki köpeklerini vermemek için direnmişler. Ama buna rağmen zorla toplamışlar. Fransızlardan da çıt çıkmamış. Bir yandan halk Tophane'de tutulan köpekleri üçer beşer kurtarmaya çalışmışlar, Fransızlar gelip almıyor. O kadar hayvanı Tophane'de tutmak mümkün değil. 80 bin köpeği Sivri Ada'ya göndermişler. Birkaç vatandaş o çorak Ada'ya yemek taşımaya çalışmış bir süre ama nafile. Binlerce hayvan açlıktan ve susuzluktan ölmüş. Geri kalanı da birbirini yemiş. Öyle ki, feryadları Bostancı'dan, Maltepe'den duyulmuş. Peki sonra ne olmuş? Kısa bir süre sonra İshak Paşa'da çıkan bir yangın, Kadırga'dan Sultan Ahmet'e kadar yakıp kavurmuş ortalığı. O da yetmemiş, kısa bir süre sonra 1912'de İstanbul depremle sarsılmış. Ee bu kadar afetten sonra millet köpeklerin ahı tuttu diye düşünmüş. Sivri Ada'nın adı da sonra Hayırsız Ada olarak kalmış.

Karma diyorlar şimdilikler dimi? Etme bulma dünyası. Bu dünyada yaptığımız bütün kötülükler dönüyor dolaşıyor bizi buluyor. Bu Dünya bir Ada.. Bir hayırsız ada. Bizi birbirimizi yiyelim diye buraya attılar.