“Kuvvetli insan, sinirlendiği an öfkesini yenen insandır.” Hz. Muhammed

Yaşlı bir adam emekliye ayrılır ve kendine bir lisenin yanında küçük bir ev alır. Emekliliğinin ilk birkaç haftasını huzur içinde geçirir ama sonra ders yılı başlar. Okulların açıldığı ilk gün dersten çoktan öğrenciler yollarının üzerindeki her çöp bidonunu tekmeleyip, bağırıp çağırarak geçer giderler.

Bu çekilmez gürültü sürer ve yaşlı adam bir önlem almaya karar verir.

Ertesi gün çocuklar gürültüyle evine doğru yaklaşırken kapının önüne çıkar, onları durdurur ve “Çok Tatlı çocuklarsınız, çok da eğleniyorsunuz. Bu neşenizi sürdürmenizi istiyorum sizden. Ben de sizlerin yaşındayken aynı şekilde gürültüler çıkarmaktan hoşlanırdım, bana gençliğimi hatırlatıyorsunuz. Eğer her gün buradan geçer ve gürültü yaparsanız size her gün bir dolar vereceğim,” der.

Bu teklif çocukların çok hoşuna gider ve gürültüyü sürdürürler. Birkaç gün sonra yaşlı adam yine çocukların önüne çıkar ve şöyle der: “Çocuklar enflasyon beni de etkilemeye başladı. Bundan böyle size sadece günde elli sent verebilirim.”

Çocuklar bu durumdan pek hoşlanmazlar ama yine devam ederler gürültüye. Aradan birkaç gün daha geçer ve yaşlı adam yine karşılar onları. “Bakın,” der, “henüz maaşımı almadım, bu yüzden size günde ancak yirmi beş sent verebilirim, tamam mı?”

Çocuklar hep bir ağızdan, “imkânsız bayım” derler. İçlerinden biri, “Günde yirmi beş sent için bu işi yapacağımızı sanıyorsanız yanılıyorsunuz. Biz işi bırakıyoruz,” diye cevap verir.

Alıntı