07 Şubat 2025, 08:40
|
#
1 |
Profil ayrıntılarını görüntüleyebilmek için kayıtlı kullanıcı olmanız ve üye hesabınızla oturum açmanız gerekmektedir. Hiç Unutulur mu Okul Yılları Hiç Unutulur mu Okul Yılları Okul yıllarınıza dair hatırladığınız anılarınızı paylaşır mısınız.
Bu güzel yazıyı okumanızı istedim..
Okul hayatı insan yaşamının en şenlikli dönemidir... Hele ki liseye kadar olan kısım...
En büyük sorun matematikten alınan zayıf olabilir...
Ve yahut beden eğitimi dersinde spor ayakkabının unutulması...
Ebeveynlerimiz de aynı şekilde eğitildi...
Aynı militarist eğitim düzeni onların da neşeli çocuk cıvıl cıvıl köşelerini yonttu...
Tek kol aralı hizaya geldiler gür sesli öğretmenin komutuyla...
Kıta dur birki’leri birikti okul bahçelerinde...
“Evladım sen... Arkadaki sen... Kime diyorum!”la sinirlendi her bayrak töreni öncesinde müdür ya da müdür muavini...
Kişinin kendisine seslenildiğini anlaması haliyle imkansızdı yüzlerce öğrenci içinde... Ama müdür ya da müdür muavini ısrarcıydı:
“Evladım sen... Arkadaki sen... Kime diyorum”...
Okulun giriş kapısından tek sıra halinde geçildi...
Tek tek kontrol edildi öğrenciler...
Okula uygun çorap giymiş mi kız öğrenciler diye bacaklarına bakıldı...
Misal okulun uygun gördüğü süveter rengi bordoyken lacivert giyildiyse okula alınmayanlar oldu... Oysa süveter renginden daha önemliydi iki iç açının toplamının kendisine komşu olmayan dış açıya eşit oluşu... Ve evet girilemeyen ders geometriydi... Kravatlar düzgün müydü hem?
İlkokuldaydım... Birinci sınıfta...
10 Kasım’da Atatürk’ün ölüm yıl dönümü etkinlikleri düzenleniyor okulumuzda...
Ömrümün ilk resmi dokuzu beş geçesi...
Okulun çatısından keskin bir siren sesi geliyor...
Herkes ‘ebeturabirkiüç’ oynarcasına donmuş durumda...
Elektrikli dev bir testere kulağımı kesecekmiş endişesi uğulduyor kulağımda...
Korkuyorum sesten... Ağlıyorum...
Bir fotoğraf çekiliyor... Ertesi gün gazetede...
“Ata’sına ağladı...”
Yemin ederim korkumdan ağladım!
Kulağım... Sanki kulağım kopacak gibiydi...
Küçük defterime sağa sola düz çizgiler çizmeyi marifet sandığım bir yaşta Atatürk için ağlayayım isteniyor...
Henüz Ali Rıza Efendi’nin kereste tüccarı olduğunu öğrenmemişim...
Zübeyde Hanım’ın Atatürk’ün gitmeyi çok istediği okula gitmesine gönlünün razı olmadığını bilmiyorum...
“Senin adın da Mustafa... Benim adım da... Senin adın bundan sonra Mustafa Kemal olsun” bana çok uzak...
Mustafa Kemal’in gençken dayısının tarlasında karga kovaladığı gerçeğine birkaç yıl var...
7 yaşındayım yahu...
Atatürk’ün yarım bıraktığı atılımı tamamlamaktansa...
Çağdaşlık yolunu asfaltlayıp hep ileri gitmektense...
Sadece hikayeler anlatıldı... Ezberletildi...
Alıntıdır. | |
|
| |