Bu bir Hiroşima ninnisidir
yalnız ölülere söylenir
Ben de küçücük bir kentlisiyim Japonya’nın
Adım
Sadako Sasaki’dir
Ellerim turna yapmadan evvel
üstümden atom yüklü uçaklar geçti
Işıdı dört bir yan
gökte yıldız yandı önce
yerde taş
Sonra içten içe eridim
yavaş yavaş
ve derin
Benim de bahçemde güzel açardı
yanık kokmadan önce güller
Bin dokuz yüz kırk beş’ten sonra
ne ben büyüdüm Hiroşima’da
ne çiçekler
Ey Albert Einstein
Böyle olmasını istemiş miydin
Düşünürken icadını
hiç yanık kokmuş muydu ellerin
Şimdi benim de bedenim toprak oldu
tıpkı seninki gibi
Biliyorum
Böyle olacağı aklına bile gelmemişti
Ama bu ninnide bütün sebepler lanetli