Mutluluk, başkalarının hediyesi değil, insanın bireysel kazanımları ile ulaşabilecek bir yaşamsal hoşnutluktur. Yaşama duruşu itibariyle iki tür insan vardır. Birincisi edilgen, ikincisi etken insan yapısıdır.

Edilgen insan etkilenme odaklı yaşayan, kendi öz yeterliliğini başkalarına bağlayan, başkaları tarafından mutlu, edilmeyi bekleyen bir insan yapısıdır. Bu, yaşam kapısında yanlış bir duruştur. Etkin insan yapısı ise yaşamın merkezine kendisini koyan, ulaşmak istedikleri için kendisi mücadele eden bir insan yapısıdır. Bu insan yapısı mutluluğa daha yatkındır.

Mutluluk paketler halinde dağıtılan bir şey değildir. Yaşam da bu paketlerin rahatça dağıtıldığı yer değildir. Bağımlı değişkenler hayatın % 30’unu, bağımsız değişkenler %70’ini oluşturur. Bağımsızlara bizim hiç etkimiz olmaz. O zaman hayatta mutlu olmak için makul ve gerçekçi beklentilere veya hedeflere sahip olmalıyız. Ve yaşamın kendi etrafımızda dönmediğini bilmeliyiz.