[Sürmenaj]

Çocukluktan yetişkinliğe geçiş elbette birden gerçekleşmez. Bu sancılı sorunlu ve uzun dönem içindeki bazı belirtilerle birbirinden ayrılan üç ara evreden geçmektedir: Erinlik ergenlik ve gençlik dönemleri. Erinlik döneminde hormon salgıları ile biyolojik ve fizyolojik gelişim etkin olarak yaşanırken ergenlik dönemi psiko-sosyal gelişimin hız kazandığı dönemdir. Gençlik dönemi ise bireyin fizyolojik ve biyolojik yapısının oturduğu psiko-sosyal bunalımların kaybolup kişilik gelişimlerinin tamamlandığı dönemdir. Bu üç dönemin öncesinde ise “önergenlik” olarak adlandırılan bir dönem daha vardır. Önergenlik 12-14 yaşları arasında yaşanır ve içinde yaşanılan coğrafi bölge ırk kalıtım ve beslenme gibi etkenlere bağlı olarak kimi farklılıklar gösterir. Büyümenin ve gelişmenin çok hızlı olduğu önergenlik döneminde çocuklar; uzayan boyları gelişen beden yapıları ve değişen yüz çizgileri ile genç bir erkek olmanın gururunu yaşarlar. Kendilerinde algıladıktan bu yeni yetişkin kimliğe ayak uydurabilmek için çocuksu tavır ve davranışlardan ve çocuksu ilgilerden uzaklaşmaya çalışırlar. Benimsedikleri erkek model örneğini taklit ederler. Zaman zaman da içlerinden gelen çocukluk özelliklerine kendilerini kaptırırlar. Yani bu dönemde çocuklar; yetişkin gibi davranmaya çalışan yetişkin görünümlü çocuklardır.

Yapılan araştırmalar; olgun bir genç olma yolunda erkek çocukların kız çocuklarına oranla üç kat daha fazla yaşamsal tehlike oluşturabilecek suça karışma kaza vurulma ve intihar olayları ile karşı karşıya kaldıklarını uyuşturucu bağımlısı olduklarını göstermiştir. Bütün bunlarda; onların küçük yaşlardan beri süregelen ataklıklarının kavgaya olan eğilimlerinin sosyal uyum yetersizliklerinin etkisi büyüktür. Önergenlikle birlikte kandaki erkeklik hormonu düzeyinde görülen ani ve büyük yükseliş erinlik ve ergenlik dönemlerinde erkek çocukların suça karışma olaylarında görülen büyük artışın nedenlerinden birisidir. Bu eğilimler ancak ergenliğin sonlarına doğru hormonal dengelerin yerli yerine oturması; gencin bedensel zihinsel ve tinsel gelişimini tamamlaması; ek olarak aile okul ve toplumun olumlu etkileri ile denetlenebilecektir. Ne yazık ki bu dönemde gençlik çağının bunalımları ile uğraşan genç erkekler genellikle ailelerini yanlarında değil karşılarında bulurlar.

On üç yaşına kadar erkek çocukların ne davranış biçimlerinde ne de kanlarındaki erkeklik hormonu düzeylerinde önemli bir değişiklik olmaz. Ancak on üç yaşlarına gelindiğinde her şey birdenbire değişmeye başlar. Kana karışan erkeklik hormonu düzeylerinde ani ve büyük bir yükselme gözlenir. Öyle ki bu oran kısa sürede sekiz katına kadar çıkar. Bu durum davranış ve duyguları etkileyen beyindeki serotonin hormonunda da salgı artışına neden olur. Serotonin salgısındaki artış duygusal ve heyecansal açıdan iniş çıkışların yaşanmasını tetikler. Bu dönemde gençler daha atak eğilimler içinde bulunurlar. Sonu kötü bitebilecek serüvenlere büyük bir cesaretle adeta gözü kapalı atılırlar. Yine beyindeki dopamin oranında ortaya çıkan değişiklikler; gençleri bağımlılık yaratan maddelere karşı daha yatkın daha dirençsiz kılar.

Tüm bu hormonal değişimlere paralel olarak çocukta ani bir bedensel büyüme gözlenir. Gencin elleri ayakları büyümekte; kolları bacakları boyu uzamaktadır. Tüm bu değişimler gençte tedirginlik yaratır. Bu tedirginlik onun her davranışına bir şaşkınlık bir ürkeklik ve yaygın bir beceriksizlik olarak yansır. On dört yaşına gelindiğinde kandaki erkeklik hormonu düzeyi en üst noktaya erişir. Yüzünde sivilceler çıkar sakal ve bıyık belirir. Güçlü cinsel duygularla bedende genel bir gerginlik hali gözlenir. Karşı cinsi düşünme karşı cinse yönelme olur. Bu dönemdeki erkek çocukların kendilerinin bile açıklayıp anlamlandıramadığı birtakım davranış değişiklikleri ortaya çıkar. Sık sık duygusal tutarsızlıklar görülür.

Gençler ailelerinin ve ait bulundukları toplumun değer yargılarına karşı çıkarlar. Yeni benimsedikleri birtakım düşünce ve duyumları savunurlar. Açıklanamaz biçimde yakışıksız kaba ve bayağı davranışlar sergilerler. Dikkatsiz sakar atak ve asabidirler. Acemice hareketlerle çevrelerine zarar verirler. Kendilerinden başka kimsenin duygu ve düşüncelerini önemsemeyen bencil bir tutum içine girerler. Aile bu dönemde arka plana itilir. Baba örnek olarak alınan bir model olma özelliğini kaybeder. Genç kendisine aile çevresinin dışında yeni çevre ve model arayışları içine girer. Bütün bunlar anne ve babayla genç arasındaki ilişkileri kopma noktasına getirir. Ancak yirmili yaşlara geldiklerinde erkek çocukların daha sakin daha dengeli davrandıkları aileleriyle ve diğer yetişkinlerle ilişkilerini düzelttikleri gözlenir. Erkeklik hormonu hala yüksek düzeyini korumaktadır ancak hormonal dengeler artık yerleşmiştir. Biyolojik gelişme tamamlanmış genç erkek bedensel kimliğine kavuşmuştur.

Alıntı

Eğlence

❤Kalp Fırlat🌸Çiçek Fırlat💧Su Fırlat💣Bomba Fırlat↕Titret