Kitap, tutkunları için bambaşka bir dünyadır. Onlar edindikleri her kitapta aslında duvarlarına bir tuğla daha koyar, kendilerine yeni duvarlar örerler. Kütüphaneleri, artık evlerinin bir bölümü değil, merkezi olmuştur. Onların ki, kendi evlerinde bir tutsallık, vazgeçemedikleri bir bağımlılıktır. Kitap biriktirmeyi aşırıya vadıranların, başkalarıyla ortak bir yaşam sürdürmesi de zordur; bakış açıları farklıdır. Kitap tutkunu olmayan biri için kütüphane “düşman bölgesi” olduğundan kitap tutkunları yalnız yaşamayı tercih eder.

Kitaplar, ömür boyu yanı başımda elimin altındadır. Yaşlılığımda ve yalnızlığımda avuturlar beni. Sıkıntılı bir avareliğin baskısından kurtarır, hoşlanmadığım kişilerin havasından dilediğim zaman ayırıverirler beni. Fazla ağır basmadıkları, gücümü aşmadıkları zaman acılarımı törpülerler. Rahatımı kaçıran bir saplantıyı başımdan atmak İçin kitaplara başvurmaktan iyisi yoktur, hemen beni kendilerine çeker, içimdekilerden uzaklaştırırlar. İnsan hayatı denen bu yolculukta benim bulduğum en iyi nevale kitaplardır ve ondan yoksun anlayışta insanlara çok acırım.