Gidenler,
Eşlerine, evlatlarına, arkadaşlarına Dostlarına yazıp, bırakırken.
Ben sana yazmak zorunda kaldığım için,
Beni affet baba!

Hiçbir zaman,
Senin istediğin gibi,
Bir evlat olamadım, Biliyorum.
Hoş,
Kendi istediğimi gibi de,
Olamadım ya!
Ne farkedecekse..

Yağmurlu bir akşam üstü,
Parkamın sırtı delik deşik,
Kafam gözüm darmadağın,
Getirip bırakırlarsa evin önüne,
Sakın!
Sakın üzülüp döğünme.
Ve
Hiç düşünme nedenini,
Soranlara, ömrü sokak çocuklarıyla,
Eylül çocuklarıyla,
Onun bunun çocuklarıyla,
Ve en sonda,
İttifak çocuklarıyla,
Kavgayla geçti dersin..

Şimdi
Hep özlediği
Bizim çocukların
Ülkü çocuklarının yanında dersin
Olur mu ?..