İngiliz okültist ve bilgin Arthur Edward Waite, 1898 tarihli The Book of Black Magic and Pacts adlı metninde Grand Grimoire’ı “kara büyünün dört özel ve gizlenmemiş el kitabı” olarak tanımlar.

Kitap, şeytanın sağ kolu Lucifugé Rofocale’i çağırmak için ayrıntılı talimatlar içeriyor. Tarihçi Owen Davies’e göre, Büyük Grimoire 1702’ye tarihleniyor, ancak daha büyük olasılıkla ilk çıkışını 1750 civarında yaptı.

Kitabın tehlikeli veya lanetli bir kitap olarak ünlenmesine neden olan şey içeriğinden çok kitabın popülerliğidir. Fransa’da, Grand Grimoire, 19. yüzyılda kitapçılarda yaygın olarak dağıtılan ve satılan birkaç büyü kitaplarından biriydi. Davies, kilise yetkililerinin kitapların otoritelerini tehdit etmesinden korktuklarını ve onları kötülemek için başarılı bir kampanya başlattıklarını öne sürüyor. İnsanlar Grand Grimoire gibi kitapları uğursuz olarak görmeye başladılar ve basit bir kopya satın almanın bile tehlikeli olduğu düşündüler.