| Leydihan |
04 Ekim 2026 18:18 |
Yanıt: Amerikalı Matematikçi ve Terörist Ted Kaczynski'nin Hayatı
İlk Bombalamalar
Kaczynski'nin ilk posta bombası, Northwestern Üniversitesi'nde malzeme mühendisliği profesörü olan Buckley Crist'e yönlendirildi. 25 Mayıs 1978'de, Crist'in iade adresini taşıyan bir paket, Chicago'daki Illinois Üniversitesi'nin otoparkında bulundu. Göndermediği için şüphelenen Crist'e paket "iade edildi" ve o da kampüs polisiyle iletişime geçti. Memur Terry Marker paketi açtı ve paket infilak ederek küçük yaralanmalara neden oldu. Kaczynski, Mayıs 1978'deki bombalama için Chicago'ya geri dönmüş ve bir süre orada babası ve kardeşiyle birlikte bir köpük kauçuk fabrikasında çalışmıştı. Ağustos 1978'de kardeşi, Ted'in kısa bir süre flört ettiği kadın bir süpervizör hakkında hakaret içeren limerikler yazdığı için onu işten çıkardı. Süpervizör daha sonra Kaczynski'yi zeki ve sessiz biri olarak hatırlamış, ancak aralarındaki tanışıklığı pek hatırlamamış ve herhangi bir romantik ilişkileri olduğunu kesin bir şekilde reddetmiştir.
Kaczynski'nin ikinci bombası, birincisinden yaklaşık bir yıl sonra yine Northwestern Üniversitesi'ne gönderildi. Bir puro kutusunun içine gizlenmiş ve bir masanın üzerinde bırakılmış olan bomba, yüksek lisans öğrencisi John Harris açtığında hafif yaralanmalara neden oldu.
[Foruma üye olmadığınız sürece forum içeriğindeki bağlantıları görüntüleyemezsiniz. Foruma üye olmak için TIKLAYIN!]
1978'den itibaren, ilk bombaların postalandığı sırada Ksakzynski'nin ehliyet belgesi fotoğrafı
Havayolu Bombasından İpuçları
1979 yılında, Chicago'dan Washington D.C.'ye uçan bir Boeing 727 olan American Airlines'ın 444 numaralı uçuşunun kargo bölümüne bir bomba yerleştirildi. Bomba duman çıkardı ve bu da pilotların acil iniş yapmasına neden oldu. Yetkililer, patlaması durumunda "uçağı yok edecek" kadar güce sahip olduğunu söylediler.
"Kaczynski barometre tetiklemeli bir cihaz kullanmıştı ve bu cihaz sadece bazı posta torbalarını ateşe vermeyi ve zorunlu acil iniş yaptırmayı başarmıştı; yıllar sonra yazılan bir mektupta Unabomber, hedef çok ayrım gözetmeyen bir nitelikte olduğu için havayolu bombasının başarısız olmasından duyduğu rahatlığı dile getirmişti." Kaczynski bir sonraki bombasânı United Airlines'ın başkanı Percy Wood'a gönderdi. Wood'un vücudunun çoğunda kesikler ve yanıklar oluştu.
Kaczynski, bombaların çoğunda, daha meşru görünmelerini sağlamak için bulması zor olacak şekilde kasıtlı olarak sahte ipuçları bırakmıştır. İpuçları arasında bombaların içine (genellikle boru uç kapağına) gizlenmiş "FC" başharflerinin damgalandığı metal plakalar, patlamayan bir bombada bırakılan "Wu—Çalışıyor! Olacağını söylemiştim—RV" yazılı bir not ve kutularında posta ücreti olarak sıklıkta kullanılan Eugene O'Neill bir dolarlık pullar yer alıyordu. Bombalardan birini Sloan Wilson'ın Ice Brothers adlı romanının bir kopyasının içine gömülmüş olarak gönderdi.
FBI, Kaczynski'nin suçlarının doğa, ağaçlar ve ahşap teması içerdiğini teorileştirdi. Bombalarına genellikle bir ağaç dalı ve kabuğu parçaları ekliyordu; seçtiği hedefler arasında Percy Wood ve LeRoy Wood da vardı. Suç yazarı Robert Graysmith "ahşap takıntısının" bombalamalarda "büyük bir faktör" olduğunu kaydetti.
[Foruma üye olmadığınız sürece forum içeriğindeki bağlantıları görüntüleyemezsiniz. Foruma üye olmak için TIKLAYIN!]
Bir zamanlar Washington, DC'deki şu anda feshedilmiş olan Newseum'da sergilenen Kaczynski'nin bombalarından birinin FBI reprodüksiyonu.
Sonraki Bombalamalar
1981 yılında, Utah Üniversitesi'ndeki bir koridorda, Brigham Young Üniversitesi elektrik mühendisliği profesörü LeRoy Wood Bearnson'ın iade adresini taşıyan bir paket keşfedildi.
Kampüs polisine getirildi ve bir bomba imha timi tarafından etkisiz hale getirildi. Ertesi yıl Mayıs ayında Vanderbilt Üniversitesi'nde bilgisayar bilimi profesörü olan Patrick C. Fischer'a bir bomba gönderildi. Fischer'ın sekreteri Janet Smith paketi açtığında paket patladı ve Smith yüzünden ve kollarından yaralandı.
Kaczynski'nin sonraki iki bombası Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley'deki insanları hedef aldı. İlki Temmuz 1982'de mühendislik profesörü Diogenes Angelakos'un ciddi şekilde yaralanmasına neden oldu. Yaklaşık üç yıl sonra, Mayıs 1985'te, yüksek lisans öğrencisi ve Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri'nde kaptan olan John Hauser, dört parmağını ve bir gözündeki görme yetisini kaybetti. Kaczynski bombayı ahşap parçalardan elle yapmıştı.
Boeing Company'ye Auburn, Washington'da gönderilen bir bomba ertesi ay bir bomba imha timi tarafından etkisiz hale getirildi. Kasım 1985'te, biyoloji ve hayvan psikolojisi profesörü James V. McConnell ve araştırma asistanı Nicklaus Suino, Suino'nun McConnell'a hitaben yazılmış bir posta bombasını açmasının ardından ağır yaralandılar.
1985'in sonlarında, Sacramento, Kaliforniya'daki bir bilgisayar mağazasının otoparkındaki çivi ve kıymık yüklü bir bomba, 38 yaşındaki mağaza sahibi Hugh Scrutton'ı öldürdü.
20 Şubat 1987'de, Salt Lake City, Utah'daki bir bilgisayar mağazasının otoparkında odun parçası kılığına girmiş bir bomba Gary Wright'ı yaraladı; Wright'ın sol kolundaki sinirler kesildi ve vücuduna en az 200 şarapnel parçası girdi. Kaczynski, Salt Lake City bombasını yerleştirirken fark edildi.
Bu durum, şüphelinin bıyıklı ve havacı güneş gözlüklü kapüşonlu bir adam olarak geniş çapta dağıtılan bir çizimine yol açtı.
1993 yılında, altı yıllık bir aranın ardından Kaczynski, San Francisco Kaliforniya Üniversitesi'nden Charles Epstein'in evine bir bomba postaladı. Epstein paketi açarken birkaç parmağını kaybetti. Aynı hafta sonu Kaczynski, Yale Üniversitesi'nde bilgisayar bilimi profesörü olan David Gelernter'a bir bomba postaladı. Gelernter bir gözündeki görme yetisini, bir kulağındaki işitme yetisini ve sağ elinin bir kısmını kaybetti.
1994 yılında Burson-Marsteller yöneticisi Thomas J. Mosser, New Jersey'deki evine gönderilen bir posta bombasını açtıktan sonra öldürüldü. Kaczynski, The New York Times'a yazdığı bir mektupta, Exxon Valdez petrol sızıntısının ardından Exxon'un halk imajını onarma çalışmaları nedeniyle bombayı gönderdiğini yazdı.
Bunu, California Forestry Association kereste endüstrisi lobicilik grubunun başkanı Gilbert Brent Murray'in, emekli olan eski başkan William Dennison'a hitaben yazılmış bir posta bombasıyla 1995 yılında öldürülmesi izledi.
Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'nden genetikçi Phillip Sharp kısa süre sonra tehdit mektubu aldı.
Manifesto
1995 yılında Kaczynski, hedeflerini özetleyen ve büyük bir gazetenin 35.000 kelimelik Industrial Society and Its Future (Sanayi Toplumu ve Geleceği, FBI tarafından "Unabomber manifestosu" olarak adlandırıldı) adlı denemesini kelimesi kelimesine basmasını talep eden birkaç mektup medya kuruluşlarına postaladı. Bu talep yerine getirilirse "terörizme son vereceğini" belirtti.
Denemenin yayınlanıp yayınlanmaması gerektiği konusunda tartışmalar yaşandı, ancak Başsavcı Janet Reno ve FBI direktörü Louis Freeh, kamu güvenliği kaygısıyla ve bir okuyucunun yazarı tanıyabileceği umuduyla yayınlanmasını tavsiye ettiler.
Penthouse'dan Bob Guccione yayınlamak için gönüllü oldu. Kaczynski, Penthouse'un The New York Times ve The Washington Post'tan daha az "saygın" olduğunu yanıtladı ve Penthouse Times veya Post yerine belgesini yayınlarsa "eşyalarımızı 'saygın' bir periyodikte yayınlatma şansımızı artırmak için", el yazmamız yayınlandıktan sonra öldürme amacına yönelik bir (ve yalnızca bir) bomba yerleştirme hakkını saklı tutacağını" söyledi. The Washington Post denemeyi 19 September 1995 tarihinde yayınladı.
Kaczynski el yazmasını yazmak için eğik yazı yerine vurgu için tüm kelimeleri büyük harfle yazan bir daktilo kullandı. Başkalarıyla çalıştığına dair hiçbir kanıt olmamasına rağmen, kendisinden her zaman "biz" veya "FC" ("Freedom Club") olarak bahsetti. Donald Wayne Foster, 1996 yılında Kaczynski'nin savunma ekibinin talebi üzerine yazıyı analiz etti ve düzensiz yazım ve tireleme ile birlikte diğer dilsel tuhaflıklar içerdiğini kaydetti. Bu da onun Kaczynski'nin yazarı olduğu sonucuna varmasına yol açtı.
[Foruma üye olmadığınız sürece forum içeriğindeki bağlantıları görüntüleyemezsiniz. Foruma üye olmak için TIKLAYIN!]
Sanayi Toplumu ve Geleceğinin El Yazılı Tasarısı Özet
Industrial Society and Its Future, şu iddiayla başlar: "Sanayi Devrimi ve sonuçları insan ırkı için bir felaket olmuştur." Kaczynski, teknolojinin toplum üzerinde istikrarsızlaştırıcı bir etkisi olduğunu, yaşamı tatminsiz kıldığını ve yaygın psikolojik rahatsızlıklara neden olduğunu yazmıştır. Daha sonra dünya çapındaki teknolojik sistemin çöküşünü zorlamak için bir devrim çağrısında bulunmuş[. ve doğaya yakın bir yaşamı, özellikle de ilkelci yaşam tarzlarını nihai bir ideal olarak tutmuştur.
Kaczynski, toplumun psikolojik ve sosyal sorunlarını teknolojik sisteme bağlamıştır çünkü kendi kelimeleriyle sistem "insanların insan ırkının evrimleştiği koşullardan kökten farklı koşullar altında yaşamasını gerektirir". Çoğu insanın bu anormal koşullarla başa çıkmak için nihayetinde tatmin edici olmayan uğraşlarla zaman geçirdiğini savunmuştur; bunların bilimsel çalışma, eğlence tüketimi, siyasi aktivizm ve spor takımlarını takip etme dahil yapay hedeflere doğru çabaladıkları "vekil faaliyetler" olduğunu adlandırmıştır. Kaczynski, insanların bağımsız olmak ve kendi üzerlerinde güç elde etmek için çabaladıkları "güç sürecini" tatmin etmek için "vekil faaliyetler" yaptığını belirtir.
Teknolojik ilerlemelerin genetik mühendisliği de dahil olmak üzere kapsamlı ve nihayetinde baskıcı insan kontrolü biçimlerine yol açacağını ve insan varlıklarının sosyal sistemlerin ihtiyaçlarını karşılamak üzere ayarlanacağını, tersinin olmayacağını öngörmüştür. Sonunda Kaczynski, yapay süper zekanın yükselişiyle birlikte nüfusun kitlesinin "sistem için yararsız bir yük" haline geleceğini ve elitlerin onları genetik olarak manipüle edilmiş bir kölelik durumunda tutacağını veya tamamen ortadan kaldıracağını öngörmüştür.
Kaczynski, insan özgürlüğünün erozyonunun bir sanayi toplumunun doğal bir ürünü olduğunu savunmuştur çünkü "sistem işlev görebilmek için insan davranışını yakından düzenlemek zorundadır" ve sistemin reformunun imkansız olduğunu söylemiştir. Sistemin henüz tüm insan davranışı üzerinde tam bir kontrol elde edemediğini ve bu kontrolü kazanma mücadelesinin ortasında olduğunu söylemiştir.
Kaczynski, sistemin önemli bir kontrol elde edememesi durumunda çökeceğini ve bu sorunun önümüzdeki 40 ila 100 yıl içinde çözülmesinin muhtemel olduğunu öngörmüştür. Teknolojik ilerlemenin durdurulabileceğini savunmuş, teknolojinin olumsuz etkilerini anlayıp yine de teknolojiyi kaçınılmaz olarak pasif bir şekilde kabul eden insanların bakış açısıyla kontrast oluşturmuştur. Kaczynski, sanayi toplumuna karşı çıkanların görevlerinin toplum içinde ve üzerinde stres teşvik etmek ve doğanın karşı idealini sunan bir teknoloji karşıtı ideoloji yaymak olduğunu belirtmiştir. Bir devrimin ancak sanayi toplumu yeterince istikrarsız olduğunda mümkün olacağını eklemiştir.
Belgenin önemli bir kısmı siyasi solculuğa tartışmaya ayrılmıştır; Kaczynski toplumdaki solculuğun yaygınlığını ve yoğunluğunu hem teknolojik koşulların neden olduğu psikolojik baskıların olumsuz bir belirtisi hem de etkili bir teknoloji karşıtı devrimin oluşumunun önünde bir engel olarak nitelendirmiştir. Solcuları "esas olarak sosyalistler, kolektivistler, 'politik olarak doğru' tipler, feministler, eşcinsel ve engelli aktivistleri, hayvan hakları aktivistleri ve benzerleri" olarak tanımlamıştır.
Aşırı sosyalleşme ve aşağılık duygularının solculuğun birincil itici güçleri olduğuna inanmış ve bunu "dünyamızın çılgınlığının en yaygın tezahürlerinden biri" olarak alaya almıştır.
Kaczynski, öngördüğü hareket türünün sol karşıtı olması ve solcularla işbirliğinden kaçınması gerektiğini eklemiştir çünkü kendi görüşüne göre "solculuk uzun vadede vahşi doğa ile, insan özgürlüğü ile ve modern teknolojinin ortadan kaldırılmasıyla tutarsızdır". Muhafazakarları da eleştirmiş, onları "geleneksel değerlerin çöküşü hakkında sızlanan, ancak teknolojik ilerlemeyi ve ekonomik büyümeyi coşkuyla destekleyen 'aptallar'" olarak tanımlamıştır.
Çağdaş Kabul
James Q. Wilson, 1998 tarihli bir New York Times köşe yazısında şöyle yazmıştır: "Eğer bu bir delinin işiyse, o zaman birçok siyasi filozofun —Jean Jacques Rousseau, Thomas Paine, Karl Marx— yazıları da pek akıllıca değildir." Ve eklemiştir:
"Unabomber sosyalleşmeyi, teknolojiyi, sol siyasi sebepleri veya muhafazakarlık tutumlarını sevmez. (Belirtilmemiş) bir devrim çağrısı dışında, makalesi çok iyi bir yüksek lisans öğrencisinin yazabileceği bir şeye benziyor."
Harvard Üniversitesi'nden diğer bir mezun olan Alston Chase, 2000 yılında The Atlantic için "birçok kişinin Kaczynski'nin deli olduğuna inanmasının doğru olduğunu çünkü buna inanmaları gerekiyordu. Ancak Kaczynski ve fikirleri hakkındaki gerçekten rahatsız edici olan şey o kadar yabancı olmaları değil, o kadar tanıdık olmalarıdır" diye yazmıştır.
Şöyle savunmuştur: "Kaczynski'yi istisnai —deli veya dahi— olarak görmeliyiz çünkü alternatif çok daha korkutucudur."
Diğer Eserleri
Michigan-Dearborn Üniversitesi felsefe profesörü David Skrbina, Kaczynski'nin orijinal manifestoyu, Kaczynski'nin Skrbina'ya mektuplarını ve diğer denemelerini içeren 2010 tarihli Technological Slavery antolojisinin önsözünü yazmıştır.
2010'dan bu yana iki baskı daha yayınlanmıştır; biri 2019'da ve diğeri 2022'de. Kaczynski ayrıca 2016 yılında manifestoyu içermeyen, ancak teknolojik toplumun neden reform edilemeyeceğinin analizine ve devrimci hareketlerin dinamiklerine derinlemesine inen Anti-Tech Revolution: Why and How adlı ikinci bir kitap yazmıştır.
Kaczynski'nin medeniyet eleştirileri anarko-primitivizmle bazı benzerlikler taşıyordu, ancak anarko-primitivist görüşleri reddetmiş ve eleştirmiştir.
Her ne kadar Kaczynski ve manifestosu ekofaşistler tarafından benimsenmiş olsa da, kendisi "ekofaşistler" olarak adlandırdıkları dahil faşizmi reddetmiş ve ekofaşizmi "solculuğun sapkın bir dalı" olarak tanımlamıştır. "Gerçek teknoloji karşıtı hareketin her türlü ırkçılığı veya etnosentrizmi reddettiğini" yazmış, ırksal bölünmenin çatışma ve rekabeti teşvik ederek bu tür çabaları baltalayacağını ve bunun da teknolojik büyümeyi yönlendireceğini eklemiştir.
Unabomber'ın yakalanmasına yol açan bilgiler için 1 milyon dolar (2025'te yaklaşık 2,23 milyon dolara eşdeğer) ödül teklif eden FBI posteri
Soruşturma
Posta bombalarını yapmak için kullanılan malzemeler nedeniyle, başlangıçta davanın sorumluluğuna sahip olan ABD posta müfettişleri şüpheliye "Hurdalık Bombacısı" adını verdiler. FBI Müfettişi Terry D. Turchie, UNABOM (Üniversite ve Havayolu Bombardımanı) soruşturmasını yürütmek üzere atandı. 1979 yılında, FBI, Alkol, Tütün ve Silah Bürosu (ATF) ve ABD Posta Denetleme Servisi'nden 125 ajanı içeren FBI liderliğinde bir görev gücü kuruldu. Görev gücü 150'den fazla tam zamanlı personele ulaştı, ancak bombaların kurtarılan bileşenlerinin dakika dakika analizi ve kurbanların yaşamlarının soruşturulması, bombaları neredeyse her yerde bulunan hurda malzemelerden oluşturan şüpheliyi tanımlamada çok az fayda sağladı. Müfettişler daha sonra kurbanların kütüphane araştırmalarından ayrım gözetmeksizin seçildiğini öğrendiler.
1980 yılında, FBI Davranış Bilimleri Birimi'ndeki ajanlarla çalışan baş ajan John Douglas, kimliği belirsiz bombacının psikolojik bir profilini yayınladı. Faili ortalamanın üzerinde zekaya ve akademisyenlikle bağlantıları olan bir adam olarak tanımladı. Bu profil daha sonra faili fen bilimlerinde akademik bir dereceye sahip yeni bir Luddite olarak nitelendirecek şekilde geliştirildi, ancak bu psikolojik tabanlı profil 1983'te atıldı. FBI analistleri, kurtarılan bomba parçalarındaki fiziksel kanıta odaklanan alternatif bir teori geliştirdiler. Bu rakip profilde şüpheli mavi yakalı bir uçak tamircisi olarak nitelendirildi.
UNABOM Görev Gücü, soruşturmayla ilgili çağrıları almak için ücretsiz bir telefon hattı kurdu ve Unabomber'ın yakalanmasına yol açabilecek bilgi sağlayabilecek herkese 1 milyon dolar (2025'teki yaklaşık 2,23 milyon dolara eşdeğer) ödül koydu.
Industrial Society and Its Future yayınlanmadan önce Kaczynski'nin kardeşi David, karısı tarafından Ted'in Unabomber olduğundan şüphelenmeleri konusunda teşvik edildi. David başta reddetti, ancak manifestonun Eylül 1995'te yayınlanmasından bir hafta sonra okuduktan sonra olasılığı daha ciddiye aldı. Eski aile kağıtlarını aradı ve Ted'in 1970'lere kadar uzanan, manifestodakine benzer bir ifade kullanarak teknolojinin suiistimallerini protesto etmek için gazetelere gönderdiği mektupları buldu.
Manifestonun yayınlanmasından önce FBI, halktan Unabomber'ın kimliğini belirlemeye yardım etmesini isteyen birçok basın toplantısı düzenledi. Bombacının bombalamaya başladığı Chicago bölgesinden olduğuna, Salt Lake City'de çalıştığına veya bir bağlantısı olduğuna ve 1990'lara kadar San Francisco Körfez Bölgesi ile bir ilişkisi olduğuna ikna olmuşlardı. Bu coğrafi bilgiler ve manifesto tüm metni yayınlanmadan önce yayınlanan alıntılardaki ifadeler David'in karısını onu okumaya teşvik etmeye ikna etti.
[Foruma üye olmadığınız sürece forum içeriğindeki bağlantıları görüntüleyemezsiniz. Foruma üye olmak için TIKLAYIN!]
Unabomber'ın bu 1987 şüpheli skeci, Gary Wright'ı yaralayan Salt Lake City bombalamasını takip etti. 1994'te Jeanne Boylan'ın daha ikonik bir skeçle yerini aldı, ancak kapüşonlu sweatshirt ve güneş gözlükleriyle ilk kez gösterildi. Yayınlandıktan Sonra
Manifesto yayınlandıktan sonra FBI binlerce ipucu aldı. FBI yeni ipuçlarını incelerken, Kaczynski'nin kardeşi David, Ted'in faaliyetlerini gizlice araştırmak için Chicago'da özel dedektif Susan Swanson'ı işe aldı. David daha sonra Swanson tarafından edinilen kanıtları organize etmek ve FBI'ın dikkatini çekmenin varsayılan zorluğu göz önüne alınıp FBI ile iletişime geçmek için Washington D.C. avukatı Tony Bisceglie'yi işe aldı. Kaczynski ailesi, FBI'ın Kaczynski ile iletişim kurma girişiminden şiddetli bir sonuç çıkmasından korktukları için Ruby Ridge veya Waco'dakiler gibi bir FBI baskını tehlikesinden onu korumak istiyordu.
1996'nın başlarında, Bisceglie ile çalışan bir müfettiş eski FBI rehin müzakerecisi ve suç profili uzmanı Clinton R. Van Zandt ile temasa geçti. Bisceglie'den manifestoyu David'in kardeşinden aldığı el yazısı mektupların daktilo edilmiş kopyalarıyla karşılaştırmasını istedi. Van Zandt'ın ilk analizi, yarım yıldır kamuoyunda dolaşan manifestoyu aynı kişinin yazmış olma şansının yüzde 60'tan fazla olduğunu belirledi.
Van Zandt'ın ikinci analitik ekibi daha yüksek bir olasılık belirledi. Bisceglie'nin müvekkilinin derhal FBI ile iletişime geçmesini tavsiye etti.
Şubat 1996'da Bisceglie, Kaczynski tarafından yazılmış 1971 tarihli bir denemenin kopyasını FBI'dan Molly Flynn'e verdi. Denemeyi San Francisco merkezli görev gücüne iletti. FBI profil uzmanı James R. Fitzgerald, dilsel analiz kullanarak yazılardaki benzerlikleri fark etti ve denemelerin ve manifestonun yazarının neredeyse kesinlikle aynı kişi olduğunu belirledi. Bombalamalardan ve Kaczynski'nin hayatından derlenen gerçeklerle birlikte bu analiz, arama emri başvurusunu desteklemek için tüm soruşturmanın başı Terry Turchie tarafından imzalanan bir beyannamenin temelini sağladı.
Kaczynski'nin kardeşi David anonim kalmaya çalışmıştı, ancak kısa sürede kimliği belirlendi. Birkaç gün içinde bir FBI ajan ekibi, Washington D.C.'deki avukatlarıyla birlikte David ve karısıyla görüşmek üzere gönderildi. Bu ve sonraki toplantılarda David, kardeşi tarafından orijinal zarflarında yazılmış mektupları sağladı ve bu da FBI görev gücünün posta damgası tarihlerini Ted'in faaliyetlerinin zaman çizelgesine daha fazla ayrıntı eklemek için kullanmasına izin verdi.
David bir zamanlar ağabeyine hayrandı ve onu taklit ediyordu, ancak o zamandan beri hayatta kalma yaşam tarzını geride bırakmıştı. FBI'dan anonim kalacağına ve kardeşinin onu kimin ihbar ettiğini öğrenmeyeceğine dair güvenceler almıştı, ancak kimliği 1996 Nisan'ın başlarında CBS News'e sızdırıldı. CBS haber spikeri Dan Rather, akşam haberlerinde haberi yayınlamadan önce 24 saat talep eden FBI direktörü Louis Freeh'i aradı. FBI arama emrini bitirmek ve Montana'da bir federal yargıç tarafından verilmesini sağlamak için çabaladı; bundan sonra FBI dahili bir sızıntı soruşturması yürüttü, ancak sızıntının kaynağı asla belirlenemedi.
FBI yetkilileri Ted'i manifestonun yazarı olarak tanımlamakta oybirliği değildi. Arama emri, birkaç uzmanın manifestonun başka bir birey tarafından yazıldığına inandığını belirtti.
|