Çevrimiçi

Ne zaman uzak dursam gülümsemene

Yokluğa düşer ruhum
Uzaklığının uçurumlarına...

Daha kaç yalvarış düşsün dudaklarımdan
Gelmene dair kaç arzu sağnağı dökülsün ruhumdan
Ben sevinçleri erteledim
Sen gelmeyince
Herşey yarım
Gel de tamamlansın umutlu bekleyişlerim
Ört üstümü sevdanla

Gecenin ıssızlığına terketme beni
Dilime düşürme hasret şarkılarını
Bekleyislerimi cemresiz bırakma
Karanlığa fısıltısını savur
Rüzgarlarıma bereket düşsün
Dinginleşsin özlemlerimdeki volkanlar

Odamın duvarlarına sinen bu huzursuzluk
Ve bu yılgın bakış
Ah biliyorsun sen
Yastığımın kokuna hasretinden
Dudaklarımın kuraklıgı bundan

Bundan tanrıya isyanım
Gel de günahlara salma sevdamı

Ört üstümü umutlarınla
Cennet düşlerine uzak düşürme inancımı

Kendimi arayışların avuntusundan kaç kere çektim kendimi
Kaç kere tövbe ettim aramaya
Kaç kere soruları bitirdim usumda
Senken bütün buluşlarım
Ve sendeyken bütün cevaplarım
Simdi `yeniden` demenin zamanı değil
Sende bulmuşken bütün anlamlarını zamanın
Öyleyse gel de kalmasın ne geçmiş ne de gelecek zamanlar

Aramak öyle ağır ki
Uzaklasma benden
Ört üstümü varlığınla
Kaybolmuşluğun ateşine düşürme beni
Sen sevdalımken
Ve üstelik kollarımdaki sevişmelerin çiçeğiyken
Yetmezken ne sana verdiklerim
Ne de senden aldıklarım
Yaşamın anlamına senden tohumlar serperken
Uzaklaşma düşüncelerimden
Anlamsızlığın cehennemine düşürme beni....

Ağlarsam kim silecek göz yaşlarımı, sende gidersen
Kim tutacak ellerim’i, kim sevecek, kimi sevebilirim senden sonra
Varlığına alıştım ama

___YOKLUĞUN___

Nasıl kaldırır gidişini bu beden
Nasıl doğacak sensiz yeni günüm
Nasıl çarpacak yüreğim
Ben bilmiyorum sensiz nasıl yaşanır...

...GİTME...

ALINTIDIR.