[Leydihan]

Molek için kurban edilen bir çocuk sunuluşunu gösteren bir Babil silindir mührü.

İnsanların Molek'e çocuklarını kurban olarak sunmasını yasaklayan İbrani tanrısı YHVH, Musa'ya şöyle der:

"Musa, İsraillilere de ki 'sizlerden ya da aranızda yaşayan yabancılardan kim çocuğunu Molek'e sunmaya cürret ederse o kesinlikle öldürülecektir. Vatanın halkı onu taşlaya taşlaya öldürecektir.'"

Molek (İbranice: מֹלֶךְ, romanize: mōleḵ; Yunanca: Μόλοχ), İsrail'in komşusu Ammonluların, Kenanlıların ve Fenikelilerin tanrısıdır. Bazı modern bilginler Molok'un Baal'in bir unvanı olduğunu öne sürdüler. Hristiyan kaynaklarına göre o bir ateş tanrısıydı.

Molek'ten Tanah'taki Levililer Kitabı'nda birkaç defa bahsedilir. Molek, kendisine "Ge ben Hinnom" Vadisi'nde canlı kız ve çocuk yakılarak kurban edildiği bir tanrıdır (Yeremya 32:35). İbrani tanrısı YHVH, Molek ile bağlantılı uygulamaları (ona çocuk kurban etme dâhil) şiddetle reddeder ve bunu yapanları mahkûm eder.

"Melek, mâlik, mülk, mâlikü'l-mülk, memlük" gibi kelimelerin köken aldığı "m-l-k" ile İsraillilerin komşuları olan Ammonluların tanrısı Molek aynı sessiz harfleri paylaşan kelimelerdir ve olasılıkla aynı etimolojik orijine sahiptirler. İslam inancında cehennemin bekçisi Mâlik'in adı, İbranice "m-l-k" kökünden gelir. Buna göre Molek'e çocukların kurban olarak sunulduğu Hinnom Vadisi (Uzun şekli: Ge ben Hinnom, kısa şekli: Ge Hinnom) cehenneme, Molek ise Mâlik'e dönüşmüştür.

Cehennem bekçisine şöyle feryad ederler: "Mâlik! Ne olur, tükendik artık! Rabb'in canımızı alsın, bitirsin işimizi!" O da "Ölüp kurtulmak yok, ebedî kalacaksınız burada!" der (Zuhruf 77).

Bu kutsal metin bölümüne gelirken, Kutsal Kitabın Tanrı'nın halkıyla konuşması hakkında ne öğrettiğini ele alalım. Sonuçta, Levililer 20:1, "RAB Musa'ya şöyle dedi" şeklindeki tanıdık ifadeyle başlar. Hezekiel 37:1-8, Levililer 20:1'i anlamamıza yardımcı olmak açısından önemlidir.

Hezekiel'deki bu ayetler bize, Tanrı'nın işi dışında, insanların ruhsal olarak ölü insanlar olduğunu gösterir.

Kendi başımıza bırakıldığımızda, günahlarımızda ölüyüz, Tanrı'nın yüceliğinden çok kendi yüceliğimizle ilgileniyoruz, Tanrı'nın değil, kendi yaşam vizyonumuzla meşgulüz. Tanrı hayatlarımıza müdahale eder. Tanrı'nın sözleri olmadan ölüyüz.

Levililer 20'deki çocuk kurban etme ayetlerine bakmadan önce bunu belirlememiz önemlidir. Tanrı konuştuğunda, bize daha fazla bilgi vermez. Tanrı konuştuğunda ve yasalarını verdiğinde, tarafsız kişilere değil, isyankar, putperest günahkarlara konuşur. Tanrı bize hayat vermek için konuşur ve Levililer kitabındaki çalışmamızın bize öğrettiği gibi, Tanrı'nın bu yasalar aracılığıyla ortaya çıkan bir topluluk yaşamı için bir tasarımı ve vizyonu vardır.

Tanrı bu yasaları mutluluğumuzu kısıtlamak için vermedi. Sıkıcı ve ahlaklı bir hayat sürmekle ilgili değil. Tanrı bizi hayatta tutmaya ve bize hayat vermeye çalışıyor.

Bunu göz önünde bulundurarak, günümüz modern hayatımızla görünüşte alakasız olan bu 9 ayete bir göz atalım. Bu ayetler aslında putperestlikle ilgili sıkça inandığımız 3 efsaneyi çürütüyor.

(A) Efsane: Putperestlik zararsızdır. Gerçek: Putperestlik kalbi ve her şeyi bozar. (Lev 20:1-2)

Okuduğumuz gibi, bu ayetler Tanrı tarafından Musa aracılığıyla verilmiştir (Lev 20:1). Levililer 20:2'de ise emri vermektedir. Halkın, Molek'e tapınmanın bir parçası olarak çocuklarından hiçbirini vermemesi emredilmiştir ve bu sadece İsrailoğulları için değil, İsrail'de yaşayan tüm yabancılar için de geçerliydi. Basitçe, halkın sahte bir tanrıya yönelmemesi emredilmiştir ve bu emir, etnik köken veya milliyetine bakılmaksızın İsrail'de yaşayan herkes için geçerliydi. Ayrıca, Tanrı'nın halkının bu noktada çölde olduğunu da hatırlayalım, bu nedenle bu ayrım coğrafyayla sınırlı değildi. Bunun yerine, Tanrı onlarla birlikte olduğu için, Tanrı'nın halkı nereye giderse gitsin putperestlik yasaktı.

Bu tapınmanın sonuçları da belirtilmiştir (Lev 20:2b). Çocuklarını Molek'e kurban eden kişi kesinlikle öldürülecek ve "ülke halkı onu taşlarla taşlayacaktır". Molek, Ammonluların tanrısıdır (bkz. 2 Krallar 23:10) ve bu tanrıya tapınmada çocuklar kurban edilir. Daha sonra, Süleyman'ın hayatında, Molek için yüksek bir yer inşa ederek ona tapınmıştır (bkz. 1 Krallar 11:7). Dünyanın en bilge insanı bile Tanrı'ya tapınmaktan bir puta tapınmaya dönebilir.

Levililer kitabındaki bu ayetleri okuduğumuzda, Molek'e karşı kolayca güceniyoruz çünkü çocuk kurban etmek iğrenç ve kınanacak bir şey. Çocukların masumiyeti ve ebeveyn-çocuk güveninin ihaneti bizde derin bir etki bırakıyor ve çaresiz ve masumlara verilmesi gereken yardıma dair içgüdüsel standartlarımıza aykırı olduğu için çocuk kurban etmeye karşı içgüdüsel olarak çok tepki veriyoruz. Bunlar doğru, ancak bunlar yine de yatay düzeyde , insan-insan ilişkilerinde dikkate alınması gereken hususlar. Bu noktada, modern insanlar olarak, Levililer kitabındaki bu yasaları onaylıyor ve bir sonraki bölüme geçmeye meyilli oluyoruz çünkü bugün putperest ibadette çocuklarımızı kurban etmiyoruz! Ancak çocuk kurban etme ve daha da önemlisi putperestlik, daha derin ve daha önemli bir düzeyde, Tanrı ile olan ilişkimiz hakkında bir şeyler söylediği için yasaklanmıştır . Bu, dikey ilişkimizle ilgilidir.

Levililer 20:1-9, İncil'deki diğer pasajlarla birlikte okunduğunda, putperestliğin neden yanlış olduğunu tekrar tekrar görmemize yardımcı olur. İşaya 31:1-3'te, Tanrı'nın halkının Mısır'ı nasıl put ve Tanrı edindiğini okuyoruz.

Putperestlik, Tanrı'dan ayrı bir şeye güvenmektir. Bu, Yeni Ahit'te Pavlus'un mektuplarında Koloseliler 3:5'te de devam eder; burada Tanrı'dan ayrı olarak taptığımız her şeyin -kalplerimizin dürtüsü bile- putperestlik olarak kabul edildiğini görüyoruz. Putperestlik, Levililer'de olduğu gibi, başka bir dinin açıkça benimsenmesi anlamına gelmez.

Tanrı'dan ayrı bir şeye sığınmak ve güç aramak putperestliktir. Tanrı, insanlar kendisine tapınmadığında sinirlenen, egoist bir tanrı değildir. Putperestlik yanlıştır çünkü nazik, sevgi dolu ve iyi bir Yaratıcı'nın yüzüne tükürmektir ve tüm ibadet O'na aittir. Durup tekrar düşünelim: Çocuk kurban etme olayından etkilenmenizin sebebi bu mu? Hepimiz kültürümüzün sınırları içinde yaşıyoruz ve belirli ahlaki standartlara sahibiz, ancak putperestliğin asıl kötülüğü Tanrı'ya yöneliktir ve O'nun açıkça reddedilmesidir.

Geçmişteki İsrailoğulları gibi, biz de farklı putperestlik biçimlerine karşı savunmasızız. Calvin, kalplerimizin put yapma fabrikaları olduğunu söyler. Tim Keller, Sahte Tanrılar adlı kitabında bize yardımcı olacak bir tanım ve teşhis sunuyor:

“Put nedir? Sizin için Tanrı'dan daha önemli olan, kalbinizi ve hayal gücünüzü Tanrı'dan daha çok meşgul eden, yalnızca Tanrı'nın verebileceği şeyi size vermeye çalışan her şeydir.”

Dürüst olursak, bunu birçok şekilde yaşıyoruz. Bir örnek, kültürümüzün özgürlüğü ve yaşam, özgürlük ve mutluluk arayışını nasıl kutladığıdır. Genel olarak, evlilik ve çocuk sahibi olmanın birbirinden ayrıldığı ve evliliğin rolü ve amacının da toplumumuzda değişime uğradığı bir kültürde yaşıyoruz. Singapur da dahil olmak üzere dünyanın dört bir yanındaki gelişmiş ülkeler azalan doğum oranları bildiriyor.

Bunun bizim yaşam biçimimiz olabileceğini söylemek haksızlık olmaz. Bu bir basitleştirmedir ve bu eğilim kesinlikle diğer toplumsal değişikliklerin bir sonucudur, ancak özünde, "Molek'e tapınma" biçimimizdir; sahip olmamız gereken veya sahip olmayı planlamadığımız çocukları kurban etmektir. Putperestlik, evlilik ve çocuk sahibi olma hakkındaki düşüncelerimiz de dahil olmak üzere hayatımızın her alanına dokunmuştur. Hristiyanlar olarak, dünyanın geri kalanından farklı mıyız? Romalılar 14:8'e inanıyor ve Tanrı'nın ve O'nun egemenliğinin bu konulardaki düşüncelerimize de uzandığını görüyor muyuz?

(B) Efsane: Başkalarının putperestliğinden ben sorumlu değilim. Gerçek: Tanrı'nın kutsal halkı birbirine aittir. (Lev 20:3-5)

Tanrı, Levililer 20:3'te çocuk kurban etme yasağını vurguluyor. Bu tür putperestliği uygulayanlara karşı yüzünü çevireceğini söylüyor. Bu, ciddi bir meseleye kararlılıkla karşı olduğunu ifade etmenin şiirsel bir yoludur. Bu sözlerde Tanrı'nın her türlü putperestliğe karşı kararlılığını duyun. Putperestlik hem o zaman hem de şimdi ciddi bir sorundur.

3. ayetin son kısmı, bu kadar sert bir görüşün nedenini bize açıklıyor. Çocuk kurban etme ve putperestlik, O'nun kutsal mekanını kirletir ve kutsal adını lekeler. Tanrı'nın kutsal mekanı, O'nun varlığının bir sembolüdür ve bu kutsal Tanrı putperestliğe tahammül edemez. Bu, O'nun kutsallığının kirlenmesidir.

Tanrı Levililer 20:5-6'da ikinci bir emir veriyor. Tanrı sadece putperestliğe müsamaha göstermez, aynı zamanda "Molek'e tapınma" gibi bir şeye müsamaha gösteren topluluğa da aynı ağır cezayı verir. Bunlar, başkasının putperestliğine karşı kesinlikle sert sözler ! Tanrı burada ne demek istiyor?

Burada Tanrı'nın sadece bireyin kutsallığıyla değil, aynı zamanda halkının bir bütün olarak kutsallığı ve saflığıyla da ilgilendiğini görüyoruz. Tanrı'nın halkı her zaman birlikte görülür ve bireysel olarak yaşamazlar. O her zaman topluluklarla çalışmıştır, sadece yalnız bireylerle değil – Adem ve Havva bir çiftti ve çoğalma görevini yerine getirmekle görevlendirilmişlerdi, İbrahim bir ulus olmaya çağrılmıştı, Musa bir halkı Mısır'dan çıkarmaya çağrılmıştı ve liste uzar gider. İncil'in son kitabı olan Vahiy'de Tanrı, Patmos adasında yalnız başına mahsur kalan Yuhanna'yı cesaretlendirmek için kalabalık bir topluluğun görüntülerini kullandı. Her şeyin sonunda bile, diğer azizlerle birlikte O'nunla birlikte yaşamalıyız! Kutsal Yazıların ilk sayfasından son sayfasına kadar Tanrı her zaman topluluğuyla ilgilenmiştir.

Levililer 20:1-8 ayetleri, günümüzde bireysellik ve kişisel özgürlük sunaklarında ibadet ettiğimiz bireyci kültürümüze bir meydan okuma niteliğindedir. Kendi başımıza daha rahatız ve başkalarına nasıl yaşamaları gerektiğini söyleme yetkimizin olmadığını düşünüyoruz. Bu, kilisedeki diğer Hristiyanlarla olan ilişkimize de yansıyor. Ancak Levililer 20:5-6'daki bu güçlü sözlerde, "iyi bir yaşam" sürmenin, hatta bunun mümkün olup olmadığının bile, tek başımıza yeterli olmadığını anlıyoruz. Tanrı'nın halkı birbirlerinden de sorumludur. "İsa beni seviyor", bu doğru. Ama daha doğru bir ifadeyle, Tanrı ahit halkını seviyor. Topluluk hayatımız O'nu yansıtmalıdır. Tüm Hristiyanların yaşayabileceği ve yaşaması gereken en derin ilişkiler, havuzda (yani vaftizde) ve sofrada (yani Rab'bin Sofrası aracılığıyla) bulunur. Bu, genellikle kararsız olan ve hayatlarını ve programlarını kendilerine uygun olan şeylere göre şekillendiren biz gençler için bir meydan okuma olabilir. Levililer 20:1-8, Elçilerin İşleri 2:42-46'nın Eski Ahit'teki karşılığı, aslında birbirimizin hayatına çok daha derinden dahil olmaktan bahseder. Bu, sadece eğlenceli olduğunda bir araya gelip haftada 2 saat görüşmekten ibaret bir hayat değildir. Daha derin bir ilişkiden, günahı ortaya çıkarmaya ve başkalarını kutsallığı aramaya teşvik etmeye kadar, diğerinin ahlaki iyiliğini gerçekten önemseyen bir ilişkiden bahseder. Peki sizin birincil manevi topluluğunuz kimdir?

(C) Efsane: Tanrı, kutsal olmaya kendi başıma çalışmam için beni bırakır. Gerçek: Tanrı bizi kutsanmamış bırakamayacak kadar çok seviyor. (Lev 20:6-9)

Tanrı üçüncü bir durum daha ortaya koyar ve insanları bu konuda uyarır. Çocuk kurban etme şeklindeki putperestliğe karşı getirilen yasakların ardından, insanların medyum ve büyücülere başvurması da yasaklanmıştır (Lev 20:6). Tanrı, bunu yapanların karşısına dikilecektir.

Bu pasajın sonunda Tanrı talimatlarını özetliyor ve halkına neden itaat etmeleri gerektiğini anlatıyor. Tanrı'nın halkına kendilerini kutsamaları ve kutsal olmaları söylendi, çünkü kutsal bir Tanrı'ya tapıyorlardı (Lev 20:7). Ama başka bir şey daha var. O'nun emirlerine itaat ettikleri için Tanrı, onları kutsayacak olanın da kendisi olacağına söz veriyor (Lev 20:8). Levililer'deki bu bölümleri okuyup, kutsal olmaya çalışmak için yapmamız gereken iyi şeylerin listesi olduğunu varsaymak kolaydır . Ancak bu kutsallık arayışı tamamen bizim çabalarımıza bağlı değildir. Bu ayetler bize bu kutsal Tanrı'nın bizi de sevdiğini ve bizi kutsayacağına söz verdiğini hatırlatıyor.

Levililer kitabındaki bu 8 ayet, putperestliğin ne kadar ciddi olduğunu gösteriyor. Tanrı, lütfuyla bu günahın ciddiyetini ortaya koymuştur; çünkü putlara tapmak ve onlarla zina etmek yalnızca ölüme götüren yoldur. Bu nedenle putperestlik zararsız değildir, aksine kalbi ve her şeyi bozar.

Sadece bu da değil, bize gösterilen bu sevginin bir yansıması olarak başkalarının putperestliğiyle de ilgilenmeliyiz. Tanrı'nın halkı birbirine aittir. Ve son olarak, O'nun emirlerine itaat etmeye devam ederken, O bizi kutsal olmak için daha çok çabalamamız için yalnız bırakmamıştır.

Hristiyanlar olarak, Mesih'te diriltildiğimiz ve O'nun kanıyla bizi satın aldığı için kutsallıkta ve arınmada büyüdüğümüzü biliyoruz.

Eğlence

❤Kalp Fırlat🌸Çiçek Fırlat💧Su Fırlat💣Bomba Fırlat↕Titret