[Leydihan]

Not: Yazıda filme dair bazı sürpriz bozan unsurlar olabilir. J.A. Bayona’nın yönetmenliğini üstlendiği Kar Kardeşliği (La sociedad de la nieve), 1972’de Uruguay’da gerçekleşen gerçek bir uçak kazasını merkeze alan bir “survival thriller” olarak tanımlanabilir. Venedik Film Festivali’nde dünya prömiyerini yaptıktan sonra çeşitli festivallere katılan film, 2023 Filmekimi’nde Türkiye’de de izleyiciyle buluştu ve sınırlı vizyonunun ardından Ocak ayının başında Netflix platformunda yayına girdi. Uruguaylı gazeteci Pablo Vierci’nin 2009 tarihli kitabından uyarlanan 145 dakikalık bu yapım, gerilim ve hayatta kalma unsurlarını uzun soluklu bir şekilde işliyor.

Daha önce felaket temalarını aile dramıyla birleştiren The Impossible ile tanınan Bayona, Kar Kardeşliği’nde izleyiciyi çok daha sert bir hayatta kalma mücadelesine davet ediyor. Film, Uruguaylı “Old Christians” ragbi takımı ve yakınlarının Şili’nin Santiago kentine uçakla seyahat etmeye çalışırken And Dağları’nda geçirdikleri trajik kazayı konu alıyor. Uçaktaki 45 kişiden 29’u burun kısmındaki şans eseri kurtulan kişiler; hayatta kalanlar, kurtarılmayı beklerken hayatta kalmanın ilk kurallarını disiplinli bir şekilde uyguluyor. Ancak zaman geçtikçe sınırlı gıda ve açlık, etik değerlerle hayatta kalma mücadelesi arasında zor bir seçim yapmalarını gerektiriyor.

Senaryoda Bayona’ya Bernat Vilaplana ve Jaime Marques eşlik ediyor. Film, 20’den fazla karakterin hayatta kalma sürecini anlatırken klasik felaket filmi kalıplarının ötesine geçiyor. Hayatta kalanlar hızlı adapte olup organize oluyor; gençlerin çoğu üniversite öğrencisi ve doğal liderleri sayesinde çatışmadan uzak duruyor. Ancak psikolojik gerilimlerin eksikliği, karakterlerin zorluğa karşı dirayetli olmasından kaynaklanıyor. Filmin ortasında ortaya çıkan kanibalizm teması ise dramatik yoğunluğu doruk noktasına taşıyor ve seyircide rahatsız edici bir etki bırakabiliyor.

Teknik açıdan film, bir dönem filmi niteliğinde kusursuz bir sanat yönetimi ve görüntü yönetimi sunuyor. And Dağları’nın uçsuz bucaksız beyazlığı ile uçak enkazındaki çaresizlik ve acı duyguları arasındaki tezat, sahnelerin etkisini artırıyor. Bayona’nın yakın plan çekimleri, dağların acımasız soğuğu ile birleşerek seyircinin karakterlerle özdeşleşmesini sağlıyor. “Bu durumda ben olsam ne yapardım?” sorusu, izleyicinin zihninde sürekli beliriyor.

Filmin karakter takibini güçlendiren unsurlar arasında Matías Recalt, Agustín Pardella gibi oyuncuların performansları ve anlatıcı karakter Fernando Parrado rolündeki Enzo Vogrincic’in varlığı öne çıkıyor. Gerçek hayatta var olan karakterlerin takma isimleri de film boyunca sıkça telaffuz edilerek seyircinin duygusal bağını artırıyor.

Özetle, Kar Kardeşliği, sağlam bir psikoloji ve dayanıklılık gerektiren, klasik survival filmlerinden ayrışan, teknik açıdan başarılı fakat bazı duygusal yönleri eksik kalmış bir yapım. İzleyiciye derin bir gerilim ve hayatta kalma deneyimi sunarken, karakterlerin duygusal iç dünyasına dair bazı boşluklar da bırakıyor. Takdir ve yorum, elbette seyircinin…

Yazar: Leydihan

Eğlence

❤Kalp Fırlat🌸Çiçek Fırlat💧Su Fırlat💣Bomba Fırlat↕Titret