Selam millet!
Biliyorsunuz, burası Atatürk Şiirleri bölümü. Ben de ara sıra aklıma gelenleri karalayıp sizlerle paylaşmayı seviyorum. Bu sefer biraz daha içten, biraz daha samimi bir şeyler dökmek istedim içimden. Tam anlamıyla bir şair falan değilim ama hislerimi kelimelere dökmeyi denedim işte.
Aklıma geldikçe, bazen sabah yürüyüşlerinde, bazen de gece sessizliğinde aklıma düşen birkaç dize var. Belki çok edebi değildir, belki dil bilgisi hatalarım vardır ama benim için manası büyük.
Sizler de bu coşkuyu, bu minneti kelimelere dökmek isterseniz, çekinmeyin. Belki bir iki satır, belki uzun bir şiir... Önemli olan o duyguları aktarabilmek.
İşte benim o an içimden gelenler:
"Bir ışık yaktın karanlığa,
Yol gösterdin bize, aydınlattın çağa.
Umut oldun, bayrak oldun,
Seninle durduk dimdik ayakta."
Ne dersiniz? Sizlerin de böyle denemeleri varsa, buyurun paylaşın. Belki birbirimizden ilham alırız. Ne de olsa bu vatan, bu bayrak, bu değerler hepimizin.
Herkese iyi forumlar dilerim!