[Leydihan]

Francis Ford Coppola, sinema tarihinin en dikkat çekici auteur’lerinden biri olarak, tarih ve fütürizmi bir araya getiren son filmi Megalopolis ile izleyicilerin karşısına çıkıyor. 77. Cannes Film Festivali’nde dünya prömiyerini gerçekleştiren film, eleştirmenler arasında tartışmalar yaratmış olsa da, açık hava sinemasında izlediğim deneyim, 138 dakikalık bu epik yapıdan tam anlamıyla zevk almamı sağladı.

Film, Roma İmparatorluğu dönemindeki Catiline ve Cicero’nun tarihi çatışmasından esinlenerek, karakterleri modern bir New York fütürizmine taşıyor. Zamanı durdurma yeteneğine sahip dahi sanatçı Cesar Catilina (Adam Driver), Yeni Roma / New York’un yeniden inşası için idealist bir mücadele verirken; karşısında muhafazakar ve partizan Belediye Başkanı Franklyn Cicero (Giancarlo Esposito) duruyor. Bu mücadeleye Belediye Başkanı’nın kızı Julia (Nathalie Emmanuel) da aşk mı, aileye sadakat mi sorusu üzerinden dahil oluyor ve klasik anlatı biçimi görsellikle yeniden yorumlanıyor.

Coppola, Metropolis (1927) ve diğer bilimkurgu klasiklerinden esinlenerek, filmi sanat tarihi metaforları ve sembollerle beziyor. Kolezyum ve Rönesans/Barok sanatına gönderme yapan sahneler, modern New York ikonografisiyle iç içe geçiyor. Ödüllü görüntü yönetmeni Mihai Mălaimare Jr.’ın sinematografisi, bazen ekranı çok parçalı gösterecek kadar cesur; bu da filmin fütüristik ve karmaşık yapısını destekliyor. Megalopolis, bir seferde tamamen kavranamayacak, tekrar tekrar izlenmeyi hak eden bir sinema eseri.

Oyunculuk performansları da filmin en güçlü yönlerinden. Adam Driver, Cesar Catilina rolünde filmi sırtlarken, Giancarlo Esposito’nun Cicero’su karakter oyunculuğunda öne çıkıyor. Shia LaBeouf, Jon Voight ve Laurence Fishburne gibi deneyimli isimler de hikayeye ağırlık katıyor. Kadın karakterler ise erkeklerin yanında biraz geri planda kalsa da Nathalie Emmanuel’in Julia performansı öne çıkıyor; Aubrey Plaza, Talia Shire ve Kathryn Hunter gibi isimler de aile ve entrika ekseninde hikayeyi zenginleştiriyor.

Sonuç olarak Megalopolis, Coppola’nın sinema sanatına vedası niteliğinde, görsellikle dolu, epik bir deneyim. Yer yer kusurlar barındırsa da, izleyiciyi insan hırsı, güç ve tarihsel döngüler üzerine düşünmeye davet ediyor. Milattan Önce I. yüzyıldan Milattan Sonra 2024’e, insanlık pek de değişmemiş görünüyor; bu açıdan film, hem büyüleyici hem de düşündürücü bir yapıt olarak öne çıkıyor.

Megalopolis mutlaka sinema perdesinde izlenmeli…

Eğlence

❤Kalp Fırlat🌸Çiçek Fırlat💧Su Fırlat💣Bomba Fırlat↕Titret