Gömüye giden mezarcıya ilk işaret şudur:
“?”
Karanlığın ucu çoktur
Cennet neden soğuktur ve çıplak bebeler ölmez mi?
Kışa düşmanlığım bu yüzdendir
Güneşe sevdam, bu yüzden
Tanrı gelip sobamı yaksa..
Keşke tenin kavrulmasa ve merhemim olsa
-bronz kemiklerime
Her yan incir acısı
Her yön kıyamet
Hanemin tanım sancısı dilimi hırpalıyor
Çıkınımda soluyor “dede korkut”
Yeni işaret şudur:
“()”
Yarım kalmış mertlik suçtur
Tutku, ateşli boyuttur ve kar adamlar erimez mi?
Yaza düşmanlığım bu yüzdendir
Suya aşkım
Bu yüzden
Seni dışlamak beylik takıntı…
Aniden çıkıveriyorsun en olmadık iklimden ki ben
Harakiriyi bir kılıçtan öğrendim
Aklımdaki kesiği bilmeden
Akdeniz, sürgün verdiğimin resmidir.
Ilıman dostları yüzleştirdim
Yeterliyse ip uçları yeni işaret şudur:
“!”
Sağa dönüş yoktur.
Güze düşmanlığım bu yüzdendir
Orak aşkım, bu yüzden
Azrailin eline düşmedikçe çekiç…
Bak! Üstümü örtüyorum meriç’in tortusuyka
Sanma ki hazinemin işgalindeyim
Sonsuz canım olsa sorardım Ardıçlara
Hangimiz benden daha köklü çıra?
Bu deyiş bir Anadolu heyecanıdır
Yaylasında obadır
Aktıkça nehirler, ele vermem pınarları
Yeni işaret şudur:
‘/‘
Bölündükçe çoğalan hücre -kuldur
Bahara düşmanlığım bu yüzdendir
Eylül aşkım, bu yüzden
Daha fazla vurulamam sana..
Nemrut’un çok sesli tanrıları ağır yakar tarlamda
Zenginliğin bira özgeçmiş hasadı
Duaları umuttur
Çiçek yontar kırlarımda kutsanmış nineler
Çobanlarım bir sürünün yetkin öğretmeni
Toprağım yaradılış
Efsanemin ilahi bilincidir
Kitabesinde halk süsleri
Son işaret şudur :
“.”
Uğrunda kan dökülen her ana -yurttur!
İnsana düşmanlığım bu yüzdendir
Dünyayla dostluğum
Bu yüzden
Er geç yolunu bulur göçebe kuşlar…
Elbet ışık da sızar karanlığın ucundan
Tarih tek uluslu rengarenk bir çocuktur
İhanet de yazacaktır celladın siyaseti
Bu destan Antakya’da zamanın büyüsü
Bu sevda İzmir’de vals
Sivas’ın cansız kucağıdır.
Tanrı bu iklimde insana inanmıştır
Ve işaret kalmamıştır yatağında Fırat’ın
Varsa yoksa üç nokta yan yanadır
En önde yürür ‘kibele’
Toprağıma doğuşum bu yüzdendir
Mevsimlerim bu yüzden…
—-