Sonezaki’de Aşk İntiharları (Japonca: Sonezaki Shinjū), 18. yüzyılın başlarında Chikamatsu Monzaemon tarafından yazılmış dünyaca ünlü bir Japon kukla tiyatrosu (Bunraku) oyunudur. Eser, Japon edebiyatındaki ilk "sıradan halk trajedisi" (sewamono) örneği ve türünün öncüsü olarak kabul edilir.

Konusu
Oyun, genç tüccar çırağı Tokubei ile geyşa sevgilisi Ohatsu arasındaki trajik aşkı anlatır. Tokubei'nin üvey annesi evlenmesi için ona baskı yapar ve parasını elinden alır.

Tokubei, arkadaşına borç verdiği parayı geri alamayınca büyük bir onur ve mali krizin içine düşer. Toplum içinde iftiraya uğrayan ve masumiyetlerini başka türlü kanıtlayamayacaklarını anlayan iki aşık, birlikte yaşamalarının imkânsız olduğuna karar vererek Sonezaki Ormanı'nda (günümüzde Osaka'nın Umeda bölgesi) intihar ederler.

Tarihsel Önemi

• Gerçek Olaylara Dayanır: Eser, 1703 yılında Osaka'da gerçekten yaşanmış bir skandaldan (çifte intihar) uyarlanmıştır.

• Toplumsal Etki: Oyun öylesine büyük bir etki yarattı ki, prömiyerinden sonraki ilk yıl içinde gerçek hayatta en az on yedi çift daha aynı trajik sonu paylaşmak amacıyla intihar etti.

• Yasaklar: Bu büyük salgın ve romantize edilen intiharlar üzerine hükümet (Bakufu), 1722 yılında Chikamatsu'nun aşk intiharı temalı oyunlarını sahnelemeyi yasaklamıştır.

Kültürel Miras

Oyun, Japonya'da günümüzde de büyük bir ilgi görmektedir. Hikâyenin geçtiği Osaka'daki Tsuyutenjin Tapınağı, yerel halk tarafından sevgiyle "Ohatsu Tenjin" olarak anılır. Günümüzde tapınak bahçesinde Tokubei ve Ohatsu'nun anısına dikilmiş heykeller bulunmaktadır.

Uyarlamalar

Trajik hikâye, modern çağda sinema için de defalarca uyarlanmıştır. Yasuzô Masumura'nın yönettiği 1978 yapımı Sonezaki’deki Aşk İntiharları ve Midori Kurisaki imzalı 1980 yapımı sinema filmleri bu eserleri uluslararası düzeyde tanıtmıştır.