Selam millet! Nasılsınız, iyi misiniz?
Bugün yine bir Nazım Hikmet okudum, okumaz olaydım! O hasret şiirleri var ya... Hani insanı alıp götüren, yüreğinin en derin köşelerine dokunan. "Hasret," "Kerem Gibi," "Saklımı Saklayan" gibi şiirleri okudukça içimde bir şeyler kıpırdanıyor.
Siz de Nazım Hikmet'in hasret temalı şiirlerinden etkilendiniz mi hiç? Hangi şiiri sizi en çok sarstı, en çok düşündürdü? Belki de en çok "Anlatamıyorum" şiiri... O kadar içten, o kadar yalın ki.
Bazen düşünüyorum da, biz modern insanlar bu kadar derin hasret çekebiliyor muyuz? Yoksa teknoloji sağ olsun, her şeye anında ulaştığımız için bu duygular köreldi mi?
Sizin de aklınıza gelen, sizi Nazım Hikmet'in hasret şiirleriyle bağdaştıran dizeler, anılar varsa paylaşın lütfen. Merakla bekliyorum.