Profil ayrıntılarını görüntüleyebilmek için kayıtlı kullanıcı olmanız ve üye hesabınızla oturum açmanız gerekmektedir.
Mukavemet (2022) Film Eleştirisi
Mukavemet (2022) Film Eleştirisi
Yazı filme dair spoiler içerebilir.
41. İstanbul Film Festivali’nde prömiyerini yaptığında bile festival seyircilerini sarsmayı başaran Soner Caner imzalı Mukavemet, bu cuma itibariyle MUBI platformunda izleyiciyle buluşuyor. Yerli sinema açısından önemli bir adım olan bu yapım, tek plan sekans tekniği ile çekilen ilk filmlerden biri olma özelliğini taşıyor ve adının ironisi kadar psikolojik gerilimle de öne çıkıyor.
Film, Ecem (Ece Çeşmioğlu) ve Rahmi (Selahattin Paşalı) adlı iki genç sevgilinin, İstanbul’daki bir apartmanın bodrum katında geçirdikleri kabus dolu bir geceyi konu alıyor. Filmin açılışında, Rahmi’yi eve doğru yürürken ve telefonla konuşurken takip eden kamera, seyirciyi ilk dakikadan itibaren içine çekiyor. Yönetmen Caner, tek sekans kamerasıyla, sıradan bir akşam gibi görünen olayları gerilim dolu bir tünele dönüştürmeyi başarıyor.
Evin içinde izleyici, ikinci ana karakter Ecem ile karşılaşıyor. Kamera, karakterlerin iç dünyasına ilerledikçe tartışmaların sıradanlığı dikkat çekiyor; ancak Ecem’in eski sevgilisi Kazım’ın evin kapısında belirmesi, sakin başlayan akışı tamamen değiştiriyor. Rahmi’nin kısa aralıklarla kıskançlık, öfke, panik ve korku ile verdiği kararlar, hikâyenin tüm yönünü şekillendiriyor.
Tek plan sekans tekniği, 104 dakika boyunca kesintisiz bir şekilde el kamerasıyla uygulanmış. Film, zaman zaman ‘gore’ sahneleriyle yüksek şiddet içeriyor, ancak bu şiddeti sadece şok amaçlı kullanmıyor; karakterlerin psikolojik kırılmaları ve travmaları ile bütünleştiriyor. İzleyici, Kazım’a uygulanan fiziksel şiddeti değil, olayların gerçekliği ve karakterlerin yaşadığı travmayı hissediyor.
Filmde, yönetmen Caner ve görüntü yönetmeni/üretici Vedat Özdemir’in iş birliği dikkat çekiyor. Tek mekan sınırlı bir evde geçen hikâye, mavi fayanslı bir banyo gibi detaylarla daha da yoğunlaştırılmış. Çekimler sadece 14 gün sürmüş ve ön hazırlık aşaması oldukça sıkı bir şekilde yürütülmüş; bu emek, filmin başarısının temelini oluşturuyor.
Oyunculuk performansları da tekniğe paralel olarak özenle işlenmiş. Selahattin Paşalı (Rahmi) ve Ece Çeşmioğlu (Ecem), karakterlerin gelişim ve dönüşümünü etkileyici biçimde perdeye yansıtıyor. 104 dakikalık tek sekans boyunca yaşadıkları duygusal iniş çıkışlar, oyuncuların performansıyla gerçekçi bir şekilde seyirciye aktarılıyor.
Film, sadece şiddet ve korku odaklı değil; Caner, ilk sahneden final sahnesine kadar her planı ve çekim açısını titizlikle kurgulamış. ‘Sürekli açık kalan televizyon’ gibi detaylar, toplumsal eleştiri unsurlarını filme dahil ederken, Ecem’in karakteri üzerinden feminist eleştiriler için de ipuçları sunuluyor. Ayrıca Ecem ve Rahmi’nin toksik ilişki dinamikleri, filmin alt metinlerini güçlendiriyor.
Özetle, Mukavemet, yerli sinema için cesur ve özgün bir yapım. Tek plan sekans tekniği, başarılı oyunculuklar ve etkileyici psikolojik gerilim ile izleyicide kalıcı bir iz bırakıyor. Yer yer gözünüzü kapatmak zorunda kalsanız bile, sabırla ve dikkatle izlenmesi gereken bir film. Bu yapım, yerli sinemamızda izlenmeye değer bir deneyim sunuyor.
Yazar: Leydihan
|