Selam millet! Nasılsınız?
Son zamanlarda fark ettim de, etrafımdaki herkes, ben de dahil, sürekli telefonlara gömülmüş durumda. Sabah uyanır uyanmaz ilk iş elimiz telefona gidiyor, gece yatmadan önce son baktığımız şey yine ekranlar... WhatsApp'ta bildirim sesi çalmasa eksik bir şeyler var gibi hissediyoruz, Instagram'da ne paylaşıldı diye sürekli scroll ediyoruz. Facebook'ta eski anılara dalıyoruz, belki de birileri bize bir şey yazmıştır diye umutlanıyoruz.
Bu durum sizce de biraz abartılı değil mi? Yani evet, sosyal medya sayesinde sevdiklerimizle bağlantıda kalabiliyoruz, haberleri hızlıca öğrenebiliyoruz, yeni hobiler keşfedebiliyoruz. Ama bazen de sanki gerçek hayattan kopup sanal bir dünyaya hapsolmuş gibi hissediyorum. Toplu ortamlarda bile herkes kendi telefonunda, sohbetler yarım kalıyor...
Sizce bu bir bağımlılık mı, yoksa günümüzün kaçınılmaz bir gerçeği mi? Gerçekten insanlarla daha derin ve anlamlı iletişim kurmanın yollarını mı kaçırıyoruz yoksa sosyal medya zaten iletişimin yeni formu mu oldu?
Bu konuda sizin düşüncelerinizi çok merak ediyorum. Belki de bu durumla başa çıkmak için bazı taktikleriniz vardır? Ya da tam tersi, "bana ne, ben mutluyum böyle" diyenleriniz de vardır elbet.
Buyurun, dökülün bakalım!