ForumKalbi.Com

ForumKalbi.Com (https://www.forumkalbi.com/index.php)
-   Spiritualizm (https://www.forumkalbi.com/forumdisplay.php?f=184)
-   -   Eusapia Palladino (1854 - 1918) Spiritüalist Fiziksel Medyum (https://www.forumkalbi.com/showthread.php?t=48823)

Leydihan 16 Kasım 2026 16:00

Eusapia Palladino (1854 - 1918) Spiritüalist Fiziksel Medyum
 
[Foruma üye olmadığınız sürece forum içeriğindeki bağlantıları görüntüleyemezsiniz. Foruma üye olmak için TIKLAYIN!]


Eusapia Palladino, Varşova, Polonya, 1893

Eusapia Palladino (alternatif yazılışı: Paladino; 21 Ocak 1854 – 16 Mayıs 1918), İtalyan spiritüalist fiziksel medyumdur.

Masaları havaya kaldırma (levitasyon), ruh rehberi John King aracılığıyla ölülerle iletişim kurma ve diğer doğaüstü fenomenler üretme gibi olağanüstü güçlere sahip olduğunu iddia etmiştir. Güçlerine pek çok kişiyi inandırmış olsa da, kariyeri boyunca defalarca hile yaparken yakalanmıştır.

Sihirbaz Harry Houdini de dahil olmak üzere sihirbazlar ve onun iddialarını değerlendiren şüpheciler, sergilediği hiçbir olgunun gerçek olmadığı ve kendisinin usta birer el çabukluğu cambazı olduğu sonucuna varmışlardır.

1893-94 dönemi geçişindeki Varşova seansları, Bolesław Prus'un 1894'te yazmaya başladığı tarihi romanı Faraon'daki (Firavun) birkaç renkli sahneye ilham kaynağı olmuştur.

Erken Dönem

Palladino, İtalya'nın Minervino Murge kentinde köylü bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Çok az örgün eğitim almış ya da hiç almamıştır.

Çocukken yetim kalmış, Napoli'de bir aile tarafından dadı olarak yanlarına alınmıştır. İlk gençlik yıllarında, seyyar bir illüzyonist ve tiyatro sanatçısı olan Raphael Delgaiz ile evlenmiş ve eşinin dükkânını yönetmesine yardım etmiştir.

Palladino daha sonra bir şarap tüccarı olan Francesco Niola ile evlenmiştir.


[Foruma üye olmadığınız sürece forum içeriğindeki bağlantıları görüntüleyemezsiniz. Foruma üye olmak için TIKLAYIN!]


Palladino.
Polonya

Temmuz 1895'te Palladino, medyumluğunu incelemek üzere bir dizi araştırma için Cambridge'de Frederic William Henry Myers'ın evine davet edilmiştir. Araştırmacılar Myers ve Oliver Lodge'un raporlarına göre, Cambridge seanslarında gözlemlenen tüm olaylar hile sonucuydu. Myers'a göre sahtekârlığı o kadar akıllıcaydı ki, "şu anki beceri düzeyine ulaşması uzun bir pratik gerektirmiş olmalıydı".

Cambridge seanslarındaki sonuçlar medyumluğu için felaketle sonuçlandı. Seanslar sırasında Palladino, deneylerin fizikî kontrollerinden kurtulmak için hile yaparken yakalandı.Palladino'nun, solundaki kontrolörün elini sağındaki kontrolörün elinin üzerine koyarak ellerini serbest bıraktığı tespit edildi. Her iki taraftaki gözlemciler onunla herhangi bir temas kurmak yerine birbirlerinin ellerini tutuyorlardı ve bu da onun hile yapmasını mümkün kılıyordu.

Richard Hodgson, Palladino'nun nesneleri hareket ettirmek için bir elini serbest bıraktığını ve odadaki mobilya parçalarına vurmak için ayaklarını kullandığını gözlemlemişti.

Hilelerin ortaya çıkması nedeniyle Henry Sidgwick ve Frank Podmore gibi İngiliz SPR (Psişik Araştırmalar Derneği) araştırmacıları Palladino'nun medyumluğunun kalıcı olarak gözden düştüğünü düşündüler ve sahtekârlığı yüzünden Britanya'daki SPR ile başka hiçbir deney yapması yasaklandı.

Soruşturmaya dahil olan sihirbaz John Nevil Maskelyne de Hodgson'ın sonucunu destekledi. Bununla birlikte, hile kanıtlarına rağmen Oliver Lodge olayların bir kısmının gerçek olduğunu düşünüyordu.

29 Ekim 1895 tarihli Daily Chronicle gazetesinde Maskelyne, Palladino'nun hileli yöntemlerini irdeleyen uzun bir yazı yayımladı. Tarihçi Ruth Brandon'a göre "Maskelyne, her şeyin Eusapia'nın ara sıra elini veya ayağını serbest bırakıp bırakamayacağı noktasına dayandığı sonucuna varmıştı. Öyle çok kıpırdıyordu ki onu baştan sona düzgün bir şekilde kontrol etmek imkansızdı. Eğer bir elini ve bazen bir ayağını serbest bırakabilirse, her şey açıklanabilirdi".

9 Kasım 1895 tarihli British Medical Journal'da "Exit Eusapia!" başlığıyla bir makale yayımlandı. Makale, hilekâr ve sahtekâr olmasıyla tanınan bir medyum olan Palladino'yu inceleyen SPR'nin bilimsel meşruiyetini sorguluyordu.

Makalenin bir kısmında şöyle deniyordu: "Profesör Sidgwick, Profesör Lodge, Sn. F. H. Myers, Dr. Schiaparelli ve Profesör Richet gibi erkeklerle çevrili bu acınası Egeria'nın; cımbızlamalarını, tekmelerini, parmak kaydırmalarını, çeşitli mobilyalarla yaptığı el çabukluğu marifetlerini ciddi bir inceleme gerektiren olaylar olarak huşu içinde izlemesini hayal etmek, vahim olmasa komik olurdu."

Bu durum Henry Sidgwick'in 16 Kasım 1895 tarihli British Medical Journal'a gönderdiği yayımlanmış bir mektupla yanıt vermesine neden oldu. Sidgwick'e göre SPR üyeleri Cambridge seanslarında Palladino'nun hilelerini açığa çıkarmıştı. Sidgwick şöyle yazmıştı: "Bu süre zarfında profesyonel medyumların hileleriyle sürekli mücadele ettik ve bunları açığa çıkardık; Proceedings (Tutanaklarımız) dergisinde hiçbir zaman herhangi birinin performansını destekleyen bir rapor yayımlamadık."

BMJ'nin yanıtı ise SPR'nin zamanını neden "jüglörlük ve göz boyama sonucu" olan ve insanlığın refahını acilen ilgilendirmeyen olayları araştırarak harcadığını sorguladı.

1898'de Myers, Charles Richet ile birlikte Paris'te bir dizi seansa davet edildi. Hile gözlemlediği önceki seansların aksine, bu kez ikna edici olaylar gözlemlediğini öne sürdü. Sidgwick, Myers'a önceki araştırmalardaki Palladino'nun hilelerinin "ezici" olduğunu hatırlattı ancak Myers pozisyonunu değiştirmedi. Bu durum, o sırada SPR yayınlarının editörü olan ve Palladino'nun son oturumlarının SPR dergisinde yayımlanmasını yasaklayan Richard Hodgson'ı öfkelendirdi. Hodgson, Palladino'nun bir sahtekâr olduğuna inanıyordu ve "o amiyane hilekâr Eusapia'yı gözden düşürme girişiminde" Sidgwick'i destekliyordu.

SPR'nin Palladino dosyasını yeniden açması ancak 1908 Napoli seanslarıyla olacaktı.

Palladino'nun medyumluğunu inceleyen İngiliz psişik araştırmacı Harry Price şöyle yazmıştır: "Hileleri genellikle çocukçaydı: 'telekinetik hareketler' üretebilmek için küçük nesnelere tutturulmuş uzun kıllar; oturuma katılanlar tarafından kontrol edilirken iki elin yerine kademeli olarak bir elin geçirilmesi; ayakkabısından gizlice çıkarılmış bir ayakla 'fenomenler' üretilmesi vb."


[Foruma üye olmadığınız sürece forum içeriğindeki bağlantıları görüntüleyemezsiniz. Foruma üye olmak için TIKLAYIN!]


Palladino, 1894; solda Julian Ochorowicz sağ eli kontrol ediyor; Dr. Ségard ise sol eli ve ayakları kontrol ediyor.

Fransa


Fransız psişik araştırmacı Charles Richet, Oliver Lodge, Frederic William Henry Myers ve Julian Ochorowicz ile birlikte 1894 yazında Akdeniz'deki Roubaud Adası'nda bulunan evinde medyum Palladino'yu araştırdı. Richet seans sırasında mobilyaların hareket ettiğini ve olayların bazılarının doğaüstü bir gücün sonucu olduğunu iddia etti. Ancak Richard Hodgson, seanslar sırasında yetersiz kontrol olduğunu ve açıklanan önlemlerin hileyi dışlamadığını öne sürdü. Hodgson, "açıklanan" tüm olayların Eusapia'nın elini veya ayağını serbest bırakabileceği varsayımıyla açıklanabileceğini yazdı. Lodge, Myers ve Richet aynı fikirde değildi, ancak Hodgson daha sonra Cambridge seanslarında haklı çıktı; çünkü Palladino'nun tam da tarif ettiği şekilde hileler kullandığı gözlemlendi.

1898'de Fransız astronom Eugene Antoniadi, Camille Flammarion'un evinde Palladino'nun medyumluğunu inceledi. Antoniadi'ye göre Palladino'nun performansı "baştan sona sahtekârlıktı". Palladino ellerini kontrolden kurtarmaya sürekli çalışmış ve bir teli (kılı) kullanarak bir mektup terazisini aşağı çekerken yakalanmıştı.


[Foruma üye olmadığınız sürece forum içeriğindeki bağlantıları görüntüleyemezsiniz. Foruma üye olmak için TIKLAYIN!]


Joseph Jastrow

Palladino ile seanslara katılan Flammarion, olayların bir kısmının gerçek olduğuna inanıyordu. Kitabında bir masanın iddia edilen levitasyon fotoğraflarını ve macun üzerinde bir yüz izini yayımladı. Joseph McCabe kanıtı ikna edici bulmadı. Macun üzerindeki yüz izlerinin her zaman Palladino'nun yüzüne ait olduğunu, kolayca yapılabileceğini ve levitasyon fotoğraflarında masadan tamamen ayrılmadığını belirtti.

1905 yılında Eusapia Palladino Paris'e geldi; burada Nobel ödüllü fizikçiler Pierre Curie ve Marie Curie ile Nobel ödüllü fizyolog Charles Richet, Henri Bergson ve Jacques-Arsène d'Arsonval gibi diğer filozof ve bilim insanlarıyla birlikte onu inceledi. Hile belirtileri tespit edildi ancak olayların tümünü açıklayamadılar.

Curies'in bilim insanı arkadaşlarının diğer üyeleri—William Crookes, gelecekteki Nobel ödüllü Jean Perrin ve eşi Henriette Duportal; Louis Georges Gouy; ve Paul Langevin—Pierre Curie'nin ateşli bir inanan olan kardeşi Jacques gibi spiritürizmi araştırıyorlardı.

Curie çifti medyum seanslarını "bilimsel deneyler" olarak görüyor ve ayrıntılı notlar alıyordu. Tarihçi Anna Hurwic'e göre, spiritürizmde radyoaktivitenin sırrını ortaya çıkaracak bilinmeyen bir enerjinin kaynağını keşfetmenin mümkün olduğunu düşünüyorlardı.24 Temmuz 1905'te Pierre Curie arkadaşı Gouy'a şu bildiride bulundu: "[Society for Psychical Research - Psişik Araştırmalar Derneği] bünyesinde Eusapia Palladino ile bir dizi seans gerçekleştirdik".


[Foruma üye olmadığınız sürece forum içeriğindeki bağlantıları görüntüleyemezsiniz. Foruma üye olmak için TIKLAYIN!]


Fransa, 25 Kasım 1898; Astronom Camille Flammarion'un evindeki Palladino seansı sırasında masa havaya kalkıyor. Masada oturan iki kadın var. Palladino uzak kısa uçta oturuyor.
Çok ilginçti ve gördüğümüz olgular gerçekten de hile olarak açıklanamaz görünüyordu; dört ayağı da yerden kesilmiş masalar, uzaktaki nesnelerin hareketi, sizi çimdikleyen veya okşayan eller, ışıklı görüntüler. Tümü bizim tarafımızdan hazırlanan bir [ortamda], sayıları az ve tamamı tarafımızca bilinen seyircilerle ve olası bir suç ortak olmaksızın gerçekleşti. Olası tek hile, medyumun bir sihirbaz olarak sahip olduğu olağanüstü beceriden kaynaklanabilecek olandır.

Peki ellerini ve ayaklarını tuttuğunuzda ve herkesin olup biteni görebileceği kadar ışık olduğunda olayları nasıl açıklarsınız?

Pierre, Gouy'u da aramalarına katılmaya heveslendiriyordu. Palladino'nun Kasım ayında geri döneceğini belirterek, "Umarım sizi olayların gerçekliğine ya da en azından bir kısmına inandırabiliriz" diyordu. Pierre "metodik bir biçimde" deneyler yapmayı planlıyordu. Marie Curie de Palladino'nun seanslarına katıldı, ancak Pierre kadar bunlardan etkilenmiş görünmüyor.

14 Nisan 1906'da, talihsiz ölümünden sadece beş gün önce Pierre Curie, Gouy'a Palladino ile yaptığı son seans hakkında şunları yazmıştı: "Bana öyle geliyor ki burada, hakkında hiçbir fikrimizin olmadığı, uzayda tamamen yeni olgular ve fiziksel durumlar içeren yepyeni bir alan var".

Paris Üniversitesi'nden Profesör Gustave Le Bon ve Albert Dastre 1906'da Palladino'yu incelediler ve bir şarlatan olduğu sonucuna vardılar. Palladino'nun arkasına gizli bir lamba yerleştirdiler ve bir seans sırasında onun ellerini serbest bırakıp ayağını kullandığını gördüler. 1907 yılında Palladino'nun bir nesneyi kendisine doğru çekmek için saç teli kullandığı fark edildi ve araştırmacılar nesnelerin onun kolayca erişebileceği mesafede bulunduğunu kaydettiler.


[Foruma üye olmadığınız sürece forum içeriğindeki bağlantıları görüntüleyemezsiniz. Foruma üye olmak için TIKLAYIN!]



Aleksandr Aksakov (sağda), Palladino masayı havaya kaldırırken "kontrol" ediyor, Milano, 1892.
İtalya

19. yüzyılın sonlarında kriminolog Cesare Lombroso, Palladino ile seanslara katılmış ve doğaüstü güçleri olduğuna ikna olmuştu. Lombroso, Palladino'nun menajeri Ercole Chiaia tarafından seanslarına katılması için ikna edilmişti.

Chiaia La Fanfulla dergisinde yayımladığı açık mektupla ona meydan okumuş, eğer Lombroso tarafsızsa ve ön yargılardan arınmışsa onun olaylarını incelemeye istekli olması gerektiğini belirtmişti. Başlangıçta Lombroso bu meydan okumayı reddetti; ancak çağrıyı kabul eden genç İspanyol hekim Manuel Otero Acevedo Napoli'ye seyahat ederek Palladino'yu inceledi ve Lombroso'yu, Aksakof'u ve diğer bilim insanlarını onun olaylarını incelemenin önemine ikna etti. Lombroso'nun İtalya ve dünya basını tarafından bildirilen bu sonradan dönme tutumu, yüzyılın başında Palladino'nun ün kazanmasında kilit rol oynadı.
En sıra dışı olanı, Lombroso'nun "Medyumun Masanın Üstüne Levitasyonu" adını verdiği olaydı. Ancak diğer araştırmacılar masanın havalanmasını hileli buldular.


[Foruma üye olmadığınız sürece forum içeriğindeki bağlantıları görüntüleyemezsiniz. Foruma üye olmak için TIKLAYIN!]


Cesare Lombroso ve Charles Richet, Palladino masayı havaya kaldırırken "kontrol" ediyor, Milano, 1892.

Yazarlar William Kalush ve Larry Sloman'a göre Lombroso, Palladino ile cinsel ilişki yaşıyordu. Lombroso'nun kızı Gina Ferrero, babasının ilerleyen yaşlarında arteriosklerozdan muzdarip olduğunu, zihinsel ve fiziksel sağlığının yıprandığını yazdı. Joseph McCabe ise bu nedenle Palladino'nun onu hileleriyle kandırmasının şaşırtıcı olmadığını yazdı.

Enrico Morselli de medyumluğa ve psişik araştırmalara ilgi duyuyordu. Palladino'yu inceledi ve olayların bir kısmının gerçek olduğu —tüm insanlarda bulunan bilinmeyen bir biyo-psişik gücün kanıtı— sonucuna vardı.

1908 yılında Psişik Araştırmalar Derneği (SPR) Napoli'de Palladino'yu incelemek üzere üç kişilik bir komite atadı. Komite, Amerikan Psişik Araştırmalar Derneği araştırmacısı ve amatör sihirbaz Hereward Carrington; yine deneyimli bir araştırmacı ve amatör sihirbaz olan W. W. Baggally ve kapsamlı bir araştırmacı eğitimi almış olan Onur Konuğu Everard Feilding'den oluşuyordu. Victoria Oteli'nin beşinci katında yan yana üç oda kiralandı. Feilding'in uyuduğu orta oda akşamları seanslar için kullanıldı. Odanın bir köşesinde, içinde birkaç müzik aletinin bulunduğu küçük yuvarlak bir masa barındıran kapalı bir alan oluşturmak üzere bir çift siyah perdeyle kurulmuş bir seans kabini vardı. Perdelerin önüne ahşap bir masa yerleştirildi. Seanslar sırasında Palladino arkası perdeye dönük olarak bu masaya otururdu.

Araştırmacılar ellerini tutup bir ayağını kendi ayaklarının üzerine koyarak onun iki yanında oturuyorlardı. Bazı seanslara misafir ziyaretçiler de katıldı; Feilding raporunda dördüncü seansında Profesör Filippo Bottazzi ve Profesör Galeotti'nin, sekizinci seansında ise Bay Ryan'ın hazır bulunduğundan bahsedilmektedir.

Araştırmacılar Palladino'nun hile yaptığını yakalamış olmalarına rağmen, masanın havaya kalkması, perdelerin hareketi, perdenin arkasından nesnelerin hareketi ve ellerin dokunuşları gibi gerçek doğaüstü olaylar ürettiğine ikna olmuşlardı.

Carrington ve Feilding'in hazırladığı ilk raporla ilgili olarak Amerikalı bilim insanı ve filozof Charles Sanders Peirce şunları yazdı:
Eusapia Palladino'nun çok zeki bir hokkabaz ve sahtekâr olduğu kanıtlanmıştır ve Bay Carrington tarafından ziyaret edilmiştir...

Aslında Palladino yaratığını sık sık sahtekârlık yaparken yakalamıştır. Ancak performanslarının bir kısmını açıklayamamaktadır; bunun üzerine bunların doğaüstü ya da kendi tercih ettiği terimle "süpernormal" olduğu teorisini savunmaktadır.


Şunu biliyorum ki, bir insan uzun süre yoğun bir şekilde yorulduğunda ve bir bilmece yüzünden bitkin düştüğünde, sağduyusu bazen onu terk eder; ancak bana öyle geliyor ki Palladino onu alt edecek kadar zekiydi... Bay Carrington'ı kandırabilecek hilelerin varlığını düşünmek bana daha akla yatkın geliyor.
Frank Podmore The Newer Spiritualism (1910) adlı kitabında Feilding raporunun kapsamlı bir eleştirisini yazdı. Podmore, raporun kritik anlar için yetersiz bilgi sağladığını ve araştırmacıların tanık ifadelerini sunarken Palladino'nun ayaklarını ve ellerini kimin tuttuğu konusunda çelişkiler ve tutarsızlıklar içerdiğini söyledi.

Podmore, araştırmacılar arasında olayı kimin gözlemlediği konusunda hesapların çeliştiğini gördü. Raporun "hemen her noktada hile için açık boşluklar bıraktığını" yazdı. Seanslar sırasında uzun siyah perdeler genellikle Palladino'nun uzun siyah elbisesiyle iç içe geçiyordu. Palladino, Profesör Bottazzi'ye siyah perdelerin "vazgeçilmez" olduğunu söylemişti. Araştırmacılar Palladino'nun ayaklarını gizlemek için perdeyi kullandığından şüphelenmişlerdir.

Psikolog C. E. M. Hansel, seansların hileye açık koşullarına dayanarak Feilding raporunu eleştirdi. Hansel, bunların yarı karanlık koşullarda gerçekleştirildiğini, gece geç saatlerde veya sabahın erken saatlerinde yapıldığı için yorgunluk olasılığını beraberinde getirdiğini ve "araştırmacıların doğaüstüne güçlü bir inanca sahip olduğunu, dolayısıyla duygusal olarak dahil olacaklarını" belirtti.

1910 yılında Everard Feilding, yanında Hereward Carrington ve W. W. Baggally olmaksızın Napoli'ye geri döndü. Bu kez kendisine Pearson's Magazine'de psişik dolandırıcılığı ifşa etmiş hatırı sayılır bir sihirbaz olan dostu William S. Marriott eşlik ediyordu. Amacı Palladino ile daha önce yapılan o ünlü 1908 Napoli seanslarını tekrarlamaktı. Araştırmacıların kafasını karıştıran 1908 seanslarının aksine, bu kez Feilding ve Marriott, ABD'de yaptığı gibi onun hile yaptığını tespit ettiler.

Aldatmacaları çok açıktı. Palladino kontrolden kaçmış ve ayağıyla nesneleri hareket ettirirken, elleriyle perdeyi sallarken, dirseğiyle kabin masasını oynatırken ve seans katılımcılarına dokunurken yakalanmıştı. Milbourne Christopher ifşaatla ilgili olarak şöyle yazmıştı: "İnsan bir marifetin nasıl yapılabileceğini ve neye dikkat etmesi gerektiğini bildiğinde, bu tür bilgili bir inceleme karşısında yalnızca en yetenekli icracı illüzyonu sürdürebilir."

1992 yılında Richard Wiseman, Palladino'nun Feilding raporunu incelemiş ve seans kabininin yakınında bulunan sahte bir kapı paneli aracılığıyla odaya girebilecek gizli bir suç ortak kullandığını öne sürmüştür. Wiseman bu hilenin 1851 yazılmış bir kitapta zaten bahsedildiğini keşfetmiş, ayrıca sahte panelli bir kapıyı bir saat içinde inşa eden bir marangoz ve yetenekli sihirbazı ziyaret etmiştir. Suç ortağının, seansların yapıldığı otele Palladino'yu getirmekte ısrar eden ikinci kocası olduğundan şüphelenilmiştir. Paul Kurtz ise Carrington'ın Palladino'nun gizli suç ortağı olabileceğini öne sürdü. Kurtz, Napoli'deki seanslardan sonra onun menajeri olarak atanmasını şüpheli buldu. Carrington son seans gecesinde de ortalıkta yoktu. Ancak Feilding raporunu inceleyen Massimo Polidoro ve Gian Marco Rinaldi, 1908 Napoli seansları sırasında Palladino'nun ayağını kullanarak bu fenomenleri üretebileceğinden ötürü hiçbir gizli suç ortağına ihtiyaç duyulmadığı sonucuna vardılar.

[Foruma üye olmadığınız sürece forum içeriğindeki bağlantıları görüntüleyemezsiniz. Foruma üye olmak için TIKLAYIN!]: Leydihan

Leydihan 16 Kasım 2026 16:25

Yanıt: Eusapia Palladino (1854 - 1918) Spiritüalist Fiziksel Medyum
 
[Foruma üye olmadığınız sürece forum içeriğindeki bağlantıları görüntüleyemezsiniz. Foruma üye olmak için TIKLAYIN!]


New York'da

Amerika
Palladino 1909 yılında menajeri olarak Hereward Carrington ile birlikte Amerika'yı ziyaret etti. Gelişi Amerikan basını tarafından duyuruldu; New York Times gibi gazeteler ve Cosmopolitan gibi dergiler İtalyan medyum hakkında çok sayıda makale yayımladı.

Sihirbaz Howard Thurston bir seansa katıldı ve Palladino'nun bir masayı havaya kaldırmasını gerçek olarak onayladı. Ancak 18 Aralık'ta New York'ta yapılan bir seans sırasında Harvard psikoloğu Hugo Münsterberg, masanın altında yatan gizli bir adamın yardımıyla masayı ayağıyla kaldırdığını yakaladı.

Ayrıca Palladino'nun ayakkabısından ayağını kurtardığını ve seans kabinindeki bir gitarı hareket ettirmek için ayak parmaklarını kullandığını gözlemlemişti. Münsterberg ayrıca Palladino'nun elinde tuttuğu bir lastik pompadan fışkırtan bir hava jeti salarak odadaki perdeleri uzaktan hareket ettirdiğini iddia etti.

[Foruma üye olmadığınız sürece forum içeriğindeki bağlantıları görüntüleyemezsiniz. Foruma üye olmak için TIKLAYIN!]

Hugo Münsterberg

Daniel Cohen, "[Palladino] Munsterberg'in ifşasından yılmamıştı. Hileleri daha önce birçok kez ortaya çıkarılmıştı, yine de varlığını sürdürmüştü" dedi. Bu ifşaat Palladino'nun savunucuları tarafından ciddiye alınmadı.

Ocak 1910'da Columbia Üniversitesi fizik laboratuvarında bir dizi seans oturumu düzenlendi. Robert W. Wood ve Edmund Beecher Wilson gibi bilim insanları katıldı. Nisan ayındaki son seans oturumlarında sihirbazlar W. S. Davis, J. L. Kellogg, J. W. Sargent ve Joseph Rinn hazır bulundu. Palladino'nun olayları gerçekleştirmek için sol ayağını serbest bıraktığını keşfettiler. Rinn, Palladino seansında gözlenen hileli davranışların tam bir hesabını verdi. Milbourne Christopher ifşayı şöyle özetledi:
Siyah tulum giymiş Joseph F. Rinn ve Warner C. Pyne, Palladino seansı devam ederken Columbia profesörü Herbert G. Lord'un evinin yemek odasına sürünerek girmişlerdi. Masanın altına yerleşerek medyumun ayağının tıkırtılar üretmek için masa ayağına vurduğunu gördüler.

Yüzeydeki sağ elinin basıncı nedeniyle masa sağa doğru eğilirken, sol ayağını sol masa ayağının altına soktuğunu gördüler. Sol elini masa üstüne bastırıp sol ayağıyla masa ayağının altından yukarı doğru bir kelepçe oluşturacak şekilde bastırarak ayağını kaldırdı ve masayı yerden "havaya kaldırdı".
Palladino'ya, kontrollü koşullarda sihirbazlar tarafından kopyalanamayacak bir marifet sergileyebilmesi durumunda Rinn tarafından 1000 dolar teklif edildi. Palladino nihayetinde yarışmayı kabul etti ancak katılmadı ve bunun yerine İtalya'ya döndü.

[Foruma üye olmadığınız sürece forum içeriğindeki bağlantıları görüntüleyemezsiniz. Foruma üye olmak için TIKLAYIN!]

13 Mart 1903, Münih, Almanya; Eusapia Palladino'nun seansı sırasında, masanın uzak kısa ucundaki perdelerin önünde, Palladino'nun başının üzerinde bir mandolin (çizgili enstrüman, üstte, sağda) havada duruyor (levite oluyor).


[Foruma üye olmadığınız sürece forum içeriğindeki bağlantıları görüntüleyemezsiniz. Foruma üye olmak için TIKLAYIN!]


Palladino, sahte ektoplazmayı tutarken
Hileler

İngiltere, Amerika, Fransa ve Almanya'da Palladino hile yaparken yakalanmıştı. Olaylarının bir kısmının gerçek olduğuna inanan Hereward Carrington gibi psişik araştırmacılar da onun ara sıra hileye başvurduğunu kabul ediyorlardı.

Tarihçi Peter Lamont, Palladino'nun savunucularının hile yaptığını kabul etmekle birlikte, "sahtekârlığın imkansız olduğunu savundukları en iyi kanıta işaret ettiklerini, [ancak] eleştirmenlerin ise araştırmacıların bunu gözden kaçırdığını öne sürdüklerini" yazmıştır. Sahtekârlık ve Palladino hakkında filozof ve şüpheci Paul Kurtz şunları yazmıştır:
[Palladino] Cambridge'deki Psişik Araştırmalar Derneği üyeleri ile Columbia ve Harvard Üniversitelerindeki bilimsel ekipler tarafından apaçık sahtekârlık eylemleri sırasında suçüstü yakalandı. Karanlık seanslarda nesneleri sanki havaya kalkıyorlarmış gibi hareket ettirmek için elini veya ayağını değiştirdiği ve bunları kullandığı gösterildi.

Savunucuları bile en azından zaman zaman hile yaptığını kabul ettiler. Beni şaşırtan sorun şudur: Eğer bu tür kişilerin el çabukluğu tekniklerini zaman zaman kullandığı görülüyorsa, o zaman neden onlar tarafından sunulan başka herhangi bir şeyi gerçek olarak kabul edelim ki?...

Şüpheciler ilk Feilding raporunu sorguluyorlar çünkü Feilding'in sonraki testinde ve bilim insanları tarafından yapılan diğer testlerde Palladino hile yaparken yakalanmıştı.

1910 yılında Stanley LeFevre Krebs, Palladino'yu yeren ve kariyeri boyunca kullandığı hileleri gözler önüne seren Trick Methods of Eusapia Paladino adlı bir kitap yazdı. Psikolog Joseph Jastrow'un The Psychology of Conviction (1918) adlı kitabı, Palladino'nun hilelerini açığa çıkaran bir bölüm ("The Case of Paladino (sic)") içeriyordu.

Harry Houdini ve Joseph Rinn gibi sihirbazlar tüm marifetlerinin hokkabazlık hileleri olduğunu iddia etmişlerdir. Houdini'ye göre "Palladino Cambridge'de hile yaptı, l'Aguélas'ta hile yaptı ve New York'ta hile yaptı; yine de hile yaparken her yakalandığında Spiritüalistler onu savundu, mazur gördü ve affetti. Gerçekten de mantıkları bazen mizahi boyutlara ulaşıyor".

John Mulholland, "Palladino, ona inananlar tarafından bile defalarca hile yaparken yakalandı ve bunu itiraf etmekten çekinmedi" ifadesini kullanmıştır.

Araştırmacılar, Palladino'nun ilk kocası olan gezgin bir sihirbazın ona seans hilelerini öğrettiğinden şüphelenmektedir. Sihirbaz Milbourne Christopher, sahne performanslarında ve Johnny Carson'ın "Tonight Show" programında Palladino'nun hileli tekniklerini sergilemiştir.


[Foruma üye olmadığınız sürece forum içeriğindeki bağlantıları görüntüleyemezsiniz. Foruma üye olmak için TIKLAYIN!]


Albert von Keller'in portresi, y. 1904

Palladino, medyum seanslarında kullanılacak aydınlatmayı ve "kontrolleri" dikte ederdi. Sağ elinin parmak uçları, "kontrolörlerden" birinin elinin sırtına yaslanırdı. Sol eli, diğer tarafında oturan ikinci bir kontrolör tarafından bileğinden kavranırdı. Ayakları kontrolörlerinin ayaklarının üzerine, bazen de altına basardı. Bir kontrolörün ayağı sadece ayakkabısının ucuyla temas ediyordu. Ara sıra ayak bilekleri sandalyesinin ayaklarına bağlanırdı, ancak dört inçlik bir hareket payı verilirdi. Yarı karanlıktaki oturum sırasında ayak bilekleri serbest kalırdı. Genellikle bağsızdı. Bir keresinde, olaylar meydana gelebilsin diye bir kontrolör onu serbest bırakmıştı.

1898'de Münih'teki bir seans oturumuna katılan Theodor Lipps, Palladino'nun elini tutmak yerine medyumun sol tarafını kontrol eden oturan kişinin elini tuttuğunu fark etmişti. Palladino bu sayede iki elini de serbest bırakmıştı. Almanya'da başkaları tarafından da hile yaptığı keşfedilmişti.

Berlin'den Max Dessoir ve Albert Moll, Palladino tarafından kullanılan hassas el değiştirme hilelerini tespit ettiler. Dessoir ve Moll şunları yazdılar: "Asıl mesele dikkati ustaca dağıtmak ve bir ya da iki eli veya bir ya da iki ayağı serbest bırakmaktır. Paladino'nun baş hilesi budur".

Palladino normalde masanın altında birinin elleriyle ayaklarını tutmasına izin vermezdi. Ayakta durur pozisyonda masayı havaya kaldırmayı reddederdi. Masa dikdörtgen olduğundan yalnızca kısa bir kenara oturması gerekiyordu.

Palladino ile masa arasında hiçbir duvar bulunamazdı. Masanın ağırlığı on yedi pounddu. Masa 3 ila 10 inç yüksekliğe, en fazla 2-3 saniye süreyle kalkardı. Olaylar üretmek için bir elini veya ayağını serbest bırakmada uzmandı. Masanın kısa kenarına oturmayı tercih ediyordu, böylece her iki taraftaki kontrolörleri daha yakın oturmak zorunda kalıyor ve bu da onları aldatmayı kolaylaştırıyordu.

Masanın havaya kalkması, bir ayağını serbest bırakması, masayı sallaması ve ardından parmak ucunu bir ayağın altına sokmasıyla başlardı. Masayı bu ayağın topuğu üzerine geriye doğru sallayarak kaldırıyordu. "Ruh" tıkırtılarını serbest bir ayağıyla masa ayağına vurarak çıkarıyordu.

Karanlıkta çekilen küçük bir tabure fotoğrafının Palladino'nun kafasının üzerinde durduğu ortaya çıktı. Bu fotoğraftan sonra tabure yerde hareketsiz kaldı. Bir ruh elinden alınan alçı kalıbı Palladino'nun eliyle eşleşiyordu. Bir teraziyi hareket ettirmek için saç teli kullanırken yakalandı. Loş ışıkta bir mendile sarılmış yumruğu, maddeselleşmiş bir ruha dönüşüyordu.

[Foruma üye olmadığınız sürece forum içeriğindeki bağlantıları görüntüleyemezsiniz. Foruma üye olmak için TIKLAYIN!]


Cesare Lombroso'nun 1909 tarihli kitabından

Bilim tarihçisi Sherrie Lynne Lyons, seanslarda parlayan veya ışık yayan ellerin, ellerin fosfor yağı ile ovulmasıyla kolayca açıklanabileceğini yazmıştır.

1909'da The New York Times gazetesinde "Paladino Fosfor Kullandı" başlıklı bir makale yayımlandı. Hereward Carrington, kolunun hareketini izleyerek hileyi tespit etmek için boyayı kullandığını iddia etmesine rağmen, Palladino'nun kolunu fosforlu boyayla boyadığını itiraf etti. Olay üzerine kamuoyunda tartışmalar yaşandı ve Carrington, sözlerinin gazeteler tarafından yanlış aktarıldığını öne sürdü.

Hokkabaz W. S. Davis, Palladino'nun hilelerini açığa vuran bir makale (şemalarla birlikte) yayımladı. Davis ayrıca seans masasını eğmek için elbisesinde sakladığı bir tel parçası kullandığını öne sürdü. Davis, onunla masa arasına bir par ekran yerleştirme girişimi olduğunda protesto ettiğini belirtti.

Davis, elbisesi onunla temas etmediği ve kendisi ile masa arasında hiçbir engel bulunmadığı sürece masayı kaldıramayacağını yazdı. Bir seansa katılan hekim Leonard Keene Hirshberg, Palladino'nun "arkasındaki minyatür bir kamış masaya etekliğini ve ayağını taktığını" gözlemlemiş ve ayrıca masanın altında "bir tel, toplu iğne veya ayak tırnağının yolunu arıyormuş gibi" ses çıkardığını duyduğunu söylemiştir.

Psikolog Millais Culpin, Palladino'nun bilinçli bir sahtekâr olduğunu ancak aynı zamanda istersel dissosiyasyon belirtileri de gösterdiğinden kendini kandırmış olabileceğini yazdı.

Annals of Psychical Science dergisinin editörü Laura Finch, 1909'da Palladino'nun "erotik eğilimleri" olduğunu ve erkek seans katılımcılarından bazılarının onun varlığıyla kandırıldığını veya "büyülendiğini" yazdı. Deborah Blum'a göre Palladino, erkek araştırmacıların "kucaklarına tırmanma" alışkanlığına sahipti.

M. Lamar Keene, "gözlemcilerin Eusapia Palladino'nun seansları sırasında bariz orgazmik tepkiler yaşamaya meyilli olduğunu ve yakışıklı erkek katılımcılara karşı belirgin bir eğilimi bulunduğunu söylediğini" belirtti.

1910 yılında Palladino, Amerikalı bir muhabire seanslarında hile yaptığını itiraf ederek, katılımcıların bunu yapması için kendisine "irade dayattığını" öne sürdü.

Palladino'nun medyumluğunu araştıran Eric Dingwall, onun "canlı, kaba, amorf ve bir sahtekâr" olduğu sonucuna vardı.


Forum saati; Türkiye'ye göre ayarlanmış olup, şu an saat: 03:36.

Powered by vBulletin® Version 3.8.11
Copyright ©2000 - 2026, vBulletin Solutions Inc.
Navbar with Avatar by Motorradforum