Lise döneminde edebiyat öğretmenlerimizden duyduğumuz ve mısraların görünen kelimelerinin ardındaki ince mecazı ve esas anlamı ortaya çıkarmaya dayalı ifadedir.

Kelimeler salt fonetik yanıyla ya da kulağa gelen sesi ile anlam taşımaz. İçinde daha derini, bulmacası, bilmecesini de barındırır. Okumak değil, şiirdeki duyguyu yakalayabilmek ve hissetmektir esas mesele.

Senai Demirci'nin Yol şiiri de bu anlamda bana hep güzel gelir.

Alıntı:

Hiçbir yerde olmadan her yerde olmak demektir.
Yol; bir ayrılıştır... kavuşmalar adına.
Bu yüzden bizi "yol yol" çeker yol.
...
Yola çık, yol açık...

Edebiyat tarihimiz bu anlamda nice güzel örnek barındırır.
Selam olsun şairlerin mısralarına.
Akışta farzımuhal durup bizi düşündüren sanatlarına.